Albums, Recensies

Rews – Warriors (★★): Commercieel rebelleren

Rews - Warriors

Rews is de band rond de Noord-Ierse songwriter Shauna Tohill. De groep bracht in 2017 het debuutalbum Pyro uit en kreeg met “Shine” een bescheiden culthitje te pakken in het Verenigd Koninkrijk. De muziek werd daarbij veelvuldig vergeleken met Royal Blood. Met Warriors is er nu een opvolger uit.

Dat die Royal Blood-referenties niet uit de lucht gegrepen zijn, wordt bij het eerste nummer al duidelijk. Rews tapt schurende fuzz uit hetzelfde vaatje waar het Britse duo ondertussen bijna een patent op heeft. Maar de groep tot een vrouwelijke kloon van Royal Blood herleiden zou oneerlijk zijn. Zo horen wij meerdere keren de invloed van dat andere Britse rockduo, Blood Red Shoes, in de muziek doorsijpelen.

Rews is ook duidelijk door de Riot Grrrl-beweging van begin jaren negentig geïnspireerd (denk aan groepjes als Bikini Kill, Le Tigre of Sleater-Kinney). Dat betekent: veel woede en sociaal engagement. Helaas is dat meteen het probleem van deze plaat. Wij hebben niks tegen politieke statements – integendeel, geef ons maar bands die standpunten durven innemen en niet alleen cool willen zijn, zoals Royal Blood. Maar dan moet het wel goed gedaan zijn. En vooral, integer klinken.

Daar wringt het schoentje. Tohill ziet het duidelijk groots, en de plaat zit vol irritante, pseudo-rebelse refreinen, die ons echt niet kunnen overtuigen. Wij horen in de eerste plaats niet iemand die meent wat ze zingt, maar vooral op de radio gedraaid wil worden. Een nummer als “Birdsong” (‘Spread your wings and fly’ – eikeba) klinkt niet zozeer als een oproep om jezelf te zijn, maar eerder als het soort puberale rebelse nummer dat perfect in een Porschereclame zou kunnen passen: ‘Durf ánders zijn en koop ons product, jongens!

Als er nu één ding is dat wij niet kunnen uitstaan, dan is het wel plat commercieel rebelleren. De muziek kent haar momenten, maar Tohill kan het niet laten telkens dramatisch haar strot open te trekken en nummers als “Monsters” en “Razorblade” rebels de vernieling in te zingen. Dat is jammer, want hoewel ze niet de meest originele riffs of melodieën gebruikt, zitten de nummers structureel over het algemeen redelijk doordacht in elkaar.

De muziek klinkt ook strak ingespeeld en goed geproduceerd, en liedjes als “Heart On Fire”, “Move On” of “Bad Habits” zijn in sé niet slecht. Vooral vooruitgeschoven single “Today We’re Warriors” mag er zijn. Niet toevallig het traagste nummer met de zwaarste riffs, waarin Tohill ook minder haar klep opentrekt. Nogmaals het bewijs dat minder meer is.

Helaas, met het geforceerde gekweel van Tohill op het grootste deel van de plaat kunnen wij niet goed overweg. Warriors is popmuziek vol puberale rebelse teksten, met een laagje fuzzgitaren er onder gestoken. Misschien kan Tohill een carrière uitbouwen als ghostwriter voor popartiesten als Kelly Clarkson of Katy Perry. Als ze wil blijven rocken zal ze haar werk toch nog wat moeten bijschaven. Gebuisd.

Facebook / Instagram / Twitter

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

14 augustus 2020

About Author

Max De Boeck


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief