AlbumsRecensies

Aisha Badru – Pendulum (★★★): Een collage van groeimogelijkheden

Een artieste die eindelijk genoeg zelfvertrouwen heeft verzameld om op het podium te klimmen en vervolgens met een debuutalbum op de proppen komt: dat is iets wat we graag horen, tenminste als het goed is. Opgegroeid in NYC besloot singer-songwriter Aisha Badru na een driejarige literatuurstudie toch voor haar andere passie te gaan, namelijk de muziek. Vandaag krijgen we voor het eerst een langspeelplaat van haar te horen, Pendulum, en hopen we dat ze nog verder weet te groeien dan wat ze hier op poten heeft gezet.

In 2015 heeft Badru met eigen middelen de EP Vacancy uitgebracht. Daarmee kleefde ze op zichzelf al snel de sticker van het folkgenre, hoewel haar stemgebruik ons eveneens aan soul deed denken. Enkele jaren later werd ze opgevangen door het platenlabel Nettwerk, waar ook artiesten als Angus & Julia Stone, Radical Face, Xavier Rudd en The Paper Kites zijn aangesloten. De samenwerking zorgde ervoor dat Vacancy een groter distributienetwerk kende en de aanloop naar een eerste LP versoepeld werd.

Het eerste nummer van Pendulum, “Mind on Fire”, brengt al snel nostalgiegevoelens naar haar EP: de mooie, herkenbare en soms wat geforceerde stem van Badru, met daaronder een simpele gitaar die een zekere aanhoudende spanning met zich meebrengt. Het daaropvolgende “Bridges” doorbreekt de continuïteit in de al uitgebrachte nummers en weet zich buiten het hokje van folk te plaatsen. Wat in de plaats komt, is een melodramatisch nummer dat ingeleid wordt door simpele samples en vervolgens samen met strijkers een emotionele climax bereikt. De volgende nummers wisselen ofwel af tussen de twee voorgaande wegen, of proberen een gulden middenweg te vinden. Badru lijkt nog te zoeken naar haar eigen sound en probeert hier zoveel mogelijk invloeden in te betrekken, iets wat we alleen maar kunnen aanmoedigen.

Teleurstellend zijn de teksten van een singer-songwriter waar niet al te veel verbeelding voor nodig is. Met beeldspraken als ‘the heart as big as the sea’ en ‘there’ll be mountains for us to climb’ worden we helaas niet meer geprikkeld. Zeker voor iemand die een literatuurstudie achter de rug heeft gehad, zou het interessant moeten zijn literair uit een comfortzone te stappen.

Aisha Badru toont met haar debuutalbum een collage van welke richtingen ze op wil gaan. Hierbij gaat ze van brave, melancholische folkmuziek tot nummers met samples die zich volledig distantiëren van haar voorgaand werk. Ze tracht haar eigenheid nog te omkaderen waardoor dit experiment ons kan doen uitkijken naar volgend werk. Ze heeft duidelijk potentieel, maar weet nog niet in welke vorm ze dit wil gieten. Wat betreft haar songteksten zijn haar verwoordingen grotendeels vrij voor de hand liggend en weten ze bijgevolg moeilijk te inspireren. Simpliciteit is een mooie eigenschap, maar uitdaging is essentieel.

Facebook / Twitter / Website

Dit vind je misschien ook leuk:
AlbumsRecensies

Cory Hanson - Pale Horse Rider (★★★★): Smeulend kampvuur in een verlaten woestijn

Neen, Cory Hanson is geen broertje van de langharige nozems die in 1997 grote groepen van de wereldbevolking opvrolijkten met de oorwurm…
AlbumsRecensies

Skullcrusher - Storm in Summer (★★★): Een rollercoaster zonder pieken of dalen

Muzikaal gezien is Skullcrusher, ofwel Helen Ballentine, het tegengestelde van wat haar naam doet vermoeden. Geen harde, schreeuwerige creaties die je hoofd…
Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Nieuwe single Elgin - "Oh Love"

Anthony Furey en Paul Butler zijn echte globetrotters. De twee Ieren, geboren en getogen in Dublin, richtten samen het collectief The Young…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.