Albums, Recensies

Sleemo – Mutation Of (★★★★): Experimenteren met punk

Als we het over punkbands hebben uit de Britse muziekgeschiedenis, kunnen we enkel concluderen dat het daar eigenlijk altijd wel een ding is geweest. Vroeger hadden we groepen zoals The Clash en Sex Pistols, en dezer dagen spreken we meer en meer over bands zoals Frank Carter & The Rattlesnakes en IDLES. Die laatste twee hebben er de afgelopen jaren een mooie progressie opzitten en dat bleef natuurlijk niet onopgemerkt. Zo begonnen kleine, beginnende artiesten ook van een grote toekomst te dromen. Een perfect voorbeeld daarvan is Sleemo; een driekoppige alternatieve postpunkband uit Norwich die nog geen jaar bezig is, maar vandaag toch al hun tweede ep uitbracht.

Met Mutation Of laten ze hun zelfbenoemde debuut ep achter zich liggen en proberen ze nog meer naamsbekendheid te creëren. Om dat te verwezenlijken, gebruikten ze een creatieve, introspectieve benadering van songteksten en kopieerden ze enkele grotere invloeden van zwaardere bands. Hierbij bouwden ze duidelijk aan een veel donkerder aanbod dan op hun vorige nummers. Door het experimenteren met de elektronische elementen en de percussie- en pianopartijen construeerden ze dan weer meer aan een geheel eigen sound, die ze volgens ons met deze ep helemaal hebben gevonden.

“I’m Not Superman” begint meteen erg hard en bijt zo heerlijk de spits af. Door de krachtige stem van frontzanger Jack Andrews, die prachtig gepaard gaat met de scheurende gitaren, laat Sleemo onmiddellijk hun waarde zien. Het nummer heeft wat weg van de typische grunge van Nirvana, dat komt door de rauwe sound die ontstaat door de elektrische gitaren en de depressieve songteksten. Een klein, maar fijne verzwakking zorgt er voor dat dit nummer uiteindelijk pas weet te ontploffen in de tweede helft. Met enkele bizarre en originele toevoegingen, zoals een typische (smerige) vijandige lach, gaan we rustig over naar het uptempo “Pipe Bomb”. Dit start met een coole, vette gitaarbeat die rijkelijk wordt aangevuld door de spontane drums. De Britse band houdt de spanning een lange tijd goed bewaard, maar uiteindelijk weet het nummer los te komen door enkele brutale ritmes en funky riffs.

Het is niet gemakkelijk om een band zoals Sleemo te klasseren in één genre. Ze gebruiken steeds verschillende invloeden en maken zo een heel eigen creatie. Zo is “The Late Sun” een verrukkelijk zoete mix van post-hardcore, post-punk, brokkelige rock en een vleugje alternatieve indie. Dit zorgt voor een nummer vol onrustige spanningen waarbij de hoofdrol weg is gelegd voor de strakke drums. Ook het gespannen “Bugs” worstelt zich tussen meerdere genres en geeft zo duidelijk het potentieel van de Britten weer. Ze laten hun kwaliteiten expliciet horen en zijn zo op weg naar een voortreffelijk eigen geluid, maar daar zijn ze nog niet. Ze wisselen nog iets te vaak van sound en zijn er zelf allicht nog naar op zoek.

Het laatste nummer van Mutation Of begint met een rustige instrumentale minuut die hoofdzakelijk wordt begeleid door een terughoudende gitaar en enkele oproerige elektrische geluiden. “So Much A Man” kent eigenlijk – tegenover de andere songs – maar enkele uithalen, want voor de rest is het vrij beheerst en kalm. Voor het eerst richten we ons volledig op de songtekst en die weet ons (vooral) in het refrein helemaal te raken. Buiten dat, merken we ook een duidelijke afbouw op naar het einde toe en die brengt een extra niveau met zich mee. Die twee elementen maken van dit nummer een perfecte afsluiter van een ep die ons op verschillende vlaken wist te verrassen.

Mutation Of is een complete ep die een verbazingwekkende variatie bevat tussen meerdere genres. Met scheurende gitaren, een vette beat en een doortastende stem van frontzanger Jack Andrews weten ze een heerlijke sound op te bouwen, waaraan ze toch nog moeten werken op hun volgende singles en albums. Toch weten ze hun kwaliteiten al te tonen en hierdoor zullen ze zeker vele nieuwe fans winnen. Door de heerlijke spanning die Sleemo weet te kweken aan het begin en het einde van hun nummers, breien ze een vlot geheel aan elkaar waardoor we Mutation Of het liefst in een trek uit luisteren. We hopen dat we deze Britten binnenkort (lees: in een verre toekomst) eens aan het werk mogen zien.

Facebook / Instagram / Twitter / Spotify / Website

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

24 april 2020

About Author

Robbe Van Hool


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief