Albums, Recensies

Marilyn Manson – WE ARE CHAOS (★★★★): Hel op aarde

Vis die studs en die zwarte haarverf maar al terug uit de krochten van je zolder, want de Antichrist Superstar is herrezen. Marilyn Manson zweert na al die jaren nog steeds trouw aan z’n donkerrode lippenstift en geschminkte ogen, maar op We Are Chaos gooit hij het over een andere boeg.

Eerst even recapituleren. In 2017 dropte Manson Heaven Upside Down, waarop hij poogde zijn succes van pakweg The Golden Age of Grotesque uit 2003 (met nummers als “mOBSCENE”, “This Is the New Shit” en “Tainted Love”) te herbeleven met die typische angstaanjagende en duistere sound, mits een lichte twist, maar dat sloeg niet meer aan als voorheen. Tussen 2003 en 2017 heeft hij nog vier albums uitgebracht, maar die zijn ergens stilletjes gearchiveerd zonder al te veel succes te hebben gekend. Hij noemde WE ARE CHAOS ‘a masterpiece’, en wij dachten ‘het zal wel’.

Het eerste nummer “Red Black and Blue” begint met een demonische speech vol uitspraken als ‘I’m the king bee and I will destroy every flower’ en mondt uit in een heerlijke drumpartij met een throwback naar de early nillies tot gevolg, maar met hedendaagse diepgang. “WE ARE CHAOS “, de single die Manson al eerder releasete en het tweede nummer op het album, steekt meteen af tegen de nostalgische opener. Het indie-achtige gitaartje, het tempo, de echo, … gelukkig dat Marilyns stem zo als een paal boven water staat, want dit is niet wat we van hem gewoon waren… En verandering van spijs doet eten!

“HALF-WAY & ONE STEP FORWARD” en “PAINT YOU WITH MY LOVE” liggen in diezelfde lijn. Als iemand Matt Berninger had gevraagd om die laatste in te zingen, zou het een nummer van The National kunnen zijn. Hier en daar wat piano, dromerige backing vocals, een zweverige sfeer, en toch dreigt dat typische vleugje shockrock je als het zwaard van Damocles te verpletteren. Bij “DON’T CHASE THE DEAD” heb je geen kans om te vluchten. Hier hoor je the new and improved Marilyn met z’n helse lyrics, maar muzikaal voller en dynamischer en met minstens evenveel kans om ergens in een slasherfilm gebruikt te worden.

Vanaf “INFINITE DARKNESS” gaan we weer richting die vroege jaren tweeduizend, samen met “PERFUME” en “KEEP MY HEAD TOGETHER”. De piano wordt voor deze opeenvolgende nummers even ritueel op de brandstapel gegooid om plaats te maken voor wat snijdende gitaarriffs, plakkerige synths en zinderende vocals. “SOLVE CAOGULA” mag dit rijtje nog vervolledigen, ondanks de tragere en melancholische indruk. Gek genoeg doet de intro wat denken aan een of andere Nu Metal band waar we moeilijk de vinger op kunnen leggen.

De afsluiter van deze merkwaardige plaat is “BROKEN NEEDLE”. Manson herinnert ons eraan dat hij met WE ARE CHAOS heeft geprobeerd z’n echte gelaat te laten zien, zonder veel show, gekke kleurlenzen of kostuums, maar ook zonder zichzelf en z’n genre te verloochenen. De mengelmoes aan stijlen, instrumenten en sferen wordt samengeregen door een onmiskenbare stem en zorgt voor een uniek eindproduct. Hij zocht de perfecte balans tussen twee tijdsgeesten en maakte deze knaller van een plaat met zelfgeschilderde hoes. En dat geldt niet alleen voor ex-goths, maar ook voor fans van postpunk, indie, alternative rock, … Op die manier vergroot hij z’n leger om deze bizarre wereld mee op haar grondvesten te helpen daveren.

Facebook / Instagram / Twitter

11 september 2020

About Author

Cecile Van Roeyen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief