© CPU – Nathan Dobbelaere
Toen Stef Caers rond de eeuwwisseling een radiohitje scoorde met “Gonna Lose You”, verwachtte de ene een snel vervolg, terwijl het voor de andere alles had van een one-(small)-hit-wonder. Weinigen hadden echter kunnen vermoeden dat het meer dan twintig jaar en heel wat backing vocals zou duren vooraleer er niet alleen een vervolg zou komen, maar ook een complete doorbraak. Als zanger én als ‘queer icon’. The Artist Formerly Known as Steffen gaat intussen door het leven als Gustaph. En sinds zijn behoorlijk gesmaakte passage op het Songfestival vorig jaar rijgt hij nu de hitjes vlotjes aan mekaar. Het recept: die karakteristieke, hoge, soulvolle stem, een ninetiess-beat en een extravagante performance en kledingstijl.
Geen idee of het die kledingstijl is die producer Richard X (ook) heeft aangesproken in onze landgenoot, maar de man die eerder ook even flamboyante figuren als Goldfrapp en Róisín Murphy te gast had, heeft nu de nieuwe single van Gustaph onder handen genomen. Die lost de verwachtingen niet echt in. Aan de basis van het recept wordt niet gemorreld, op een flinke scheut gospel na. Die geeft het nummer een frisse start, maar wat later begint de boel te slepen. De stem van Gustaph gaat over van opzwepend naar zeurderig en de ‘high energy’ van de dansvloer die beoogd werd, is ver te zoeken. Een nieuwe portie gospel biedt weinig soelaas. ‘The wind still calls your name’? Dan toch maar een zacht briesje.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
