Live, Recensies

Post Malone @ Pukkelpop 2019: Viering met de paus

©CPU – Ymke Dirikx

Er zijn maar een beperkt aantal artiesten die het afgelopen jaar zo snel zijn gegroeid als Post Malone. Vier jaar geleden bestempelden velen hem nog als het zoveelste one-hitwonder, maar nu verkoopt hij steevast arena’s uit en is hij headliner van talrijke festivals over de hele wereld. Alleen al in Amerika verkocht Post Malone meer dan zestig miljoen singles en albums, een indrukwekkend cijfer voor iemand die nog maar een paar jaar echt bezig is met muziek. In september brengt Posty zijn derde album Runaways uit en naar alle waarschijnlijkheid zullen ook daar weer heel wat hits op te vinden zijn. Gisteren mocht hij in ieder geval Pukkelpop headlinen en dat trok heel veel jong volk naar de Main Stage.

©CPU – Ymke Dirikx

Om klokslag half elf hulde de Main Stage zich in gele wolken en dat kon maar één ding beteken: Paus Malone I is in het land en klaar om zijn show op gang te trappen. Met een knal openen kon hij meteen en dat met “Too Young” en vier vuurpijlen die de lucht in schoten. Vurig ging het voort met “Over Now”, dat ondanks de nogal stille microfoon goed overkwam op het publiek. Met de wijze woorden ‘I am going to sing some shitty tunes and get fucked up while we doing it’ richtte Austin Richard Post zich voor het eerst die avond tot het Belgische publiek. Luid gebrul volgde en dan moest de eerste hit van de set, “Better Now”, nog komen. De remmen werden losgegooid en de stembanden van duizenden werden op actief gezet. Spijtig dat Post Malone tijdens het refrein een backtrack gebruikte, aangezien hij voor de rest alles live zong.

Nog een kleine maand moeten we wachten op de nieuwe plaat van Post Malone, maar wie hoopte daar hier veel nieuws uit te kunnen horen, werd al snel teleurgesteld. Enkel een extra korte versie van “Goodbyes” en het dreunende “Wow.” kregen we te horen. De nadruk lag vooral op het succesalbum beerbongs & bentleys dat vorig jaar het levenslicht zag en daarom verschilde de show maar weinig met die van het Sportpaleis. De showelementen waren haast dezelfde en de bindteksten hadden ook iets gevarieerd gekund in plaats van telkens te beginnen met ‘This song…’. In ieder geval vonden we de uitvoering van “Sugar Wraith” en “Candy Paint” niet mis, al had het nog een tikkeltje overtuigender kunnen klinken. De stem van Posty stak iets te zelden boven de vaak luide instrumentals uit, en dat was ook bij “Psycho” niet bevorderlijk.

©CPU – Ymke Dirikx

De productie van Post Malone was nogal sober gehouden, al deden de aanwezige elementen zoals een gigantische led-wall wel hun werk. De lichtshow oogde goed en de visuals op de achtergrond gaven het podium wat meer diepte. Een band heeft Post Malone niet en dus moest hij ook op zijn eentje het podium weten te vullen. Dat kan hij met gemak. Spijtig dat zijn stem soms wat vermoeid overkwam en de autotune iets te hard werd gebruikt. Zeker bij het akoestisch gebrachte “Stay” was autotune volledig overbodig en nam het zo wat van de magie van het nummer af. De weide kreeg het in ieder geval niet stil en dus moesten de gekende nummers de aandacht weer te pakken zien te krijgen. Voor “Go Flex” werd wel nog eventjes een sigaret opgestoken en dat straalde vooral een bepaalde nonchalance uit. Het past wel bij Post Malone en is ook zoiets als een vaste gewoonte geworden van zijn show.

Pukkelpop vierde vooral in de laatste twintig minuten hun nieuwe paus Post Malone. Met zijn doorbraak “White Iverson” zette hij de finale goed in en konden de aanwezige jongeren nog eens luidkeels meebrullen. De temperaturen gingen vervolgens verder de hoogte in met de Swae Lee-samenwerking “Sunflower”. Er werd door de tienduizenden een klein regendansje geplaatst en het leek te werken, want de kleine bui was al snel voorbij. De overgang naar “rockstar” was heel strak gedaan en het podium werd een grote vuurzee. Vooral vooraan was er geen houden meer aan en ging iedereen nog eens uit de bol. Op het einde werd traditiegetrouw een gitaar kapot geslagen en na een korte speech werd de set toepasselijk afgesloten met “Congratulations”, waarna we verder een wilde nacht in trokken.

©CPU – Ymke Dirikx

Aan zijn concert van in het Sportpaleis kon hij gisteren helaas niet tippen, maar slecht was het verre van. Posty toonde zich enthousiaster dan Kendrick Lamar vorig jaar en had daarbovenop nog een hapklare festivalshow samengesteld met zijn team. Hits en meezingers waren er in overvloed en zorgden meermaals voor een aangename sfeer. Zeker het slotkwartier was goed en liet het publiek aan zijn trekken komen. Wie hem al eerder aan het werk gezien had, kreeg misschien soms een kleine déjà-vu gevoel, maar verveling weet nooit op te komen bij een optreden van Post Malone. De headlinerpositie was met andere woorden helemaal gerechtvaardigd!

Setlist:

Too Young
Over Now
Better Now
No Option
Goodbyes
Sugar Wraith
Candy Paint
WoW.
Psycho
Paranoid
I Fall Apart
Stay
Go Flex
White Iverson
Sunflower
rockstar
Congratulations

Fan van de foto’s? Op onze Instagram zijn er nog meer beelden te vinden. Volgen is de boodschap!

17 augustus 2019

About Author

Simon Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief