Albums, Recensies

Anti-Flag – American Fall (★★★★): Het bewijs dat punk je jong houdt

Op 3 november verscheen American Fall. Het ondertussen elfde studioalbum van Anti-Flag komt uit via Spinefarm Records en werd mede geproduceerd door niemand minder dan Benji Madden. ‘Hij begreep volledig dat we maar al te goed weten waar we mee bezig zijn, maar hij voegde een frisse kijk op de zaak toe.’ alzo sprak zanger Chris#2.

In politiek bewogen tijden als deze vieren bands als Anti Flag hoogtij. De verkiezing van Trump krijgt op deze manier voor ons als muziekliefhebber dan toch nog een positieve noot. Zoals de bandnaam al verklapt, klaagt Anti-Flag zowat alles aan waar de VS voor staat en doet. Maar het gaat ook verder dan dat. Thema’s als kapitalisme, seksisme, huiselijk geweld, racisme et cetera zijn schering en inslag bij elk nieuw album. Gelukkig slaagt Anti Flag er telkens weer in om donkere en soms zelfs depressieve teksten op zo’n manier te brengen dat ze toch aangenaam binnenkomen. Als je dan toch politieke statements wilt maken, doe het dan liefst allemaal op deze manier. Hopelijk lezen onze binnenlandse politici onze site ook.

De Amerikaanse doorwinterde punkers hebben de razendsnelle rifs vanuit de oude doos grotendeels achter zich gelaten, maar ze komen af en toe toch nog eens piepen aan het raam. Dit neemt echter niets weg van de intensiteit in elk nummer. Dat deze jongens boos zijn en iets willen aanklagen, blijft nog steeds duidelijk. Wat Anti-Flag zo sterk maakt, is dat zowat elk bandlid wel meezingt op elk nummer. Het lijkt bij momenten alsof er een heuse protestmars door je woonkamer passeert en dat is net wat ze willen bereiken met hun muziek. De honingzoete samenzangen worden op gepaste momenten doorbroken door een soort gefrustreerd brullen en tieren dat iets losmaakt bij je.

De opener van American Fall is meteen de eerste single “American Attraction”, een goed nummer, maar het laat toch een bittere nasmaak achter. Pas na enkele luisterbeurten konden we onze vinger leggen op het pijnpunt. Er zit een heel onnatuurlijk effect op de stem van de zanger. Laat dat nu net één van de grote pluspunten zijn van Anti Flag: de rauwheid van het stemgeluid. Verder op de plaat wordt dat vieze effectje gelukkig achterwege gelaten. Fijn dat jullie iets nieuws willen proberen jongens, maar doe het voortaan toch maar op de ouderwetse manier. “Trouble Follows Me” gaat over de Russische immigrante Emma Goldman. Een schoolvoorbeeld van anarchie. Talloze keren opgesloten voor haar oproepen tot rebellie en opstand. Een idool voor punkers lijkt ons dat en ze kreeg dan ook haar eigen anthem op deze plaat.

De uitgaven voor elke presidentsverkiezing in Amerika blijven maar stijgen en elke nieuwe president is rijker dan de vorige. Nog zo’n probleem dat Anti-Flag niet ongezongen kan laten voorbij gaan. “The Criminals” is dan ook een oldschool uptempo protest nummer tegen de criminelen die volgens hen hun land besturen en geld mogen uitgeven in hun naam. Of dacht u dat de nadergenoemde criminelen Jan-met-de-pet zouden zijn? Verder zijn “Liar”, “Racists” en “When The Wall Falls” zeker de moeite waard. Op dat laatste nummer horen we zowaar leuke ska-invloeden en dat smaakt naar meer.

In het algemeen is American Fall een heel goede plaat, die enkel een hobbelig begin kent. Alles wat je als fan willen horen is aanwezig. Op een oproep tot rebellie in levende lijve is het voorlopig wachten, maar wij twijfelen er niet aan dat deze jongens hun boodschap ook persoonlijk tot bij ons zullen willen brengen. Als dat maar niet tot arrestaties leidt!

Website / Instagram / Facebook / Twitter

8 november 2017

About Author

Joren Cloet


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief