© Darin Kamnetz
Soul Asylum was eigenlijk zo’n band in de jaren negentig die niet echt cool was. Bands zoals Mudhoney, Melvins en Nirvana uiteraard klonken veel smeriger, en dat was de muziek die de jeugd toen omarmde. Soul Asylum maakte muziek die op zich wel ok is, maar het klonk allemaal iets te plat en te gepolijst in de oren. Met “Runaway Train” stond de band wel overal op nummer één. De clip was een aaneenschakeling van foto’s van vermiste kinderen in Amerika met een telefoonnummer eronder. Als iemand zichzelf herkende, vroeg frontman David Pirner om direct de autoriteiten te contacteren. En zo geschiedde. Verschillende mensen herkenden zich in de foto’s en zagen zich herenigd met hun familie. Dat is toch wel een dikke steen in de rivier verleggen! Soul Asylum is een van de ‘last standing men’ uit de jaren negentig en heeft ondertussen al twaalf lp’s uitgebracht.
“High Road” is de nieuwe single en Soul Asylum doet nog steeds hetzelfde: een rocknummer maken dat best ok is, maar evengoed dertien in een dozijn. We stellen ons eerlijk gezegd voor dat enkel Amerikaanse jongeren uit de betere buitenwijken met veel te lange T-shirts en baggy pants dit soort muziek wel smaken. Daar is op zich zeker niets mis mee, maar gesofisticeerd klinkt het allemaal niet. De gitaarakkoorden zijn al honderdduizend keer op deze manier achter elkaar gezet en de drums spelen een basisritme zonder veel originaliteit. Het klinkt ook een beetje onnozel dat deze zestigers een tekst hebben geschreven over de wijde wereld ingaan en de eventuele gevechten te durven aangaan. We blijven bij ons standpunt van dertig jaar geleden: dit is heel gewone rockmuziek met een klein zieltje. Het is allemaal een beetje sympathiek ‘leven en laten leven’.
De band toert een eind rond in Noord-Amerika als support van Stone Temple Pilots. Er wordt ondertussen gewerkt aan het nieuwe album Slowly But Shirley waarvoor nog geen releasedatum is bekendgemaakt.
Facebook / Instagram / X / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
