Albums, Recensies

Bloodwitch – I Am Not Okay with This (★★★½): Meer dan oké

De gloednieuwe reeks I Am Not Okay With This op de hyperpopulaire streamingdienst Netflix kreeg een soundtrack, opgenomen door de fictieve band Bloodwitch. Ze produceerden een album van elf catchy nummers die volledig aansluiten bij het high school sfeertje van het Amerika in de jaren tachtig. Wanneer je, meteen na het bingen van deze reeks, ‘Bloodwitch’ intikt, kom je echter uit op het grote niets.

Deze band werd speciaal samen met deze tienerserie op de wereld losgelaten. Ze lijken recht uit de jaren tachtig te komen; een soort new wave/gothic-achtige Pixies die zich alvast niet willen vastpinnen op een genre. Na een beetje opzoekwerk komen we terecht bij one-time-gitarist-bij-Blur Graham Coxon, die ook de muziek verzorgde bij The End of the F***ing World, en zangeres Tatyana Richaud. Ook al voorspelt de titel niet veel goeds, het album dat ze op ons loslaten vinden wij alleszins absoluut wél oké.

Het album duurt ‘amper’ 39 minuten, maar het concept zit verbazingwekkend goed in elkaar. De donkerdere new wave nummers, zoals “Fly”, “Motorcade” en “Below The Sea”, worden vlot afgewisseld met pretpunk nummertjes als “Gotta Have Soul”, het zeemzoeterige “I’m Yours Tonight” en het ondeugend schattige “Hey Little Girl”. Vocaal doet Tanya Richaud denken aan Kim Dael in haar beste dagen en het gitaarwerk van Coxon haalt de evenknie van Black Francis. De vergelijking met Pixies dringt zich inderdaad op, en dat is zowel voor Bloodwitch als Pixies een compliment.

Even wat nummers in hun context plaatsen. Sydney, het hoofdpersonage/de ongewilde superheldin van de Netflix-reeks, worstelt nog steeds met de zelfdoding van haar vader. Ook op school loopt alles niet op wieltjes en kampt het fragiele meisje met woedeuitbarstingen en paniekaanvallen. Een herkenbare tragiek waarmee iedereen als tiener ooit wel eens geconfronteerd werd, de ene al wat heftiger dan de andere.

Via haar tegenpool, de zorgeloze Stanley, leert ze Bloodwitch kennen. Deze muziek helpt haar aan alles te ontsnappen en op een avond danst ze zowaar op haar bed terwijl ze naar “Fly” luistert. Daags nadien maakt Stanley op een klungelig schattige manier het hof tijdens het optimistische en catchy “Hey Little Girl”, praten ze over hun vaders tijdens “Vanilla Skin” en roken ze jointjes op “A Higher Place”. Jammer genoeg zit Stanley al snel in de ‘friendzone’, want Sydney is eigenlijk verliefd op iemand anders… Kortom, dit album sleurt je gewoon mee in de strubbelingen en muizenissen van de tienerjaren.

Als je de reeks nog niet zag, kunnen we deze warm aanbevelen. Het enige dat we nog meegeven is dat “Bloody Witch” een van de laatste nummers op het einde van het eerste seizoen is, en dat mogen we gerust letterlijk nemen. Niet enkel dit album is goed, zowat de hele soundtrack I Am Not Okay With This mag er zeker wezen. Wedden dat je een liedje tegenkomt dat je in ja-ren niet meer gehoord had?

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

27 februari 2020

About Author

Tom Verhavert Kind van de jaren '80 en '90 en daar ook een beetje blijven hangen...


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief