© Josh Flores
Ooit was hij een opkomend operatalent, nu maakt hij rap- en r&b-hits met een flinke scheut retro. Tommy Richman is de reden waarom die y2k-stijl terug in de mode is. “MILLION DOLLAR BABY” werd een megahit dankzij TikTok en misschien voor een deel ook dankzij Barack Obama’s jaarlijkse afspeellijst. Hoe hij aan zijn fans komt, maakt eigenlijk niet uit als je kijkt naar het feit dat elke show op zijn COYOTE–tournee tot nu toe werd uitverkocht. Een van die volle zalen waar hij zijn kunsten kwam tonen, is die van Orangerie in Botanique te Brussel.
Dat de boel was uitverkocht, daar was tijdens de eerste act Paco echter niks van te merken. Er was slechts een vijftigtal mensen aanwezig in de zaal tijdens zijn set. Dat had wellicht veel te maken met enerzijds de zon die volop uitnodigde om nog wat langer op dat prachtige terras te vertoeven, en anderzijds met het feit dat het nog wel even zou duren vooraleer het aan de hoofdact was. Er waren namelijk twee openers. Eerst dus de Amerikaan met Mexicaanse roots, die met cowboyhoed en zonnebril het podium betrad. Hij bracht met flair een groovy mix van pop en r&b. De bijna lege zaal leek hem niet te deren; het bleek voor Paco een uitnodiging om veel met het publiek in interactie te gaan en tijdens het zingen gooide hij er enkele impressionante dansmoves uit die zelfs door Michael Jackson geïnspireerd leken te zijn. Ook de gitarist ging helemaal in de show op en hij trakteerde ons op enkele ingewikkelde solostukken. Bij “SET IN STONE.” ging het bpm even drastisch omlaag en kregen we een echte serenade. Voor de eerste keer in de show zong hij ook even in het Spaans, waarop de toeschouwers die de taal machtig waren van zich liet horen. Verder was “CANDY.” nog het vernoemen waard, waarbij een rockgitaar gemengd werd met een klassiek latin drumpatroon. Paco kon niet op al te veel toeschouwers rekenen, maar heeft zeker de sympathie van de aanwezigen verdiend.
De opkomst van tweede act mynameisntjmack verliep dan weer niet van een leien dakje. Dj en gitarist begonnen al aan zijn intro, waarna de artiest doorkreeg dat zijn microfoon niet werkte. Handig is zoiets niet als je een show moet geven. Een ‘everyone, act like that didn’t happen’ kon er nog vanaf nadat de technieker besloot om toch maar eens de kabel van de ontvanger aan te sluiten. We kregen een halfuur lang echte hiphop, met authentieke beats over aanstekelijke samples. Daarover deed deze jmack – als we hem voor even tóch zo mogen noemen – zijn ding. Zijn flows en bars waren leuk gevonden en hij las het publiek goed. Hij kreeg ze soms aan het klappen of zwaaien, maar wanneer hij vroeg of ze zin hadden in wat meer publieksinteractie en er nauwelijks reactie kwam, besloot hij terecht om gewoon zijn volgende nummer te spelen zonder al te veel gedoe. De energie spatte er niet echt vanaf, maar zijn laid back manier van rappen had ook wel iets. Hij forceerde niks om de showman uit te hangen en was zijn kalme zelf. Wanneer de muziek goed klinkt, kunnen we dat alleen maar respecteren.
Een kwartiertje te laat was het dan eindelijk aan Tommy Richman. Met “WHITNEY” begon de artiest uit Virginia voor een toen wel stampvolle zaal meteen aan zijn nieuwste album. Zijn beats speelden in de achtergrond, maar toch waren er een gitarist en een drummer aanwezig die veel toevoegden aan de show. Vooral die laatste eigenlijk. De gitaar was namelijk niet altijd even duidelijk hoorbaar, in tegenstelling tot de drums die bij momenten alle aandacht opeisten. Bij bijvoorbeeld “SELFISH” schudde de drummer zeer indrukwekkende fills uit zijn mouw. Bij “WHAT DO U LIKE” kregen we zelfs even een jersey club drumpatroon te horen, met snelle kicks die het danstempo ook omhoogdreven. Het publiek was trouwens goed wakker en liet vaak van zich horen, niet alleen bij de TikTok-hits zoals dat bij dit soort artiesten wel eens het geval is. Toch was het bij de eerste akkoorden van “DEVIL IS A LIE” zeer duidelijk dat het nummer een grote hit is. Tommy Richman liet zien dat hij het live even goed kan brengen, en haalde moeiteloos de extreem hoge noten waarbij we ons voor de show afvroegen of hij het op veilig zou spelen of niet. Het werd alleen maar duidelijk dat hij gewoon een zeer getalenteerde zanger is die niet twijfelt aan zijn eigen kunnen.
De tweede helft van de show zat vol met leuke momenten waarbij het plezier er vanaf spatte. mynameisntjmack kwam het podium weer op om samen met Tommy Richman hun nummer “BUNKER/PREROLL” te brengen. De rapper bracht nu uit zichzelf veel meer hype dan tijdens zijn eigen show en werd duidelijk aangestoken door de energie van zijn maatje. De eerste grote moshpit van de avond was dan ook een feit. Bovendien was de afwisseling tussen strakke rap in de strofes en zwoele zang in het refrein meeslepend. Paco moest daarna natuurlijk ook zijn momentje weer krijgen, en verscheen opnieuw voor “BODY SHOP.” Met “GREEN THERAPY” kregen we nog een iets trager en introspectief nummer waarbij Richman zich even op een barkruk zette, om daarna bij “Upset” weer het hele podium te gebruiken. Dat nummer is er eigenlijk eentje van Brent Faiyaz waarop hij zelf een strofe heeft. Aangezien hij Faiyaz begrijpelijk niet mee naar Brussel kreeg, was het wel mooi om te zien dat hij die zijn refrein toch bijna volledig meezong.
Even later was het dan aan die ene megahit “MILLION DOLLAR BABY”. Daarop vloog het dak eraf zoals verwacht. Hij bleef voor het grootste deel proper zingen, al waren er bij dit nummer natuurlijk momentjes waarop hij vooral mee moest gaan in de hype van het publiek. Toch is het opmerkelijk dat hij deze hit niet als allerlaatste bracht. “ACTIN UP” werd namelijk hét moment van de avond. Het nummer had met de zware 808’s en korte synthesizertoetsen meer weg van westcoast hiphop in plaats van de 2010’s r&b-beats die we tot dan toe voorgeschoteld kregen. Tommy Richman haalde nog even al zijn vrienden uit de backstage erbij om mee te komen genieten, terwijl hij in iemands nek van links naar rechts doorheen het publiek werd gedragen. Zo bracht hij het hele nummer en dat zorgde plots voor een heel familiale sfeer in de zaal. “ACTIN UP” bleek zo’n succes dat hij het nummer zelfs twee keer na elkaar bracht. Zo kwam de show aan zijn eind met een hoogtepunt. Bisnummer “seems like time moves forever.” met mynameisntjmack was met een verfrissende synthpopachtige beat de perfecte afsluiter van een mooie avond.
We kregen een gezellige avond in Botanique. Openers Paco en mynameisntjmack deden elk hun ding voor een bescheiden publiek. Het contrast was groot bij de hoofdact die de zaal wel volledig vol kreeg. Terecht, want Tommy Richman gaf in Botanique de critici lik op stuk. Hij liet zien dat hij een hele show kan vullen met goede muziek en niet enkel zijn publiek meekrijgt bij zijn twee TikTok-hits. De show zat mooi in elkaar en de liveband voegde toch veel toe, ondanks dat er nog een backingtrack speelde. Vooral de drummer dan, die écht wel indruk maakte. De gitarist daarentegen bleef bescheiden op de achtergrond tijdens de set en was maar bij momenten echt hoorbaar. Tommy Richman haalde in sommige nummers uit met héél hoge zangstukken waarbij zijn opera-achtergrond toch van pas leek te komen. Verder kregen de retro-r&b-grooves iedereen moeiteloos aan het dansen en zo was het een geslaagde show daar in die Orangerie!
Facebook / Instagram / Website
Setlist:
WHITNEY
TEMPTATIONS
SELFISH
WHAT DO U LIKE
DEVIL IS A LIE
FEVER
LAST NITE
BUNKER/PREROLL
BODY SHOP.
THOUGHT YOU WERE THE ONE
GIVE IT ALL
GREEN THERAPY
UPSET
RUN
ELECTRIFY TONIGHT
MILLION DOLLAR BABY
ACTIN UP
ACTIN UP
seems like time moves forever
