© CPU – Nathan Dobbelaere
Je moet het ze nageven: als klein punkrockbandje uit Berkeley staat Green Day ruim dertig jaar later nog steeds recht als een huis. Sterker nog, gisteren kregen ze hun ster op de iconische Hollywood Walk of Fame, een mijlpaal die niet elke punkband op z’n palmares mag schrijven. Alsof dat nog niet genoeg is, mogen ze ook dag twee van Rock Werchter afsluiten. De megahits die ze op hun conto hebben, zijn al lang niet meer op twee handen te tellen. Toch was het niet allemaal rozengeur en anarchie: Green Day kende naast torenhoge pieken ook flinke dieptepunten. Denk maar aan het weinig geïnspireerde Father of All Motherfuckers, een knieval waar weinig fans warm van werden. Voor elke klassieker schrijven ze ook een handvol niemendalletjes. Hun laatste worp, Saviors, zette hen wel weer op het juiste spoor, al maakt de aankondiging van een deluxe-versie ons toch weer lichtjes zenuwachtig.
En die zenuwen zijn niet ongegrond. Enkele weken terug trapten ze af met “Smash It Like Belushi”, een nummer dat nauwelijks bleef plakken. Ook de nieuwste single, “Ballyhoo”, schuift in diezelfde la: drie akkoorden, een springerig baslijntje en een vrolijke zanglijn; netjes, maar verre van memorabel. Het klinkt als een overblijfsel van een studiosessie waarin veel werd geëxperimenteerd, maar weinig echt bleef hangen. Het soort track dat begrijpelijkerwijs op de montagetafel achterbleef. Fans van het eerste uur zullen het wel met smaak verorberen, maar wie Green Day enkel van hun grootste hits kent, zal dit vooral herkennen als: ‘meer van hetzelfde’. Goed nieuws voor die laatste categorie fans: het lijkt ons straf dat “Ballyhoo” de setlist van Werchter haalt.
Green Day sluit op 4 juli de tweede festivaldag van Rock Werchter af. Twee dagen ervoor spelen ze in een uitverkochte Ziggo Dome.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
