© CPU – Joost Van Hoey
In de jaren negentig ontstond een hele Britse muziekscene schijnbaar uit het niets: Britpop. We gaan hier geen opsomming geven van alle Engelse bands die toen als hele paddenstoelendorpen uit de grond schoten, maar een topper in het genre was ongetwijfeld Suede. Zoals steeds bloedt een muziekgenre dan dood om opeens weer tot leven gewekt te worden. Blur trad een dik jaar geleden uit de duisternis met een heleboel optredens, Oasis begint nu ongeveer aan een concertenreeks, Supergrass gaat de boer op met zijn plaat I Should Coco en Pulp bracht vorige week met More een absoluut meesterwerk uit. Het straffe aan Suede is dat ze een adempauze hebben ingelast tussen ongeveer 2004 en 2013, maar ondertussen alweer een dik decennium platen uitbrengen en op de podia staan. De Londenaars hebben dus een andere tijdlijn dan hun generatiegenoten. Binnenkort mogen we trouwens een kakelvers album verwachten.
De band heeft al aangekondigd dat hun toekomstige plaat onder de noemer postpunk zal kunnen geplaatst worden en dat konden we al beamen bij de vorige single “Disintegrate“. Bij de nieuwe song gaat Suede nog een stapje verder en krijgen we een heel gotische flow over het ganse nummer. Drummer van het eerste uur Simon Gilbert mag de song inleiden met een strak ritme waarop bassist Mat Osman direct die sound van zware new wave legt. Richard Oakes, eigenlijk het genie van de groep, slaat rustig enkele akkoorden aan waarover Brett Anderson zijn typische stemgeluid kan draperen, een stem die regelmatig dreigt uit te schuiven en die de zang zo karakteristiek maakt. Gaat het alsnog om een loutering van Anderson, een kerel die toch een hele tijd geworsteld heeft met enkele vieze verslavingen? Het zou best kunnen en we zijn gewoon blij dat de put waarin hij zat ondertussen ver achter hem ligt. Wanneer we bijna aan het einde van “Trance State” aangekomen zijn, laat Suede de rust terugkeren en horen we nog wat gemompel op de achtergrond. De band laat duidelijk een bepaalde ‘state of mind’ achter om geweldig uit te pakken met wat we geen tweede, maar een compleet verse ademteug durven noemen. Dit is toch weer ongelooflijk de moeite geworden, deze verse single!
De release van Antidepressants staat gepland op 5 september. De titel van de plaat hebben we al op onze scheurkalender genoteerd met een heel dikke, rode stift!
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
