Wij visten Berg al eerder uit een stromende rivier vol verse vis en kroonden hen in februari tot “Zalm Van de Maand”. Of de zalm even lekker smaakt als hij oogt, gingen we onderzoeken in Concertzaal Trefpunt in Gent. Want laat Trefpunt nu juist de uitgelezen plek zijn waar de droompop van het Gentse kwartet het best tot zijn recht komt. Onder sfeervolle gloeilampjes stelt Berg zijn eerstgeboren kindje aan ons voor. Wij kunnen niet anders dat trots en schaapachtig glimlachen wanneer de band zichtbaar zenuwachtig het podium opkruipt.
Achter de band zien we een driedimensionale berg geprojecteerd die voortdurend blijft draaien. Alsof ze ons niet alleen elk scheurtje van de berg willen laten horen maar ook laten zien. Berg beklimt hoge toppen met een touw dat gevaarlijk breekbaar oogt. De frivole stem van Sielke – die we ook wel omschrijven als een mix tussen Hannah Reid (London Grammar) en Inne Eysermans (Amatorski) – zweeft doorheen de synths en melodieuze gitaarlijnen. Muzikale ingetogenheid die toch stevig en solide klinkt als een rots. Of een berg, ja.
De frontvrouw is zo verdomd zenuwachtig dat het lijkt alsof ze elk moment van de berg zal tuimelen. Gelukkig weet ze haar stemgeluid onder controle te houden en kunnen we niet anders dan te smelten voor haar schattige nervositeit. De uitstekende omringing van de bandleden zal er ook wel voor iets tussen zitten. De jongens spelen een strakke set die op de juiste momenten uitbarst om dan weer terug te keren in een dromerig minimalistische breekbaarheid. Na een aantal nummers die niet op de plaat staan, het mag een raadsel zijn waarom, volgt het eerste nummer uit de EP “Leap”. Een hoopvolle, twijfelende “could it last, i’m only guessing” mondt uit in een vrolijk indie sfeertje en een vastberaden “we’ll make this work”.
“Justin”, het tweede nummer uit de driedelige EP wordt ingezet. Een verkeerd akkoord op de piano doet de wangen van de zangeres rood aanlopen. Of ze even opnieuw mag beginnen? Wij kunnen niet anders dan het die smekende, onschuldige oogjes toestaan. Wanneer de pianolijn opnieuw de mist in dreigt te gaan, besluit de band om dit maal gewoon voort te spelen en krijgen we er nog enkele sorry’s tussen geflanst. “Op de plaat staat het wel met mijn juiste nootjes” klinkt het achteraf. Afsluiten doen ze met hitsingle “Alma”, de single die ze uitbrachten in aanloop naar de release van hun EP. De herkenning uit de zaal bevestigt de sterkte van dit meezingbare nummer.
Wij waren getuige van de geboorte van een veelbelovende EP. Onze zalm smaakte lekker sappig, voeg daar in de toekomst nog de juiste kruiden aan toe en het wordt er eentje om met duimen en vingers bij af te likken. Berg is bezig aan een stevige beklimming en heeft zijn hoogste top duidelijk nog niet bereikt.
