AlbumsRecensies

The Mental Scientists – Tricycle To Paradise (★★★): Het mocht een tikkeltje creatiever

Valentijn is net achter de rug. Gedaan met dat melige gedoe en back to business. Wie heeft er zin in een staaltje harde gitaren, sterke drums en maar liefst drie (!) lead-vocals? Wij wel. Gelukkig hebben we The Mental Scientists. De Limburgse twintigers brachten op 14 februari 2021 hun eerste plaat uit: Tricycle To Paradise. Van één ding zijn we zeker, op een driewieler is dit niet geschreven, het is een knap debuut waarmee de heren zich zeker en vast op de kaart hebben gezet.

The Mental Scientists, wie zijn dat? Een vraag die de Belgische inwoner zichzelf nu niet meer moet stellen. Jonas de Werdt, Gilles Deblier, Warre Loenders, Ibe Schutters en Rob Medats, dat zijn ze. Vijf jonge kerels met elk hun eigen expertise. We zagen hen al op een aantal kleine podia en ze mochten een onlineconcert geven voor Hogeschool PXL. Verrassend is dat we zowel van Jonas als van Gilles als van Warre de stemmen horen klinken. Dat lees je goed, deze Limburgse groep heeft drie vocalisten. Maar nu genoeg over dat jong geweld, laten we hun plaat eens onder de loep nemen!

Dat het een rockgroep is, moeten we niet op Wikipedia gaan zoeken. Al vanaf de eerste noten van het openingsnummer krijgen we, ietwat melancholische, maar vooral zeer harde gitaren. Gilles Deblier gooit daar nog wat drums tegenaan en het nummer is er. De titelsong “Tricycle To Paradise” zullen we helaas als minst favoriete moeten aangeven, zeer herhalend en niet veel speciaals aan. De band streeft genadeloos alle pogingen tot originaliteit voorbij, maar ze brengen het wel overtuigend waardoor we dit door de vingers kunnen zien. Het instrumentale intermezzo is echter wel het benoemen waard. De heren kennen hun instrumenten en weten hoe ze ze moeten gebruiken.

De andere nummers op de plaat zijn allemaal van hetzelfde stramien. De plaat gaat niet van rustige naar zwaardere rock, maar blijft wat gelijk opgaan. Cliché? Een beetje. Erg? Absoluut niet! Zware gitaren, sterke vocals met hier en daar eens een goed geplaatste harmonie en nog belangrijker: plezier. De jongens hebben het zomaar voor elkaar gekregen om een plaat uit hun mouw te schudden en de passie die ze erin hebben gestoken is duidelijk te horen in hun nummers. De absolute topfavoriet blijft toch het laatste nummer op het album “Back to the Dark”. Een heel sterke song met eindelijk een originele invalshoek die zich in je oren wurmt en daar een aantal dagen blijft zitten.

Om het allemaal kort samen te vatten: de Limburgse vrienden hebben zeker laten zien wat ze waard zijn. Een sterk debuut met veel pit en nog meer potentieel, maar het mist nog een persoonlijke stempel. Het enige wat we nu nog kunnen doen is hopen dat de creatieve kurk nog in hun gat zit, zodat ze ons de volgende keer kunnen verrassen!

Facebook / Website / Instagram

27 posts

About author
Ik beschouw mezelf als de visuele representatie van een tekort aan slaap en een teveel aan cafeïne.
Articles
Dit vind je misschien ook leuk:
Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Nieuwe single Irimias Timmerman - "Ze Sprak In Fabels Over De Zandkorrels"

Een fabelachtigere naam dan Irimias Timmerman kent geen ander mens; zelfs Béla Tarr, filmmaker en inspiratie voor die prachtnaam, mag die titel…
Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Nieuwe single Ratmosphere - "Long Time"

Hier zijn we weer, met nog meer Belgisch geweld. Ratmosphere is voor de meeste een relatief nieuwe naam, maar ze hebben tijdens…
FeaturesInterviewsUitgelicht

Interview Wannes Cappelle: 'Wij willen gewoon optreden! Of dat nu voor twintig of twintigduizend mensen is...'

Ken je dat gevoel wanneer je op een luie zondag voor de televisie ligt en er écht niets op de televisie is,…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.