Turnstile @ Ancienne Belgique (AB): ZEKER GENOEG

De kans dat je Turnstile tegenwoordig meer associeert met een band dan met een effectieve tourniquet, is meer dan groot. De Amerikanen hebben zich namelijk in twee albums opgewerkt van niche hardcoreband naar een groep die de grenzen van het genre opzoekt en doorbreekt. Dat konden we ook horen op het recentste album NEVER ENOUGH, dat hen als een van de vaandeldragers in het genre kon vastzetten. Tussen alle festivals die ze doen door, deden ze ook de Ancienne Belgique aan eind juni. En wie eind juni zegt, die zegt hitte. En zo was het alweer zweten geblazen in de zaal, waarbij Turnstile ons een uur met de neus op de feiten drukte.

Wie zegt dat je in het laatste weekend van juni helemaal naar Ysselsteyn moet om goeie hardcore van Europese bodem te aanschouwen? De eerste band die het publiek van Turnstile mocht opwarmen, was het Brusselse Instructor. De keuze van de Amerikanen om voor lokale underground punk te kiezen, was hier niet alleen de meest respectabele, maar bleek achteraf ook nog eens de meest correcte. Het duurde niet lang vooraleer we een horde kale rakkers in het rond zagen two-steppen: de landgenoten lieten niets aan het toeval over en kregen met hun ruwe beatdown hardcore de zaal vrijwel meteen aan het bewegen. Te zien aan de enkelingen uit het publiek die teksten van de nummers meeschreeuwden, kregen we zowaar de indruk dat er zich in de AB zelfs wat trouwe fans hadden verzameld. Kansen om deze jongens aan het werk te zien zijn sowieso schaars, dus om ze te zien knallen in het walhalla van de Belgische muziek leek dan ook de uitgelezen kans. Hoewel de set van Instructor niet altijd heel vernieuwend klonk, deed de groep precies wat ze moest doen: de eerste blauwe plekken van de avond veroorzaken.

Ook Cœur à l’Index kwam een thuiswedstrijd spelen en probeerde het publiek op te warmen met zijn laidback en bij momenten zelfs Beach Boys-achtige surfpunk. Het verschil in tempo met de vorige opwarmer was als dag en nacht, maar het trio hield er de vaart goed in. Dezelfde skinheads van een half uur eerder zagen we nu glimlachend meewiegen, en dat was terecht ook, aangezien de drie dames een bijzonder strakke set in elkaar boksten. Door hun fleurige hooks en hoekige speelstijl blies er even een nodige frisse wind doorheen de AB. Toch bemerkten we hier en daar tussen de rustige stukken wel geroezemoes, wat de algemene sfeer in de zaal parten speelde. De muziek die het drietal speelde was misschien niet de meest diverse die we ooit gehoord hebben, maar plezant was het wel. De Brusselaars lieten het niet aan hun hart komen: ze speelden duchtig verder zonder aan grinta te verliezen en zo wisten ook zij hun stempel te drukken op een concertavond die we niet snel zouden vergeten.

Zitten is iets wat niemand wil doen bij een Turnstile-concert, en dus was het niet verrassend dat het extreem druk was bij de staanplaatsen. De band begon er ook enkele minuten later aan, maar eens de intro van “NEVER ENOUGH” weerklonk, voelde je de spanning enkel maar stijgen. De song begint iets rustiger en dus was het vooral brullen geblazen bij het begin, maar eens het uit zijn voegen barstte, kon je hetzelfde zeggen over de zaal. Niemand leek hiernaartoe gekomen te zijn voor een rustig avondje meeknikken. Nee, hier moesten schedels gebroken worden.

Een bericht dat ook Turnstile duidelijk had begrepen, want in de setlist leken de mannen niet aan rustpauzes te doen. Iedere song baadde in intensiteit, agressiviteit en vooral assertiviteit. Het duurde niet lang voor de eerste stagedivers het podium opkropen om er weer af te springen en anthem “T.L.C. (TURNSTILE LOVE CONNECTION)” zette de zaal nog net iets meer in lichterlaaie. Het is straf om te zien hoe Turnstile met zijn sound toch net iets anders weet voor te brengen dan andere hardcore-acts. Het klinkt toegankelijker zonder daarbij aan power te moeten inboeten, en zeker live wordt die knop nog net iets verder opengedraaid.

Dat de airco in de Ancienne Belgique niets kon inbrengen tegen de hoeveelheid passie en zweet die het publiek naar voren bracht, werd al snel duidelijk toen heel wat fans doorweekt van het zweet de shirts begonnen uit te doen. Een concert in de zomer is altijd een sauna en bij Turnstile is dat nog net iets heftiger, ook omdat de frontman zelf het publiek constant moest en zou ophitsen. Het ging zelfs zo ver dat er op een bepaald moment een papa met zijn kleuter aan het crowdsurfen ging. Ja, iedereen werd besmet door het intense Turnstile-virus.

Met songs als “I Care” en “UNDERWATER BOI” was er ook wat ruimte om even tot rust te komen, al is dat altijd relatief. De meeste van die songs beginnen namelijk met een aangename deun om uiteindelijk los door de muur te gaan. Zo mocht bij die tweede het publiek op het podium komen dansen en werd ook iedereen op de schouders genomen. Publieksinteractie bij een hardcoreshow, we zien het niet te vaak gebeuren. Pure hardcoresongs als “Drop” en “Come Back For More” wonden er dan net iets minder doekjes rond en lieten iedereen als hondsdolle honden de vloer van de AB ontdekken.

En dan moest er nog een heus eindsalvo komen. “HOLIDAY” liet de AB net niet daveren, Brendan Yates had aandacht voor twee kindjes op het balkon, om dan met “LOOK OUT FOR ME” iedereen te laten springen. “MYSTERY” is nu al een anthem dat de jaren zal overleven en werd ook in de AB nog luider meegebruld. De lichten werden uiteindelijk gedoofd bij “BLACKOUT”, levensgevaarlijk om dan te moshen, om uiteindelijk bij “BIRDS” nog eens alles kapot te laten gaan. Zo mocht het publiek zelfs op het podium de moshpit opentrekken. Jawel, Turnstile verloochent zijn roots allerminst.

Het was duidelijk dat Turnstile de show van zijn leven speelde in de Ancienne Belgique. Het publiek dat aanwezig was, zal er nog lang over kunnen napraten, want wat een bom was dat? Niemand had ergens anders willen zijn in het dik uur dat Turnstile zijn riffs over de zaal spreidde, want door gewoon uitstekende songs te spelen en natuurlijk een grote intensiteit te herbergen, liet het de volledige zaal los uit het dak gaan en wrong het er bij iedereen het laatste druppeltje zweet uit. Niemand die er nadien om maalde. Wat een show!

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

NEVER ENOUGH
T.L.C. (TURNSTILE LOVE CONNECTION)
ENDLESS
I CARE
DULL
DON’T PLAY
Keep It Moving
Pushing Me Away
FLY AGAIN
Come Back for More
Fazed Out
Real Thing
Drop
UNDERWATER BOI
HOLIDAY
LOOK OUT FOR ME

MYSTERY
BLACKOUT
BIRDS