Albums, Recensies

L’Or du Commun – SAPIENS (★★★★): “Dope beats, dope klinkers, BXL quoi”

Wie in het verleden hoofdschuddend dacht over de rauwe Brusselse hiphop, herziet best zijn mening. Bruxelles est arrivé, maar dat wist u wellicht al. Het collectief dat we dit jaar in het oog moeten houden? ‘C’est l’Or Du Commun mes frères de rimes’. l’Or Du Commun is geen versgerolde djonko meer voor iedereen die thuis is in de Brusselse hiphopscene. Na EP’s L’Origine, L’Odyssée en Zeppelin, verspreid over vijf jaar, is een forse stap voorwaarts meer dan ‘lowgis’. ‘On m’a dit: “Dans l’rap, tu f’ras pas carrière”’, stelt Swing treffend. Maak je geen zorgen mec! Met Sapiens maken jullie het duidelijk genoeg: ‘La musique n’est plus un plan B’! l’Or du Commun is serieus geavanceerd en legt met hun nieuw album de lat haast nog hoger voor La Capital.

1000 is logischerwijze de postcode van het trio Swing, Loxley en Primero. Brussel zit in de binnenzak van deze brigade. Onder het pseudoniem l’Or Du Commun en samen met DJ Junior Goodfellaz verwennen ze ons sinds 2012 met pompende beats en spitsvondige teksten. Voor de tijd van de Euro en de Coca zero was Félé Flingue, Swing’s neef, nog een voormalig lid van het rapperscollectief. Als Bawleranger verliet hij de groep en zorgt nu voor de eigenwijze flow bij Le 77. Niemand spuwt grammatica zoals Félé Flingue dat doet, maar toch bleef de Franse rap van l’Or du Commun bol staan van de laid back klinkers. Hun kunnen ging niet onopgemerkt voorbij en niet alleen Brussel droomde weg bij hun drie voorgaande EP’s. Een keerpunt in hun carrière was ongetwijfeld de release van hun videoclip “Apollo”. Samen met het exportproduct Roméo Elvis verzamelden ze maar liefst vijf miljoen weergaven in één jaar. ‘ODC dans ballon, ODC dans galaxie’ en een enorme groei aan populariteit in Frankrijk, Zwitserland en Canada was het resultaat. Swing, alias Siméon Zuyten, hield er het creatief solodebuut Marabout op na en werd de rechterhand van Roméo Elvis. De ogen van de hiphopscene zijn duidelijk op team L’ODC gericht. Sapiens doet je nog maar eens beseffen hoe Belgische rap de hiphopwereld verovert. Als je de dromerige beat hoort van het nummer “Homosapiens” lijkt Brussel wel de hoofdstad van die hiphopwereld.

Single “Prison Vide” was een voorsmaakje, ging hun plaat vooraf en was een uitstekende voorbode voor wat ons te wachten stond. De beat is gebakken uit hun standaard old-schoolvibe en hun onweerstaanbare flow. Het album, over het doen en laten van de mens, schiet uit de startblokken met “Sous les pavés” en zet meteen de toon voor de hele plaat. Vax1, een beatmaker uit Lyon, koos voor zeer lichtvoetige instrumentals en slaagt er zo in de plaat tot één futuristisch geheel te mixen. Op twee uitzonderingen na: “Vrai” en “Truman Show”. Deze gaan garant staan voor harde pogo’s en stevige liveshow, zoveel is duidelijk.

In “Téléphone”, dat volgt, krijgt elk lid een plaats om uit te blinken, al vullen ze elkaar vooral aan. l’Or du Commun is een formatie waarin elke schakel even belangrijk is. ‘Toujours en famille’ is het motto van de Belgische hiphop. Twee bekende fans van de groep versierden een knappe featuring. ‘C’est vrai’, weer Romeo Elvis dans la plaza en gelijk hebben ze! Hij is gewoon onuitputtelijk, mag dat duidelijk wezen. De tweede cameo is weggelegd voor de Brusseleir die het best “Oh Putain” kan scanderen. “Nos gènes” met Isha is Brusselse hiphop op zijn best.

“Homosapiens” is tegelijk gezellig, maar evenzeer kei hard in your face. Een catchy refrein dat blijft hangen, u lust het of niet, maar het helpt wel oprecht als de tekst ook een punt maakt. ‘Dans nos rues, les puissants restent au chaud dans leurs nichoirs au sommet d’la ville’, klinkt het. De mensheid is gedoemd om te mislukken en te hervallen in dezelfde fouten. ‘Homosapiens, y’a pas assez d’amour entre nous’. Onze maatschappij kent een geleidelijke verrechtsing, mensen schreven zich in voor een leuk nepkalifaat en Trump werd verkozen in het achterlijke Amerika. Leuk dat l’Or du Commun er ons nog eens aan doet denken, maar Bart De Wever was jullie al voor jongens. Vorige maand, na de gemeenteverkiezingen, sloot hij in bescheiden Tiroler outfit het vat aan op het Oktoberfest en liet zo al zien hoe infantiel en onbeschaafd wij zijn.

Het handelsmerk van de groep ontwikkelt zich met deze plaat steeds verder. Originele videoclips en ongeremde humor moeten ook deze keer de sleutel tot succes zijn. Dat bewijzen ze met de drie clips die al circuleren op het wereldwijde web. Daarnaast zijn scherpe teksten de grootste troef van de bende uit Brussel. Bij dit album is dat niet anders. Zo adviseert “Sur ma vie” ons hoe we middelen moeten inzetten om toch maar iets te kunnen aanvangen met onze ambities.

Waarin deze plaat verschilt met hun oude werk op label La Brique? De plaat is nu ook de perfecte harmonie, niet meer enkel het trio zelf. De beats klinken minder ruw en zijn deel van een overkoepelend geheel. Het is duidelijk waar de plaat naartoe gaat en alle songs zijn meer op elkaar afgestemd tot één lange groovy flow. Smijt daar nog wat verbaal vuurwerk en aanklachten over de ongelijkheden in de wereld bij en je hebt de gerijpte Sapiens. Wat l’Or du Commun deze keer brengt is vernieuwend, maar vooral steengoed. Hiphop leeft en evolueert. Wij zouden al lang verveeld zijn als l’Or du Commun hetzelfde bleef.

16 november 2018

About Author

Nils Van Reusel


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief