Albums, Recensies

Joji – Nectar (★★★★): Een vocaal hoogtepunt

Een YouTuber die een carrièreswitch maakt naar muzikant, we zien het wel vaker. Ook de Japanse zanger George Kusunoki Miller, beter bekend als Joji, begon als komiek op YouTube. Joji zette in 2017 zijn eerste stap in de muziekwereld met zijn ep In Tongues. Een jaar later kwam Ballads 1. Het album bleek een schot in de roos met hits zoals “SLOW DANCING IN THE DARK” en “YEAH RIGHT“.

Na de release van Ballads 1 was het even wachten op nieuwe muziek, maar gelukkig stelde Joji vorig jaar zijn eerste single van Nectar voor, genaamd “Sanctuary”. Joji leek even afscheid genomen te hebben van zijn imago als trieste jongen die lo-fi muziek maakt. Zijn melancholische stem, die zijn uithangbord is geworden, liet hij ook achterwege op de tweede single “Run”. De reikwijdte van zijn stem deed de verwachtingen voor Nectar meteen stijgen. Naarmate het album dichterbij kwam, besloot hij nog twee singles uit te brengen, de hits “Gimme Love” en “Daylight”. De deprimerende melodieën die we gewend zijn van Joji bleken vervangen te zijn door een hoge dosis energie en aanstekelijke refreinen.

Als opener kiest Joji voor “Ew”. De synths worden op dit nummer ingeruild voor een piano en violen. Het wordt meteen duidelijk dat Joji niet vasthangt aan één genre. Ondanks het gebruik van uiteenlopende instrumenten is het het stemgeluid van Joji dat hier het echte instrument blijkt te zijn. Zijn stem vliegt de hoogte in, waardoor de toon van het album gezet is. Het gemompel van Joji is niet meer, vanaf nu doet hij werkelijk zijn mond open.

Het album, waarvan verwacht werd een optimistische langspeler te zijn, blijkt al snel om te slaan tot een emotionele rollercoaster. We krijgen een kant te zien van Joji die we nog niet eerder zagen. Hij neemt ons mee in de tocht die hij aflegde om tot hier te geraken. Vocaal heeft Joji een enorme groei gehad en dat is vooral te horen in nummers zoals “Tick Tock” en “Mr. Hollywood”, waar hij speelt met verschillende stemklanken.

De variatie binnen Nectar is groot, elk nummer klinkt anders. Dit komt vooral doordat er met instrumenten wordt geëxperimenteerd, en dat werpt zijn vruchten af. Het gaat van scheurende gitaren tot een ukelele. Joji houdt zich niet in. Ook qua teksten is de variatie aanwezig. Zo krijgen we in “Like You Do” een kwetsbare kant van de zanger te horen met teksten zoals ‘You’re the one I can’t lose’, terwijl we op het nummer “777” een Joji horen die zogezegd geen interesse heeft in liefde. De combinatie van somberheid en upbeat nummers klopt volledig op dit album.

Joji gaat ook enkele verrassende samenwerkingen aan met onder andere Omar Apollo en Rei Brown. Hij laat zelfs Lil Yachty goed klinken op “Pretty Boy”. Op het hiphopachtige nummer “Afterthought’ vloeit Joji’s stem over in de stem van BENEE. Samen ontdekken ze een nieuw genre dat mooi aansluit bij beide artiesten in een gastbijdrage die opmerkelijk goed gekozen is.

Nectar is een krachtig album dat Joji’s flexibiliteit binnen genres bewijst. Het is anders dan zijn voorafgaande materiaal, maar de goede keuze van instrumenten en zijn vocaal talent tonen dat hij alles aankan. Joji is een genie wanneer het aankomt op de juiste woorden gebruiken, hij laat ons werkelijk dingen voelen. Door zijn stem zitten we van begin tot eind vast in zijn verhaal. Nectar is misschien wel Joji’s vocale hoogtepunt. Hopelijk blijft de Japanse zanger zo verder doen.

Facebook / Instagram / Twitter / Website

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

26 september 2020

About Author

Louise Vilenne Uw lokale fotografe en muziekliefhebber :)


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief