Albums, Recensies

Céline Dion – Courage (★½): Soms kijken we beter terug

Céline Dion, wie kent haar niet? “My Heart Will Go On” is misschien wel een van de bekendste nummers ooit, maar het is lang niet de enige hit die Dion scoorde. De zangeres verzorgde ook de soundtrack van onder andere Beauty And The Beast en Deadpool, maar ze houdt zich uiteraard niet alleen met soundtracks bezig. Bijna tien jaar vooraleer de Titanic op het witte doek tegen de ijsberg botste, won Céline Dion het Eurovisiesongfestival met “Ne Partez Pas Sans Moi“. De Canadese zangeres heeft gedurende haar carrière van ruim dertig jaar albums uitgebracht in zowel het Engels als het Frans. Voor wie van cijfers houdt: Dion bracht reeds vijftien Franstalige en elf Engelstalige albums uit. Samen goed voor zo’n 26 albums in 32 jaar tijd.

Zes jaar na Loved Me Back To Life komt er met Courage opnieuw een Engelstalig album, en daarvoor trommelde Dion weer een heel leger aan songwriters op. In die lijst vinden we namen als Sam Smith, Sia, David Guetta, Lauv en LP terug. Eén naam ontbreekt: Céline Dion. De zangeres zingt en daar stopt het bij. Dit resulteert in zeer algemene teksten als ‘I wanna dance, dance, dance, like nobody is watching’. Oké, we geven wel toe dat “Nobody’s Watching” een aanstekelijk nummer is, maar het is dan weer iets te traag om op te dansen alsof er niemand kijkt. Wanneer we zinnen als ‘I found me, I found faith, I found trust’ te horen krijgen, voelen we ons Eurovisiesonghartje al warmer worden. Inspirerende en hoopgevende teksten waarin iedereen zich herkent, met een goeie dosis strijkers die de sterke stem nog eens versterken. Toch mist ook “Lying Down” weer iets waardoor het zeker geen twaalf punten scoort. Wie hier trouwens zijn of haar oren spitst, zal de stem van Sia herkennen tussen de backing vocals.

Leadsingle “Imperfections” had eigenlijk alles om een hitje te worden. Het heeft een leuke sound, een herkenbare tekst en het blijft vrij snel hangen, maar Dion lijkt er niet in te slagen om ons te overtuigen met haar hedendaagse popnummers. Wanneer we alleen een stem, piano en wat strijkers te horen krijgen, slaagt de zangeres er al wat meer in. “Falling In Love” en “Courage” zijn hier twee voorbeelden van, maar ook een nummer als “The Case” kan ons al meer smaken dan Dions pogingen tot hedendaagse muziek. Het nummer begint met een orgel dat later versterking krijgt van akoestische gitaren, een tamboerijn… Hierdoor klinkt het nummer eerder tijdloos dan hedendaags. Daarom past het misschien meer bij Dion, want laat ons eerlijk zijn: de zangeres is vandaag de dag niet echt relevant meer.

Na een aantal nummers die niet allemaal vermeldenswaardig zijn, weet Céline Dion ons wel nog eens te verrassen. “How Did You Get Here” is het enige uptempo nummer waarbij het tempo effectief hoog genoeg ligt. Al snel gaan we van links naar rechts en willen we ook met onze armen gaan zwaaien. We worden instant vrolijk van het aanstekelijke nummer waarop de Canadese nog maar eens gaat vocalizen. Nummers als “Look At Us Now” en “I Will Be Stronger” zijn niet slecht, maar een meerwaarde vormen ze ook niet. De zangeres komt nergens verrassend uit de hoek, doordat elk nummer dezelfde klassieke opbouw heeft.

27 albums uitbrengen is niet voor elke artiest weggelegd – en soms is dat maar goed ook. Om Courage in één keer te beluisteren, moesten we heel wat moed verzamelen. Dion komt met verschillende pogingen om hedendaags te klinken, maar slaat de bal telkens mis. We kunnen er niet altijd de vinger op leggen, maar veel nummers missen die X-factor. En bijna dertig jaar na de grote overwinning zit Eurosong nog steeds in het DNA van de zangeres, of liever in het DNA van haar tekstschrijvers. Die schrijvers kunnen ons meer bekoren met de simpelere nummers. Daarnaast kunnen we niet ontkennen dat de zangeres nog steeds een goeie stem heeft, die ook heel wat nostalgie met zich meebrengt. Céline Dion is een van die artiesten waarbij we beter terugkijken naar de hits dan uitkijken naar nieuwe muziek.

Céline Dion trekt momenteel al met haar album door Noord-Amerika, maar op 28 en 30 mei houdt ze halt in het Sportpaleis. Voor beide data zijn er nog tickets te verkrijgen.

FacebookTwitterWebsite

Volg ons op Spotify voor meer nieuwe muziek.

15 november 2019

About Author

Robbe Rooms


ONE COMMENT ON THIS POST To “Céline Dion – Courage (★½): Soms kijken we beter terug”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief