AlbumsRecensies

Fleur – Bouquet Champêtre (★★★½): Chansons met diepgang

Wie een nostalgisch gevoel krijgt bij de Franstalige muziek uit de jaren zestig en zeventig, zit bij de Nederlandse zangeres Floor Henkelman, bekend onder haar artiestenaam Fleur, goed. Dat zij, toen ze voor het eerst Franstalige liedjes opnam, de taal niet beheerste, zat haar niet in de weg. Zij weet met haar tweede album Bouquet Champêtre niet alleen de liefhebbers, maar ook de leek om haar vinger te winden. Net als elke zomer rond de Tour de France de klassieke chansons ons op de radio inpakken. Het zijn nummers die de tand des tijds moeiteloos weten te doorstaan en je in gedachten meenemen naar lang vervlogen tijden.

Voor Bouquet Champêtre dook Fleur wederom de studio in met Arjan Spies en Paul Zoontjes, twee leden van De Kik. Waar zij de tijd vandaan halen, mag Joost weten, maar Zoontjes leeft zich in elk geval uit op elk voor handen zijnde toetseninstrument en Spies bespeelt elk ander instrument wat op het album is te horen. Samen zijn zij ook verantwoordelijk voor het geluid dat zo knap de hoogdagen van het populaire Franse lied weet te vatten, dat wij ons vol bewondering af vragen hoe ze dat flikten. De zang van Fleur heeft daar veel, zo niet alles, mee te maken. Haar stem krijgt soms een zwoele galm mee en een andere keer klinkt het ‘vintage’ alsof het uit een oude transistorradio komt. En dat is wat het album zo charmant maakt.

“Je Touche du Bois” begint als een niemendalletje. Wie zich verder niet in de tekst verdiept, zal denken dat het hele liedje die lichtheid heeft. De lichtheid die op haar debuutalbum zo aanstekelijk werkte. Maar daar zet Fleur ons op het verkeerde been, want het gaat juist over dat het even niet gaat zoals het gaat. Op “Au Large” zingt Fleur ‘Pour m’enfuir pour m’évader‘ (weglopen om te ontsnappen) en zo krijgt elk nummer een diepere betekenis mee. Ze gaat op dit album meer de diepte in waardoor ze zichzelf meer blootgeeft.

Zo schuilt er in elk nummer een bepaalde treurigheid, melancholie en verlangen door. Drie nummers “L’oiseau”, “Les Monde Des Merveilles” en “La Chimére” zou je tekstueel als een soort drie eenheid kunnen beschouwen over verlies en loslaten van een geliefde, het zijn de sterkste nummers op het album. Mooi verpakt door Spies en Zoontjes in een muzikale omlijsting die tegen Motownsoul, the Zombies en France Gall aanschuurt.

Haar teksten schrijft Fleur inmiddels met een Franse vriend die haar ook met haar uitspraak helpt en zo is dit tweede album een stap vooruit. Tekstueel gaat Fleur de diepte in en muzikaal klinkt Bouquet Champêtre volwassener dan haar eerste album, Fleur, wat mede komt door dat er meer tijd is gestoken in de arrangementen.

Fleur gaat de komende maanden door Nederland op tournee om het album te promoten. Onder andere op 27/11 in Effenaar in Eindhoven en 3/12 in Het Beest in Goes. En in het nieuwe jaar op 4/01 Paradiso in Amsterdam en 13/01 in Mezz in Breda. Alle tourdata zijn te vinden op haar website.

Instagram / Website

Related posts
FeaturesInterviews

Interview Fleur: 'In Frankrijk denken ze dat ik uit België kom'

Vrijdag aan het einde van de middag in de Utrechtsestraat in Amsterdam parkeert een wit transport busje voor platenzaak Concerto. Iets verlaat,…
Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Nieuwe single FLEUR - "Le Capharnaüm"

Enkele leden van de Nederlandse band The Kik uiten hun liefde voor het Franse lied sinds een paar jaar via hun nevenproject…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.