Albums, Recensies

Bedouine – Bird Songs of a Killjoy (★★★½): Rustgevende, poëtische indiefolk

De nummers op het nieuwe album Bird Songs of a Killjoy behouden hun natuurlijke intimiteit zoals we van Bedouine gewoon zijn. Met teksten die, op hun meest sierlijke, als geïmproviseerde dagdromen voelen in de gedachten van hun vertellers. In momenten als deze wordt het werk van de zangeres als muziekeditor voor films duidelijk: haar liedjes krijgen evenveel resonantie van haar teksten als het overkoepelende geluid van het geheel. Zo bescheiden en ontwapenend hoor je ze maar zelden. Korkejian creëert bedachtzame melodieën die persoonlijke verhalen vertellen. Hoe zacht ze ook mogen zijn, haar stem blijft stevig, haar teksten ontroerend. Van de exotische achtergrond van de Syrische zangeres is overigens niet zoveel te merken, want Bird Songs of a Killjoy klinkt voornamelijk Amerikaans en ademt de sfeer van de muziek die ver voor haar geboorte werd gemaakt in de heuvels rond Los Angeles.

Azniv Korkejian werd opgevoed in Aleppo door haar Armeense ouders voordat ze naar Saoedi-Arabië verhuisden en uiteindelijk landde ze in Los Angeles. Bedouine staat bekend om haar mix van rockmuziek uit de jaren zestig en zeventig met een vleugje bossa nova. Ze had geen verwachtingen om zangeres te worden, maar ze bleef de juiste mensen ontmoeten om mee te werken om haar stem en geluid te ontwikkelen. De zangeres bracht in 2017 haar eerste en zelfgeschreven album Bedouine uit, gevolgd door nog twee ep’s in 2018 en 2019. Vandaag bracht ze haar tweede volledige album Bird Songs of a Killjoy uit.

Als je haar album een luisterbeurt geeft, hoor je meteen de warme akoestische gitaar, vergezeld door een strijker hier en daar, zoemend tokkelen als een rivier die zachtjes door muzikale dalen meandert. Het hele album over liefde barst van melancholie, zo gaat “Bird” over het zo intens van iemand houden dat je bereid bent je greep op hen los te laten. Het nummer is geschreven als een liefdesbrief met de bedoeling hem te bezorgen; de zangeres had zoveel te communiceren en dit was de enige manier waarop ze alles kon achterlaten.”One More Time” werd geschreven rond hetzelfde onderwerp: ‘One more time honey, I’m gonna set you free […] I’m gonna let you be.’ Het klinkt speelser en minder melancholisch dan “Bird”; het lijkt wel alsof ze twee keer dezelfde boodschap wil overbrengen op twee tegenovergestelde manieren.

“Bird Gone Wild” gaat dan weer over het feit dat de zangeres niet wil losgelaten worden. Met de woorden ‘Don’t let me down […] Come back around’, raakt Bedouine misschien wel de gevoeligste snaar die mensen bezitten. Maar haar tedere stem plakt een pleister op de wonde, die misschien nooit helemaal zal genezen. Terwijl het merendeel van Bedouines nieuwe plaat verblind wordt door zoetheid, slaan “Dizzy” en “Hummingbird” over op een soort van onrust. Mede doordat die nummer meer gefocust zijn op het instrumentale dan de andere nummers, waar een gitaar en wat strijkers slechts op de achtergrond stonden. De twee nummers zorgen voor gejaagdheid door de combinatie van haar iets of wat onrustige stem en de muziek die vol spanning zit.

“Matters of The Heart” behandelt de onzekerheid van de liefde. Je weet nooit of iemand je wel oprecht graag ziet en met dat gevoel van onwetendheid gaat een zekere agitatie gepaard. “Echo Park” zorgt er dan weer voor dat je je helemaal ontspannen voelt. Het barst van het geluk dat Korkejian op je afstuurt en je moet alleen maar openstaan om het te ontvangen.

Misschien als antwoord op haar nomadische opvoeding is er een doorleefde kwaliteit te horen in haar muziek. Haar album bevat elegante vormverschuivingen tussen zowel country, kosmische folk en soul. Er is iets zo geruststellend aan deze liedjes: het is alsof je afstemt op een verloren radiostation uit de jaren zeventig, rijk aan nostalgie, onschuld en warmte van oude analoge instrumenten. Bedouines liedjes zijn misschien wel het perfecte tegengif tegen de verwarde razernij van wat er zich in de huidige wereld afspeelt: resoluut, maar zachtaardig in hun bereidheid om te dromen. Bedouine speelt dinsdag 10 september in de Botanique, tickets zijn verkrijgbaar via deze link.

Facebook / Twitter / Website

Ontdek meer muziek via onze Spotify.

21 juni 2019

About Author

Ariane Cooremans


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief