Albums, Recensies

Mark Fosson – Solo Guitar (★★★★): “De definitie van veelzijdigheid”

Met Solo Guitar heeft Mark Fosson een album klaar waarin – zoals de naam al doet vermoeden – enkel de akoestische gitaar te horen is. Eentonig? Verre van! Het is een plaat die ingezet kan worden bij zowat elke gelegenheid. Daarom staat bij deze cd één woord centraal: veelzijdigheid.

Fosson is een folk-gitarist uit Kentucky die al een tijdje meedraait. Zijn muzikale carrière begon met pech. In de late jaren ’70 mocht hij een plaat mocht, maar omdat het label niet veel later failliet ging, werd Digging In The Dust nooit een succes. Vanaf de jaren ’90 werden er meer platen gemaakt en volgden deze elkaar sneller op. Met Solo Guitar is hij al toe aan zijn negende album, waarbij er geen tekst aan de pas komt en hij zich enkel kan bewijzen door zijn gitaarspel. Volgens ons geen makkelijke opgave om zo te imponeren, maar toch blijft hij makkelijk overeind en hieronder lees je waarom.

Technisch is Mark Fosson heel erg sterk, waarbij hij kan opboksen tegen de beste gitaristen uit zijn genre. Het is net door de kracht en de variatie die hij in zijn nummers steekt dat ze telkens een ander gevoel naar boven brengen. Verveling is een woord dat geen enkele keer in ons hoofd opkwam tijdens het beluisteren, wauw deste meer. Die afwisseling is er net omdat de melodieën van de nummers, net als het ritme, telkens heel erg verschillend zijn. Elk nummer heeft zijn eigenheid, waarbij het onderscheid tussen de liedjes goed te maken is en tegelijkertijd het geheel van het album duidelijk blijft.

Tijdens het beluisteren van het eerste nummer van de cd, genaamd “The Creeper”, overheerst een positief gevoel waar enthousiasme en energie centraal staan. Dit komt vooral door de afwisseling in het nummer, de melodieuze sound en de prachtige opbouw. Deze sound ebt meteen weg na het beluisteren van het tweede lied “Miss My Baby”, waar de gitaar trager en zwaarder wordt bespeeld. Hierdoor voelt het sentimenteler aan. Die variatie blijft doorheen de cd bestaan: waar “Once Was A Time” aanvoelt als zomerse dag met spelende kinderen, doet “Mister Perkins” denken aan dagelijkse taferelen aan de keukentafel.

Met zijn 50-jarige carrière weet Fosson in Solo Guitar toch nog te vernieuwen en te imponeren. Tijdens het beluisteren van de plaat voelt het aan als een muzikale wandeltocht doorheen plaatsen waar we nog nooit waren gekomen. Kortom: luister, laat jezelf verrassen en vorm je eigen interpretatie van deze prachtige nummers.

30 juli 2017

About Author

Hannah Van Hoecke


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief