Albums, Recensies

Kookaburra – KidKiteBike (★★★½): Kronkelen en zweten

Zoek je ‘Kookaburra’ even snel op, dan kom je meer dan waarschijnlijk terecht op de website van een hoop Australische vogelliefhebbers. Het blijkt een beestje te zijn dat zich ooit de faam in floot met zijn luide, bijna menselijke kreet. We moeten er geen tekeningetje bij maken, de vogel is een lawaaimaker, en dat is het Antwerpse Kookaburra ook. De groep ontstond in de zomer van 2017, en maakt verschroeiende garagepunk met een voorliefde voor het fuzzpedaal en bezwerende, bijna grungy riffs. Het eerste liefdeskind van Kookaburra heette Mystery Girl, een ep die intussen twee jaar geleden verscheen. De link met andere Belgische garagegroepen à la Mind Rays bleek snel gelegd, en het gelijknamige nummer “Mystery Girl” werd de locomotief van wat wel eens een groep zou kunnen worden om niet te snel uit het oog te verliezen.

Met KidKiteBike, een ep van vier nummers lang, komen de Antwerpenaren nu met een vervolg onder het dak van Gazer Tapes. De band verkent verder de kelder van de garagepunk, en overrompelt je met een hoeveelheid power die de energieproblematiek in België op een weekend zou kunnen oplossen. Het is een plaat die stoomt, hijgt en dapper de versterker verzadigt met fuzz.

Openen doet Kookaburra met “Psychomind Girl”. Een grommend nummer dat de chaos omarmt, maar desondanks een verontrustend bezwerend effect heeft. De song pompt constant spanning door je heen, alsof je doortrapte vriendin je op de hielen zit, met het mes tussen de tanden.

Op “Blue Man” neemt de groep alvast geen gas terug. Het tempo wordt er nochtans soms helemaal uit gehaald, mompelend en kronkelend, om daarna weer volledig te exploderen. Het lijkt een song – en met uitbreiding een ep – die zeker live goed tot zijn recht kan komen. Een publiek die de schokgolf aan distortion opvangt, draagt zonder twijfel bij aan het totale plaatje. Hetzelfde kan trouwens gezegd worden voor de titelsong van de ep, “The KidKiteBike”, met zijn krachtige, maar catchy riff om zonder aarzelen ‘THE KIDKITEBIKE’ op mee te schreeuwen. Wat het betekent, dat weten we niet. Dat het goed is, dat wel.

Afsluiten doet het trio met “Good Till The End”, en we kunnen ze geen ongelijk geven. Het start stiller en mysterieuzer dan de andere nummers op de plaat, maar barst regelmatig op schijnbaar impulsieve manier uit zijn voegen. Is het het beste nummer van de vier? Toch niet. Maar de snedige uithalen zoals je ze tegen komt op deze epiloog typeren de stijl van KidKiteBike, en misschien zelfs van Kookaburra als geheel.

KidKiteBike is een kort, maar krachtig signaal dat Kookaburra leeft en wel degelijk in topvorm verkeert. Het volume hebben ze, de power ook, en met “Psychomind Girl” en “The KidKiteBike” nu ook enkele songs. Misschien komt er zo wel een moment waarop de Australische vogelliefhebber bij het googelen van ‘Kookaburra’ zijn oren niet kan geloven.

Kookaburra is live te zien op 16/02 in JH UzUz in Gistel.

Facebook

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify

14 februari 2019

About Author

Jonas Rombout


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter