Albums, Recensies

Flying Horseman – Mothership (★★★★): Een frisse wind voor een gekende sound

Normaal had deze review in april al moeten verschijnen, maar het leven zoals het was, en nog steeds een beetje is, moest op slot door het coronavirus. Flying Horseman besloot de release van hun nieuwste album Mothership daardoor ook te verplaatsen naar 12 juni, een heel begrijpbare keuze. In afwachting van de release dropte de band op sporadische wijze singles. Onlangs zaten we ook samen met Bert Dockx, de frontman, voor een interview over het nieuwe album.

Voor hun nieuwste plaat werd de hulp van producer Jasper Maekelberg, ook wel gekend als het brein achter Faces on TV, ingeroepen. Met zijn strakke en compacte sound plaatst Maekelberg een duidelijke handtekening onder elk nummer. Frontman Bert Dockx wou met Mothership een andere weg inslaan dan de wegen die Flying Horseman bij hun vorige albums heeft afgelegd. Hoewel het traject van het moederschip vaak anders klinkt dan we gewoon zijn van de band, blijven we toch afgestevend op een vertrouwde bestemming.

De eerste bestemming op Mothership is “Citizen”. Het valt meteen op dat Flying Horseman zijn invloeden niet meer wil wegmoffelen. De strakke productie van Maekelberg en bas van Mattias Cré doet meteen denken aan Talking Heads. Waar de band de mosterd is gaan halen, steken ze minder en minder weg. Gelukkig slagen ze er alleszins op “Citizen” alsook op de funky single “Set Reset” meer wel dan niet in om deze halve hommages met een typische Flying Horseman flare te paneren. De openingstracks maken duidelijk dat het Mothership geen alienschip is dat ons komt ontvoeren, maar ons wel wil doen dansen, iets wat op andere Flying Horseman releases eerder als bijproduct werd beschouwd.

Het tweeluik “Flare” en “Where Do You Live” neemt gas terug. De Talking Heads invloed neemt plaats voor duidelijke Radiohead… euh… flare. De prachtige gitaararpeggio’s en de haarscherpe drums, met dank aan Alfredo Bravo en nogmaals de productie van Maekelberg, creëren een soortgelijke euforische sfeer als enkele In Rainbows klassiekers. De 11/8 maatsoort zorgt dan weer voor die pittige kruidenmix, hoewel ze toch verrassend naturel overkomt. “Where Do You Live” gaat vervolgens verder met deze maatsoort en zet het vuurtje op slow cooking. De stalkerige zang van Dockx contrasteert met de meanderende gitaar en de harmonische achtergrondzang van Loesje en Martha Maieu. Een goeie zeven minuten lijkt ons wel net iets te lang.

Op “Hotel” wordt alles in de prestopot gesmeten. De recentste single is ongetwijfeld het wildste nummer op Mothership. De strakke high energy productie doet ook hier sporadisch weer denken aan Talking Heads, maar de intensiteit bereikt een fever pitch op het uitgestelde refrein. De gitaar wast zich in reverb en drums en bas stuwen het nummer met een ongeziene kracht voort. Deze shoegaze doet ons dan ook wat denken aan een band als Sweet Trip. De intensiteit blijft ook hoog op “Secrets”. De muzikale storm vordert en de dansbaarheid bereikt een nieuw hoogtepunt.

“Summer Dance” begint opnieuw als een nodige adempauze. De gitaarsolo van Dockx die halverwege begint, kunnen we echter moeilijk anders omschrijven dan virtuoos. De emotie en rauwe kracht die erin verwerkt wordt, zouden we op gelijke hoogte kunnen plaatsen aan het gitaarspel van Gareth Liddiard.

Het moederschip verlaat ons ten slotte met “A Song That Lasts”. Niet een nummer dat nodeloos lang blijft duren, maar die wel lang blijft nazinderen. Het samenspel in de ritmesectie van Cré en Bravo scheppen ook hier weer een unieke sfeer. Als het ware als een sjamaan zingt Dockx in harmonie met de zusjes Mahieu de mantra ‘A song that lasts / Leave it open‘. Een van de zusjes neemt deze mantra uiteindelijk volledig over en het moederschip verlaat ons voorgoed, althans tot we terug op play duwen.

In tegenstelling tot alle andere Flying Horseman albums is Mothership een stuk korter en compacter met zijn uiteindelijke runtime van 38 minuten. Ondanks zijn relatief korte duur staat Flying Horsemans zesde plaat stevig naast zijn ‘langere’ broertjes en zusjes in de discografie van de band. De samenwerking met Maekelberg wierp zijn vruchten af en zorgde ervoor dat de band zijn oude gewoontes on hold kon zetten om meer te experimenteren en andere sonische wegen te bewandelen.

Mothership verscheen op 12 juni via Unday Records.

Facebook / Instagram / Website

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify!

12 juni 2020

About Author

Martijn Minne


ONE COMMENT ON THIS POST To “Flying Horseman – Mothership (★★★★): Een frisse wind voor een gekende sound”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief