Live, Recensies

Luwten + And Then Came Fall @ Trefpunt: een mooie balans tussen wegdromen en dansen

 

In het kleine concertzaaltje van Trefpunt in Gent stond gisteren een mooie double bill ingepland. Zowel het Nederlandse Luwten, met wie we onlangs een zeer tof gesprek hadden, als het Belgische And Then Came Fall wisten onze aandacht urenlang vast te houden. Beiden hebben sinds kort een mooi debuutalbum uit.

And Then Came Fall, onder leiding van Gitarist Sam Pieter Janssens en zangeres Annelies Tanghe, mocht de avond starten, en al van bij het eerste nummer maakten ze indruk met de titelsong van hun album. De stem van Tanghe was zo hoog en betoverend, dat de bijna gevulde zaal muisstil werd, en iedereen als in trance naar haar keek. Als begeleiding was het minimalistische gitaarspel genoeg om haar stem er nog beter uit te laten komen. Met “Homeless” gooit ATCF het volledig over een andere boeg; de stem van Tanghe klinkt dieper, er zijn meer jazzinvloeden te horen in de muziek, maar het tempo blijft toch vrij laag, tot aan het volgende nummer.

Bij “Take Us” krijgen we voor de eerste keer van de avond de guestvocals van An Pierlé te horen, net als op het album, en dit was niet de enige keer dat ze het podium betrad. Ook haalt Tanghe haar akoestische gitaar boven. Heel Trefpunt begon toch al zachtjes heen en weer te wiebelen door dit levendig nummer met de catchy, hoge achtergrondzang. Muzikaal is het ook één van hun betere nummers met een intens middenstuk en vele lagen aan synths. De band behoudt dezelfde sfeer tijdens “The Mirror”, het absolute hoogtepunt van de set. Deze funky, radioklare meezinger is de ideale gelegenheid voor het publiek om de dansbenen los te gooien. Vocaal als muzikaal toont de band aan dat ze enorm veel variatie aankunnen.

We dachten dat we alle facetten van de band nu al gezien hadden, maar toch wisten ze iedereen nog te verbazen met een eigenwijze cover van “Love Of The Common People” van Paul Young. De mooie tekst van het tragere “Carved” ontroerde iedereen, net als het donkere “Forget About Me”, waarbij Pieter Van Dessel van Marble Sounds het podium betrad. Het soulvolle nummer komt nogal traag op gang, barst even los, om dan te eindigen met wat rustige samenzang. Door het publiek de “ooh ooh oooohs” te laten zingen van “Gambler” werden we weer even wakker geschud. Het vrolijke nummer bracht bij iedereen een glimlach op het gezicht en werd duidelijk gesmaakt. Met de volgende nummers “Over and Gone” en “Black & White” hadden Annelies Tanghe en Sam Pieter Janssens de gelegenheid om nogmaals hun kunnen aan te tonen, en ook hun dromerige debuutsingle “Disqualified” werd duchtig meegezongen. Geen wonder dat hij al opgepikt is door Radio 1.

Ondanks het feit dat de band nog maar net hun debuut heeft opgenomen, kregen we ook al een nieuw nummer te horen. “Wailing Wall” is een traag, catchy nummer met nogal veel bassen, het klonk toch al wat anders dan de nummers van hun debuut. “Biggest EnemY”, het laatste nummer van hun set en van hun album, Is dan weer veel levendiger, met de focus op de drums en de zang, en werd ook opgepikt door een radiozender. Ditmaal wel iets kleiner dan Radio 1: studentenradio Urgent, maar toch was de Leuvense band hier heel tevreden mee. Na dit mooie optreden was het aan Tessa Douwstra en haar band LUWTEN.

Ze speelden hun gelijknamige debuutalbum in z’n geheel, meer hadden ze niet nodig om Gent te laten lachen en bewegen. Bij het eerste nummer bleef het echter nog zeer rustig, en konden we wegdromen bij het begeesterende “Pinball”. Net als we op het album horen, hebben ze ook enorm veel details verwerkt in hun liveoptredens; een ruis op de achtergrond, een zucht, veel samples,… Hoewel het nog steeds een mooi nummer is, klinkt “We Talk’ met momenten toch een beetje monotoon en verliezen we de aandacht even, maar dit maakt LUWTEN al goed met “No Ifs”, dat muzikaal al wat interessanter is en waarbij we meer creativiteit horen.

Voor ons blijft hun beste nummer toch nog veruit hun debuutsingle “Go Honey”, waar we een jaar geleden ook al van onder de indruk waren. Live blijft het vrolijke pianodeuntje nog meer hangen, en samen met de zanglijn is het dan ook verdomd catchy en ideaal om het publiek mee te krijgen. Net als And Then Came Fall verraste ook LUWTEN ons met een nieuwe single. “Control” is levendig en doordrenkt met catchy samples. Dit dansbaar indiepop nummer doet ons al uitkijken naar een volgend album. De vrolijke piano-intro van “In Over My Head” tovert spontaan een glimlach op de gezichten van de muzikanten en het publiek, om zich dan te ontpoppen tot een energieke popsong die voor beweging in de zaal zorgt.

“What Fits Like A Glove” kan niet meer in contrast staan met het vorige nummer, daar waar “In Over My Head” muzikaal hoogstaand en vrolijk is, is dit nummer neerslachtig en zeer minimalistisch, maar daarom niet minder van kwaliteit. Een volgend nieuw nummer, “Element Of Surprise” is zeer vergelijkbaar. Eindigen doen we met de prachtige, breekbare nummers “Indifference” en als bisnummer “Difference”.

Het was een fijne avond in Trefpunt, met twee frisse nieuwe bands die elk hun eigen unieke sound brachten.

23 februari 2018

About Author

Cedric Van Esbroeck


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief