© CPU – Nathan Dobbelaere
Grotere publieken: het is niets nieuws voor Used, maar als Belgisch drum-‘n-basstalent een Ancienne Belgische vullen is toch geen vanzelfsprekendheid. De Kempenaar doet het deze week weliswaar twee keer, al kwamen die shows er niet zomaar. Eerder gaf hij al een headlineshow in De Casino, de zogenaamde Spotify Wrapped-fannachten in Club Capital en een clubreeks doorheen kleine zalen en jeugdhuizen in Vlaanderen. De oorzaak, of beter oorzaken, waardoor hij dan nu toch in een van de betere zalen van ons land staat? Enerzijds de release van zijn debuutalbum Night Shift, anderzijds de expansie van dj-set naar liveset. Wat dus zoveel wilde zeggen als echte instrumenten en eigen nummers in een heel nieuw jasje.
Dylan Van Dael, gitarist van Joost, mag de AB warmdraaien voor wat een stevige avond belooft te worden. De in Colombia geboren Nederlander is niet alleen gekomen en brengt een hele band rond zich op de been, met keys, een drummer en zelfs een achtergrondzangeres. Steeds vanuit een elektronische basis blaast hij de eerste beats de AB in, maar voor de rest geeft de wat verlegen frontman elk nummer een eigen identiteit. Veel praat hij niet tussendoor, dat doet het publiek wel, al komen we wel te weten dat hij de gitaar van “Psycho” inspeelde. Na een zacht begin bouwt de man na een kwartiertje op met een stevige beat en erna volgen wat meer uptempo schijfjes, om finaal terug op een zachtaardige noot te eindigen. Elk liedje brengt een andere sfeer met zich mee, en zo weet Van Dael met zijn gepitchte stem als leidraad een gevarieerd startschot van onze donderdagavond te geven.
Om negen uur stipt start de intro van Used en herkent de ene bezoeker al sneller dan de andere de eerste tonen van “Limelight”. Een uitgerokken versie weet de lucht tussen de vier AB-muren al flink te doen trillen, waarna op “Psycho” het feest echt kan losbarsten. Nog niet iedereen zit meteen mee op de trein, maar met een solo-opstelling omheind door instrumenten en nieuwe visuals is het wel gewoon fijn om naar te kijken, omdat Used en zijn team dus niet enkel aan het auditieve gedacht hebben.
Vooral doorheen de eerste helft maakt de dj-producer er een spelletje van om de gelegenheidsbezoeker te pleasen met de originele versie van een nummer (al dan niet met een kleine twist), om er dan een flink bewerkte, staalharde versie tegenaan te gooien zodat ook de echte ravers spek naar hun bek krijgen. Op “Take Me” houdt hij zich in eerste instantie nog in; na het ondertussen ingeburgerde handjesgeklap zitten de details een beetje anders dan op plaat en kruidt hij de drums wat bij zodat ze wat harder binnenkomen. Tijdens drop nummer twee krijgt het gaspedaal echter een stevige trap te verwerken, als hij all-in gaat en een dieper geluid met harde vioolstrijken op ons afvuurt, dat er ferm inhakt. Ook “Dangerous Game” wordt gebracht volgens dezelfde filosofie: eerst de gewone drop via verfijnd vingerwerk op de drumpads, daarna met een tragere, speelse technokick à la Skrillex.
De luide respons dwingt Used tot een spontane ‘holy shit, thank you!’, al is het einde nog niet in zicht. Het nieuwe “Lighthouse” wordt stilaan opgebouwd aan de hand van een gitaar, maar klinkt na de climax helaas een beetje chaotisch. Het is een uitzonderlijkheid in de voor de rest tamelijk zuivere geluidsmix, maar hoe dan ook – en hoe dansbaar de beats ook – de man heeft moeite om de hele dansvloer aan het bewegen te krijgen. De reggaewind van “Crossover”, zijnde de meest diverse track van Night Shift, biedt daar gelukkig wel even soelaas. Of je het nu wilt of niet; ook met de lichtelijk overdreven (door de standaard muziekliefhebber weleens marginaal genoemde) laatste drop zal je meemoeten.
Eerst en vooral presenteert Used in de AB natuurlijk zijn debuutalbum, maar tussen de nieuwigheden door steekt hij ook een paar ‘classics’ in de setlist. “Go Acid!” katapulteert ons even naar een jeugdfuif en publieksfavoriet “Higher” wordt luidkeels meegezongen, terwijl de energydrankblikjesvisuals stevig in het rond draaien. Energie hangt hier dan ook in de lucht. Niet geheel onverwacht signaleert de meter de meeste decibels tijdens “You Say”, waarvoor vocalist Jamie McCool naar Brussel afzakte. Hij blijkt ook live een uitstekend geluid uit zijn keel te kunnen wurmen, al moet wel gezegd dat de balans tussen Useds output en Jamie’s micro in de voorzichtige richting helde.
Ons persoonlijke hoogtepuntje passeerde echter enkele nummers eerder: Used schreef “Explanation” over zijn, mentale rugzak die in 2022 even overvol zat. Het nummer klinkt als een feestplaat, maar bevat een goede streep melancholie die de betekenis erachter verraadt. Als we goed naar de lyrics luisteren, horen ‘no need to read between the lines … and I just wished that I could cry’. Of hoe de vrolijke muziek die een artiest uitbrengt, nog niet meteen wil zeggen dat die artiest ook effectief zelf vrolijk is. De gitaar die het nummer mooi en rustig neerlegt, stemt tot even nadenken, vooraleer Used zijn bekende slotoffensief inzet.
Hoewel de Kempenaar dit keer geen dj-set, maar een optreden bracht dat meer naar een concert neigde, hield hij toch vast aan het standaard uurtje. Nog voor we het goed en wel door hadden, zat zijn liveshow er na “Love” – de opvolger van “You Say” – en zonder bisronde al op. Een pak korter dan het gebruikelijke anderhalf uur, maar zeker niet minder krachtig. Beetje bij beetje kreeg hij de AB mee op zijn kar, wat finaal resulteerde in een daverend applaus en een volledige zaal die er moeite mee had om genoegen te nemen met die korte speeltijd. Gelukkig wist Used wel met iets fris op de proppen te komen en was het een verrijkend en boeiend alternatief voor de gewone dj-set, waarin muzikaliteit en echte instrumenten naast energie en dansbaarheid ook een belangrijke rol speelden.
Used doet komende dinsdag (19 november) de AB opnieuw aan. Op 21 februari staat hij in het Sportpaleis met Used live in concert op Rampage.
Setlist:
Limelight
Psycho
Take Me
Dangerous Game
Lighthouse
Mistakes
In My Head
Crossover
Go, Acid! (remix)
Dopamine
Higher
Tonight
Explanation
Where I Belong
You Say
Love
