Albums, Recensies

Neil & Liam Finn – Lightsleeper (★★★): Heerlijk spontane mix van pop en lo-fi

Dat in de familie Finn muziek primeert, wist u al langer. Neil Finn wist met Crowded House het mooie weer te maken, terwijl ook zoon Liam op muzikaal vlak van zich liet horen. Op het uitgesproken positieve Lightsleeper leggen vader en zoon hun beider talent samen.

Negativiteit, daar laten ze zich niet echt door doen. Zo brengen ze geen muziek die haastig bij elkaar gepend werd, maar songs die lang hebben kunnen rijpen. Authentiek vakmanschap dus, zoals je eigenlijk ook van hen verwacht. Het nieuwe Lightsleeper is heel uitgesproken een ‘family affair’. Zo speelt Sharon Finn bas op twee nummers en is broer Elroy achter de drumkit te vinden.

Die erg losse, spontane feel vind je al meteen terug bij opener “Prelude – Island Of Peace”. Daarmee is de inzet duidelijk, namelijk vrede, harmonie en rust brengen. Dat doen ze onder meer met songs die eerder traditioneel van snit zijn, maar een zekere zondagse luiheid uitstralen. Gevolg: weinig echte drive, urgentie of pit, maar een uitdieping van hun onophoudelijke zoektocht naar schoonheid en liefde.

Het materiaal werd opgenomen in Neil’s eigen studio in Auckland. Daarmee wordt nogmaals de huiselijkheid van dit album onderstreept. En verklaart het waarom Lightsleeper zo warm klinkt zoals het nu doet. Niet enkel hebben Neil en Liam Finn aandacht voor een warme productie, maar ook voor een lekker spontane en organische feel.

Soms hoor je invloed uit Beatlespop, aangevuld met erg luchtige porties soul, R&B (het paradijselijk klinkende “Meet Me In The Air”) en funk (het naar Beck, Prince en Bowie geurende “Where’s My Room”). Prominent staat de vintage songschrijverij. Dat het duo daarbij de hulp onder meer inroept van vriend aan huis Connan Mockasin of de legendarische Mick Fleetwood, is slechts een bonus. Misschien wel het meest opmerkelijke is hoe ze ongewone instrumenten als de bouzouki en accordeon vrij probleemloos in de toegankelijke sound doen passen. Zoals onder meer de erg aanstekelijke single “Back To Life” illustreert.

Globaal hoor je een erg ontspannen album dat vooral speelplezier demonstreert. Vader en zoon Finn brengen zowel intiemere prachtballads zoals “Hiding Place” of het zacht gefluisterde “Hold Her Close”, maar vergeten evenmin om ook loepzuivere pop te brengen. Wie met aandacht naar Lightsleeper luistert, ontdekt ongetwijfeld pareltjes die met gemak verschillende luisterbeurten doorstaan. Heel aangenaam werk van de Finns dus, die zich nergens door hebben laten opjagen en met een authentiek, toegankelijk en oerdegelijk album komen. Daarmee kunnen ze eigenlijk alleen maar zieltjes winnen.

15 oktober 2018

About Author

Philippe De Cleen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief