Live, Recensies

Bokassa + Puppy @ Trix Bar: Drie is scheepsrecht

© Jay Russell

In december loopt het concertseizoen van het najaar zowat op zijn einde, maar in de beginweken van die maand zijn er nog altijd concerten in de verschillende concertzalen die België rijk is. Zo ook in Trix, waar we op 2 december Bokassa en Puppy aan het werk konden zien in de bar. Beide bands weten hoe ze stonerrock moeten brengen, en deden dan ook hun best om het matig opgekomen publiek te overtuigen. Vooral Bokassa kreeg de zaal mee dankzij hun furieuze stonerpunk, die heel intensief gebracht werd.

View this post on Instagram

Concert van @bokassaband in @trix_online

A post shared by Niels Bruwier (@nielsbruwier) on

Eerst mocht Puppy dus openen. De Britten hadden dit jaar met Black Hole een heel fijn plaatje uitgebracht en dus waren onze verwachtingen voor hun liveshow tamelijk hoog. Helaas vielen ze live wat te licht uit in vergelijking met de studio-opnames. Zo kwamen de vocals er niet zo sterk door en klonken de riffs iets te flets om helemaal binnen te komen. Vooral het eerste kwartier van hun set, met onder meer “Black Hole”, viel hierdoor in het water.

Maar door sympathiek te blijven, een tamelijk schuchter publiek aan te sporen tot roepen en natuurlijk niet op te geven, wisten ze in het tweede deel van hun set toch een iets vollere sound door hun boxen te jagen. Waar we eerst dachten dat ze met zijn drieën misschien gewoon de studio-opnames niet aankonden, bewezen ze ons met bijvoorbeeld “Entombed” van het tegendeel. Vettig geluid en een stevige punch in het gezicht. De uitdrukking goed begonnen, half gewonnen had de band duidelijk omgekeerd begrepen.

Dan had Bokassa wat minder moeite om het publiek rond zijn vinger te winden. Dat publiek bestond trouwens voornamelijk uit mannen met lederen vestjes, die deze zomer ongetwijfeld ook in het Koning Boudewijnstadion stonden. De groep speelde daar namelijk de support van Metallica, en mocht nu in een iets intiemere setting hun nieuwe plaat Crimson Riders voorstellen. De zelfverklaarde ‘kings of stonerpunk’ hebben er dankzij Lars Ulrich, die uitgesproken fan is van het drietal, alvast heel wat nieuwe fans bij.

Toch moet het raar aanvoelen, zo voor een halfvolle Trix Bar spelen. Het zal iets minder indrukwekkend geweest zijn dan voor een halfvol stadion. Maar ook in deze intieme setting kon de band zijn stonerpunk perfect naar voor brengen. De Noren deden dit aan de hand van furieuze riffs, een immens strak tempo en vooral heel agressieve vocals. Maar er waren ook weinig pauzes te bespeuren. Heel wat nummers liepen perfect in elkaar over, en net daardoor raasde de set als een sneltrein voorbij.

Wie ook constant voor onze neus voorbijraasde, was bassist Bård Linga. De man dacht waarschijnlijk nog steeds dat hij op het gigantische Metallicapodium stond en liep hierdoor zowel op als voor als naast het podium constant rond. Op zich raar, maar het hielp wel om het publiek uit zijn schelp te krijgen. Als de bassist vlak voor je neus staat, kan je niet anders dan meebewegen, hé. En het was net doordat de man zo energiek heen en weer bewoog, dat er zoveel te beleven viel op het podium.

Want muzikaal verzandde de band al snel in een soep van voorspelbare riffs. Op zich is dat geen probleem, en dus counterde de band dat met hier en daar een break of een groovy stukje. Maar we konden er niet omheen dat het af en toe moeilijk was om nummers te onderscheiden. De nieuwe plaat is wel iets catchier dan de oude nummers, denk maar aan “Mouthbreathers Inc.”, en dus was de conclusie dat de band een steeds groter publiek zal beginnen aanspreken. Want naast stoner hoorden we er ook af en toe hardcore of thrash in (vooral in ouder werk zoals “Narcissism Is Underrated” en “Five Finger Fuckhead”), en die combinatie kan voor pits zorgen, al was dat hier niet het geval.

De frontman van Bokassa is alvast een heel joviale man en door zijn sympathieke bindteksten heb je sowieso respect voor wat de band doet. De groep hield er na een klein uurtje mee op, maar we hadden het gevoel dat het ook niet meer moest zijn. We werden alvast ferm overdonderd door de hoeveelheid riffs, maar aan het eind van de dag hebben we toch alweer een lekker stevige hap binnen gesmoefeld. Bokassa moet nog wat werken aan de diversiteit van hun songs, en dan staat niets hen nog in de weg om helemaal door te breken. De support van de grootheden hebben ze al.

Setlist:

Impending Doom
Last Night (Was A Real Massacre)
You Bring Party, I Bring Gasoline
Captain Cold One
Charmed & Extremely Treacherous
No Control
Crocsodile Dundee
Narcissism Is Underrated
Wrath Is Love
Mouthbreakers Inc.
Vultures
Immortal Space Pirate (The Stoner Anthem)
Walker Texas Danger
Blunt Force Karma
Only Gob Can Judge Me
Five Finger Fuckhead

3 december 2019

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief