Will Paquin schrijft sinds 2020 liedjes waarvan “Chandelier” ongetwijfeld het bekendste is. Laten we dat nu net een ontzettend enerverend schijfje vinden. Over kleuren en smaken valt niet echt te twisten uiteraard, maar wij hebben de man liever als singer-songwriter op zijn laatste ep Infinite Jest. Het klinkt een beetje zoals Xavier Rudd of de magistrale Jacob Alon en het blijft een waarheid als een koe dat jezelf begeleiden met enkel een gitaar niet gemakkelijk is. Paquin trekt evenwel heel goed zijn streng in dat lichtere, meestal weemoedige muziekgenre. Nu komt daar “Hahaha” bij en Paquin tapt nu wel uit een heel ander vaatje.
“Hahaha” klinkt veel meer als een collegerocksong zoals oudgedienden Weezer en meer recentelijk een band zoals Footballhead uit de instrumenten naar boven krijgen. Het is typisch aan het genre dat er enkele akkoorden worden gespeeld, wordt stilgehouden, om daarop opnieuw uit te pakken. Dat heeft Paquin goed begrepen en dus gebruikt hij dat trucje ook graag in het begin van zijn verse single. Het gekke aan de song is echter dat hij evenwel een dikke sound van Britpop heeft. Een symbiose dus van die twee genres die toch vrij ver uit elkaar liggen. Het obligate bruggetje klinkt cool door de paar fuzzy gitaarnoten en de man laat dat bruggetje graag een heel stuk voortdrentelen in de song. Pas na twee minuten barst de schijf opnieuw uit en dan is het einde alweer in zicht. Slechts twee minuten en veertig seconden heeft de man uit Boston nodig om ons ervan te overtuigen dat hij ook deze muziekstijl gewoon aan kan, alsof het allemaal niks kost en zo van de toonbank kan mee gegrist worden.
Alle informatie over zijn persoon wordt samengevat op zijn pagina op Instagram of zijn eigen, heldere website. Heerlijke eenvoud! Lees zeker het verslag ook een keer over zijn optreden op Les Nuits Botanique 2025.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.







