© CPU – Marvin Anthony
In de categorie geniaalste bandnamen ooit scoort Faux Real zonder meer hoog. De tweestrijd van de twee woorden is niet alleen goed gevonden maar weerspiegelt zich ook in de muziek die het Frans-Amerikaans duo maakt. Pop gaat bij de gebroeders Arndt hand in hand met aanverwante genres. Wat Faux Real pas echt zo uniek maakt is hun manier van performen. Dat dat regelrechte feestjes oplevert konden we afgelopen zomer reeds ondervinden in een bloedhete The Casbah op Best Kept Secret. Ook gisteren werd het een beestenboel van jewelste. In Atelier 210, een fijn zaaltje in de schaduw van het Jubelpark, stelden ze hun debuutplaat Faux Ever voor aan de hand van een gekke en geniale show.
Voor we in een bad vol extase werden gedropt, konden we eerst nog kennismaken met 4nouki. De Brusselse was in november nog een van de finalisten van Court Circuit (zeg maar de Waalse tegenhanger van Sound Track en Humo’s Rock Rally) en viel toen op met haar complementaire act. Toegegeven, gisteren blies ze ons niet van onze sokken. Haar langgerekte soundscapes en bewerkte zang hypnotiseerden naar onze smaak te weinig om ons te bekoren op het einde van een intensieve werkweek. Ook haar projecties, toch wel een van de kernaspecten in de performance, kwamen jammer genoeg niet over en konden niet de impact maken die ze normaliter wel zouden moeten hebben. Het einde bood wel de nodige afwisseling en kon nog het een en het andere rechttrekken. Een kortere set had 4nouki misschien meer in haar kaarten gespeeld.
Het zijn werkpaden, het tweetal met de familienaam Arndt. Sinds februari zijn ze quasi onafgebroken op tour, maar van een gebrek aan frisheid kon je de twee niet betichten. “Workhorse” zette zowel hun alsook het publiek comfortabel op het zadel. Een pertinente beat knalde met heel wat decibels ons gehoorkanaal binnen, terwijl we direct kennis konden maken met de efficiënte lichtshow en de bijbehorende pasjes. Aan een hoge galop reden we de volgende nummers tegemoet en daarvoor had Faux Real nog heel wat andere trucjes bedacht. Voor “Sketches of Pain” gingen ze voor een ontketende energie, terwijl ze net voor het inzetten van “Faux Maux” nog snel eigenhandig de filter van de staande lampen veranderden.
Faux Real straalde een hoog DIY-karakter uit en dat maakte het respect voor de twee des te groter. Je voelde dat er enorm veel tijd, energie en liefde gestoken was om de show op punt te zetten. De perfectie streven ze al lang niet meer na en net dat aspect maakte als allesomvattend geheel recht voor de raap. Voor “United Snakes Of America”, dat ze opdroegen aan de meest gehate politicus van de Verenigde Staten, spoten ze op een grappige manier met gif en lieten ze het publiek slangenkoppen vormen met hun hand. Publieksparticipatie was niets onoverkomelijk. Meer nog; het was een essentieel bouwsteen om de euforiebarometer keer op keer te kunnen bijstellen. Voor “Love On The Ground” doken ze bijvoorbeeld nog eens het publiek in om de gevoelstemperaturen verder te verhogen.
De witte outfits blonken niet meer en Elliott Arndt and Virgile Arndt hadden zich binnen de kortste keren in het zweet gewerkt. Hun inzet bleef desondanks voorbeeldig hoog, waardoor het ook niet stoorde dat de zang wat minder begon te worden. De autotune op “Rent Free” verdoezelde het een en het andere, maar niemand die daar echt wakker van lag. Het leuke aan de nummers van Faux Real is dat je ze binnen de kortste keren gewoon mee kan zingen. Elk nummer had een refrein dat bleef hangen en gewoon vroeg om door de honderd keelbanden geschreeuwd te worden. Voor “Boss Sweet” kregen ze het publiek zelfs zover om mee te doen met de gemakkelijke choreografie. De missie was na ruim een half uur reeds meer dan geslaagd.
Dat alle instrumentals gewoon van de tape liepen was evenmin een gebrek. Het enige dat toch even werd bovengehaald was de dwarsfluit. De meerwaarde van het blaasinstrument was in alle eerlijkheid beperkt, maar het maakte “Full Circle” er niet minder leuk om. De danspasjes waren in dit geval de échte ster en dat terwijl de broers knap tweestemmig bleven zingen. Naar het einde toe nam het duo ons op “Scratch” nog eens mee naar hun duistere kant. De plaatsing in de set was misschien niet helemaal optimaal, al bleek het nummer een goed excuus te zijn om nogmaals het publiek in te duiken. Een onverwachtse voltreffer bleek dan weer “Hi Tension” te zijn. De stevige beat zorgde voor een stomend feestje en dan hebben we het nog niet eens gehad over de rondslingerende lampen die de sfeer nog meer de hoogte in dweepten. Zo zie je maar dat je soms niet veel meer nodig hebt om voor een maximaal effect te gaan.
Het zweet drupte in liters van de lichamen en toen het optreden het kookpunt bereikte gingen uiteindelijk de shirts uit. Hun bekendste nummer “Walking Away From My Demons”, recent nog geremixed door Wet Leg, werd door de ruim honderd mensen luidkeels meegezongen. Net zoals op Best Kept Secret eindigde het duo het nummer in het midden van een springend publiek. De tank had nog een laatste overschotje en dat werd vakkundig geledigd met “Kindred Spirit”. In het publiek voorzagen ze meer dan genoeg plaats om de laatste choreografie van de avond een feit te laten worden. De high kicks maakten geen slachtoffers, maar joeg de sfeer nog een laatste keer de hoogte in. Voor een bisronde had Faux Real geen fut meer ondanks de luide roepen van het publiek.
Het verbaast ons dat Faux Real nog niet veel bekender zijn dan ze nu zijn, want de Frans-Amerikanen vormen een uniek totaalpakket dat garantie geeft op een zweterig feestje. Ook in Atelier 210 stegen de temperaturen zienderogen, terwijl je tegelijk vermaakt werd met een performance die, dankzij danspasjes en meezingbare refreinen, voor een hoop plezier zorgde. Voorlopig hebben de broers nog geen nieuwe Belgische show in de agenda staan, maar we hopen stiekem dat er een festivalprogrammator in de zaal was en ons deze zomer nog een nieuw feestje gunt. Wij leren in de tussentijd de danspasjes nog eens vanbuiten en zetten Faux Ever nog een aantal keren op.
Setlist:
Workhorse
Sketches of Pain
Faux Maux
United Snakes Of America
99 Ghosts
The More I Know
Love On The Ground
Rent Free
Boss Sweet
Full Circle
Scratch
Hi Tension
Walking Away From My Demons
Kindred Spirit
