AlbumsFeatures

“Den Beir” bijt terug: The XX – I See You (★ ½)

Op hun nieuwe plaat I See You is The XX letterlijk een schim van zichzelf.

Er moet ons iets van het hart. 2016 was voor ons het jaar waarin wij van Dansende Beren zowat elke hypetrein gemist hebben. Niet dat we geen idee hadden dat Bazart, Beyonce en andere Kanye Wests dat jaar een plaat uitbrachten, maar waarom de meeste media en muziekblogs die ophemelden, was voor ons een raadsel. We gaven die albums een kans, luisterden vier, vijf keer van voor tot achter en probeerden te begrijpen waarom die albums zo goed bevonden werden. Tevergeefs. We zijn nu dik twee weken in het nieuwe jaar en het is alweer van dat. We hebben het natuurlijk over de nieuwe plaat van The XX: I See You. Fragiele wereldplaat volgens de ene, flauwe en onopmerkelijke plaat volgens ons.

Laat ons duidelijk zijn: de nieuwe plaat van The XX is geen kutplaat. Vergeleken met het oersaaie Views van Drake, de megalomanie van Kanye West of de limonade zonder prik van Beyonce is I See You best wel nog genietbaar. “On Hold” vinden wij zelfs een puike single die het beste van Jamie XX solo werk vermengt met de intieme sfeer van The XX. Alleen jammer dat de rest van de plaat veel minder pakt en plakt. Of het moet zijn dat wij een andere versie van het album hebben beluisterd.

“Dangerous” begint met waarschuwende trompetten en een beat die beter thuis hoort in een nachtclub dan op een plaat van The XX. Volgens niet nader genoemde media moet je je daar gewoon over zetten en accepteren dat de band zijn stijl aanpast aan het hedendaagse muzieklandschap. Dat is een argument dat vaak valt en waar op het eerste zicht weinig tegen in te brengen valt. Natuurlijk vinden wij het oké dat The XX zijn stijl aanpast. Een band mag, nee, moet evolueren. Daar hebben wij niets op tegen. Wat ons wel tegen de borst stuit, is dat ze in die evolutie zowat alle elementen die hun debuut deed slagen negeren.

 

Laat ons even terug gaan naar 2009, het jaar waarop het toen nog onbekende Britse bandje meteen door de grote poort binnenkwam met hun titeloze debuut. De combinatie van minimale gitaren, beats en diepe bassen met lyrics over verlangen en hartzeer deden toen menig hartje smelten. Zelfs nu blijven nummers als “Intro”, “VCR”, “Crystalized” of “Island” in ons collectief geheugen gegrift. De kans dat hetzelfde gebeurt met pakweg “Lips” of “Say Something Loving” achten wij zeer miniem. Wat maakt die nieuwe nummers dan zo vergetelijk? Het antwoord is heel simpel. Ze missen de urgentie en oprechte emoties die hun vorige albums wel hadden.

Anno 2017 liggen de kaarten ook anders voor de bandleden. Jamie XX maakte ondertussen furore met zijn (terecht) bejubelde solo album. Romy Madley Croft heeft een lief gevonden en is zelfs verloofd. En met bassist Oliver Sim zal alles ook wel goed zijn. Dat het dan moeilijker is om teksten over onbeantwoorde verlangens te schrijven, snappen we helemaal. Maar dat je het dan nog krampachtig probeert, is een stap te ver. Als “Dangerous” en “Performance” echt over de relatie van Romy gaan, moet ze dringend eens met haar partner praten.

Is het dan allemaal huilen met de pet op? Nee, gelukkig niet. Er is nog hoop voor The XX, dat bewijzen “On Hold” en “I Dare You”. Nummers die ongegeneerd positief zijn en waar je echt gelooft dat ze menen wat ze zingen. Op de rest van de plaat blijft The XX vaststeken in een soort slechte imitatie van Drake, Frank Ocean of The Chainsmokers. U weet wel, het soort luchtige tropische dancehall muziek waar onze hitlijsten mee plat gebombardeerd worden.

Maar goed, de beer is uitgeraasd. Meningen verschillen en wij willen wat tegenwicht bieden tegen de overweldigend positieve berichtgeving over het nieuwe album van The XX. Een beetje tegen de stroom in zwemmen zoals een lekkere zalm. Over eten gesproken. Een van onze beren vatte het mooi samen: “De nieuwe plaat van The XX is een grotere teleurstelling dan deze ochtend voor mijn lege frigo te staan.”

Ons oordeel: ★ ½

Dit vind je misschien ook leuk:
AlbumsFeatured albumsRecensies

Kanye West - Donda (★★★½): Geduld loont

Eindelijk is het zover: Donda, het tiende studioalbum van Kanye West is er dan toch gekomen. Oorspronkelijk was de plaat voorzien voor…
InstagramLiveRecensies

Pukkelpopkwartier (Dag 3): U wilt dansen? U móét dansen!

Na de rappers van donderdag en de gitaren van vrijdag, was het op zaterdag tijd om te dansen. Hoe kon het ook…
AlbumsFeatured albumsRecensies

Leon Bridges - Gold-Diggers Sound (★★★½): Modern diner van een traditioneel recept

Leon Bridges is niet meteen van plan zijn zitje aan de ronde tafel der retro-artiesten af te geven. Vanaf het begin van…

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.