Albums, Recensies

Rare Akuma – Akuma Season (★★): spitsvondigheid zoek

Antwerpen ken je misschien als de streek van SONS, Tourist LeMC, of Natalia, maar de hip hop scene bloeit verder dan de trucker moustache van Roméo Elvis. Rare Akuma is er zo een, en spitte voor het eerst een album uit zijn sokken. Hij werkte onder meer samen met Dvtch Norris en internationale rapper Kamiyada, en poogt zijn gestage verovering van Gent, Brussel en andere steden verder te zetten. Of het met Akuma Season zal gebeuren? We betwijfelen het.

Hij vertolkte al de rol van voorprogramma voor $uicide Boy$, waarbij de joekel van een single “Raging Fists” bij ons wel in de smaak viel. Net zoals bij vele anderen trouwens: het nummer werd al bijna vijfhonderdduizend keer afgespeeld op SoundCloud. Op de plaat vinden we een herwerkte versie terug, die Akuma eveneens producete. Dat die track het hoogtepunt van Akuma Season vormt, stond in de sterren geschreven. Alleen sneu dat hij niet zelf voor de overtuigende bars zorgt. Toegegeven, er ligt een zee van verschil tussen de twee rappers qua stijl, maar de kwaliteit van “Raging Fists II” en Kamiyada’s raps stijgt wel heel erg boven de rest van Akuma Season uit. De plaat bereikt niet meer dan de middelmaat.

We moeten het hem nageven, gevarieerd is Akuma Season in zekere zin wel. “Seaside” houdt het lofi, terwijl “Galactic Flowers” de attitude en punch heeft waar we naar op zoek zijn. “Romeo Et Juliette” blijft hangen mede dankzij een koorsample die het over een andere, bijna verrassende boeg gooit. Maar echt bekoren doet het album niet. De nonchalance in “we never got to finish this song” kan je ofwel charmant ofwel onafgewerkt vinden, maar op Soundcloud vind je ontelbaar veel tracks als deze. In de meeste gevallen kan je zelfs niet van een volwaardige track spreken. “Wulf1996” en “Traditions” voelen daarentegen wel aan als volwaardige nummers, maar klinken zo gewoontjes dat het niet pakt. De productie mist op vele momenten een levendige toets. In plaats daarvan krijgen we kleurloze beats die ons enkel doen denken aan andere, succesvollere artiesten.

Akuma’s teksten stralen wel een sprankel eerlijkheid uit, maar weten ons evenmin volledig over de streep te trekken. Het lijkt erop dat zijn liefdesperikelen de hoofdlijnen verzorgen, met een laatste lijn ‘cause making big bags is a tradition, stay with a girl like you, i would be sinning’ die het enigszins fraai weergeeft. “Fo a Nih!” zou je als platvloers seksisme of gangster lingo kunnen interpreteren. Beide pistes klinken niet vrij aantrekkelijk.

Spitsvondigheid blijkt ver te zoeken. In “Raging Fists II” schreeuwt Kamiyada ‘I been the shit, you just piss on the toilet seat’. Dergelijke flow, durf, en overtuiging missen we te vaak in Akuma Season. Daarnaast komt het ook niet over als een echt statement, als een samenhangend geheel. Hier en daar een lichtpuntje, maar overschaduwd door mediocriteit.

Rare Akuma speelt op 18 december in het voorprogramma van YG in de Vooruit. Evenement: klik hier.

14 december 2018

About Author

Tijl Van de Casteele


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief