Albums, Recensies

The Dream Syndicate – The Universe Inside (★★★★): Tune in, trip out

Er zijn er die beweren dat gitaarmuziek zijn beste tijd heeft gehad. Neem van ons aan: zij dwalen. Ter illustratie: The Universe Inside van het excellente Dream Syndicate, een meer dan prima bewijs dat frisse, sprankelende gitaarmuziek nog steeds een erg mooie toekomst heeft.

De groep rond Steve Wynn is natuurlijk vooral gekend omwille van haar hoogdagen in de jaren ’80. Met albums als The Days Of Wine And Roses bijvoorbeeld (een nog steeds op stevige poten staande klassieker uit 1982 die nog steeds goed is voor koude rillingen) bepleitte de band iets dat midscheeps tussen de rauwe dynamiek van The Velvet Undergrond en het heldere, goed in het oor liggende popgeluid van Big Star en R.E.M. te catalogeren viel. Prachtige albums, heerlijke liveconcerten, zoals onder meer te horen viel aan een fantastische liveplaat (Live At The Raji’s – 1989). Om vervolgens in het klassieke schuitje te belanden: frontman Wynn trok namelijk steeds vaker de kaart van een solocarrière. Eentje die nooit echt grote golven maakte, maar altijd wel zijn uitstekende kwaliteiten als songschrijver demonstreerde. Eind jaren negentig viel het doek (tijdelijk) voor The Dream Syndicate.

Anno 2017 sommeerde Wynn zijn medestanders, om vervolgens geweldig hard toe te slaan met een joekel van een comeback. Het uitstekende How Did I Find Myself Here (2017) en de misschien net iets mindere opvolger These Times (2019) illustreerden dat de groep nog lang niet afgeschreven was. Hier verrees een groep uit haar eigen as, om er met aandoenlijk mooie bezieling weer flink tegenaan te gaan.

Intussen ligt er een dérde Dream Syndicate plaat sinds de heropstart in de winkels. Al bij eerste aanblik blijkt de meer dan opvallende feel voor all things psychedelica, iets dat altijd in het DNA van de band heeft gezeten, maar nu volledig gebotvierd geraakt. Nog bevreemdender: er zijn slechts vijf, weliswaar best kloeke tracks op de plaat (het expansieve, duidelijk door krautrock beïnvloedde “The Regulator” alleen al is goed voor dik twintig minuten speelplezier). Daarmee wordt duidelijk dat de evolutie die Dream Syndicate met dit album maakt vooral die van samenspel en interactie is. De band rond Wynn trekt meer dan ooit verder weg van ‘songs’ en zet in op een wild, tomeloos en soms chaotisch allegaartje waarbij rauwe gitaarrock, danig uitgerekte psychedelica en koortsige improvisaties rondom jazz, funk, R&B en soul de overhand nemen.

Wie Wynn en de zijnen wat kent, wéét dat hier een groep aan het werk is die zich door allerlei genres en artiesten laat inspireren. Ten bewijze: de inzet van saxofonist/trompettist Marcus Tenney (die in “The Longest Rendition” ook vocalen aandraagt) en die van Stephen McCarthy (o.a. The Long Ryders,..) die volstrekt logisch zijn in het unieke universum van de groep. Zij worden door de band stevig omarmd en verrijken het reeds weelderige, veellagige en immer op experiment uitzijnde karakter van The Dream Syndicate.

Inside The Universe kenmerkt zich hoofdzakelijk door rauw instinct. De groep valt niet in herhaling, maar pakt het voor een keertje heel wat anders aan. Zo namen ze in de studio een anderhalf uur durende sessie op, waarna ze met de beste onderdelen ervan verder aan de slag gingen en die verder verfijnden. Qua muzikale invloeden hoor je onder meer sixties rock (Hendrix, Jefferson Airplane), krautrock (Can,..), jazz (o.a. de experimentele insteek van Miles Davis tijdens dien Bitches Brew periode, Albert Ayler,..), punk (The Clash,..), aangelengd met een stevige snuif psychedelische ambient (Pink Floyd, Eno,.. ). En dat allemaal in een en dezelfde melting pot. Een kruisbestuiving, waarbij de losse, spontane en organische feel danig overheerst.

Wynn en co laten op The Universe Inside de intuitïe primeren en dat leidt misschien wel tot een van hun allersterkste albums. Met als grootste nadeel: de toegankelijkheid. Want niet iedereen is zomaar te vinden voor een slechts vijf tracks tellend album waarmee deze dolle bende haar eigen generositeit nog eens fijntjes onderstreept. Dat beseft de groep ook, zo werden er aan de platenfirma bijvoorbeeld kortere edits bezorgd, om dan toch maar voor de uit de kluiten gewassen versies te kiezen.

Inside The Universe voelt daarom aan een mystiek en diep bedwelmend brouwsel. Een experiment dat net niet onder haar eigen ambitie en gewicht kapseist. De muziek voelt door zijn heel vrije vorm en experimenteerdrift initieel misschien wat ongewoon aan, al valt haar grootste aantrekkingskracht en unique selling point net daar te situeren. Niets doet immers vermoeden dat hier een Groots Plan achter besloten ligt. Nope, veeleer heerst het sfeertje van kameraden die zich geweldig goed en vrijwel zorgeloos in de studio geamuseerd hebben, zoals onder meer uit single “Apropos Of Nothing” blijkt. Net dat is, naast de spannende en vaak verschroeiend intense gitaarduels van Steve Wynn en Jason Victor, wat dit nieuwste Dream Syndicate album zo goed maakt.

Een heel gedurfde aanpak ook, die de identiteit van een duidelijk op standvastig vertrouwen terend Dream Syndicate danig opfrist. En misschien nog belangrijker: het maakt deze op stevig gitaarwerk gerichte muziek weer urgent en relevant in een tijd die meer dan ooit door elektronica gedomineerd is/geraakt. Een dik uur duurt deze soms freaky, allerhande bochten nemende exercitie, met als uitschieters het met blazers en manische krautrockgrooves verrijkte “Dusting Off The Rust”, het sfeervolle “The Longing” (waar Wynn zich heel even op vocaal vlak laat gelden) of de manier waarop “The Regulator” naar het einde toe plotsklaps openbarst en onverwacht nog een versnellinkje hoger schakelt.

Het maakt van het heerlijke The Universe Inside een uitstekende plaat voor muzikale durvers. In een trek door ook een prima instap voor verdere exploraties in de stevige back catalogue van Wynn en co. Of anders verwoord: ‘tune in, trip out’.

15 april 2020

About Author

Philippe De Cleen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief