Albums, Recensies

Walther – Time ep (★★★½): Dromerige, elektrische folk voor in de Rotonde

Een tweede naam: sommige mensen hebben het, andere niet. Sommige mensen schamen zich voor hun tweede naam terwijl anderen er dan weer fier op zijn. Hannes Walther Cuyvers besliste om van zijn tweede naam de naam van zijn band te maken. Sinds kort telt de band vijf koppen en dankzij nieuwkomer Amber Meert is Lani Pellegrini (van Jackie Jam) niet meer het enige meisje aan Hannes’ zijde.

De band bracht vorige week hun eerste ep uit en dat is altijd spannend. Je wil tonen dat je veelzijdig bent, maar het moet toch een samenhangend geheel blijven. Walther presteert op beide evaluatiecriteria ruim voldoende. Op het zalige en magische “I Don’t Want To” krijgen we breekbare vocals te horen van Hannes en Lani op een zacht, elektronisch tapijtje. Het nummer zou zo deel kunnen uitmaken van de soundtrack van een hoogstaande Scandinavische top crimi-reeks. “Something” is dan weer iets meer up tempo, maar bevat zeker en vast ook hetzelfde dromerige aspect door Lani’s hoge stem. Naar het einde toe krijgen we een iets agressievere zanger te horen. Zo ontstaat er een mooi contrast vooraleer we terug een reeks prachtige ‘oooh’s’ te horen krijgen.

De gitaar is vaak zeer aanwezig in de nummers en zorgt vaak voor een folksfeertje. Tijdens “Time” evolueert die folkinvloed langzaamaan naar een subtiele en aangename Oosterse ondertoon. Zowel de muziek als de stem van de zanger doen hier denken aan Slow Pilot, een Belgische band waarvan de frontman sinds enkele jaren ook deel uitmaakt van Hooverphonic.

Dromerige, elektrische folk is een mooie omschrijving voor Walther en ook “The Real Way” valt onder deze definitie. Het lied met een subtiel zomers gevoel is er zo eentje dat je doet glimlachen op een grijze dag. Net als de anderen is ook dit nummer mooi afgewerkt en uitgebalanceerd.

Een jongen die zingt op dromerige muziek en een meisje die voor magische backing vocals zorgt: dat concept kenden we al van Portland, maar hier keert het minstens even goed terug. Hoewel Walther niet schitterde in De Nieuwe Lichting heeft deze band een meer herkenbare en diverse sound dan de winnaars van enkele jaren geleden. Ze maken contrastrijke muziek die de luisteraar meeneemt naar een prachtige bestemming. Als we onze ogen sluiten tijdens het luisteren, zien we deze band schitteren in een uitverkochte maar gezellige Rotonde.

Facebook

Volg ons op Spotify voor meer nieuwe muziek.

3 maart 2020

About Author

Robbe Rooms Ik ben te herkennen aan mijn gele jas.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief