Live, Recensies

Lewis Del Mar @ Botanique (Witloof Bar): Een liefdevolle en instense zonnestorm

lewis_del_mar_flowers_photo_photo_credit_-_daniel_topete_hi-res

Een kleurrijk schilderij waarbij ieder kleur telkens zijn eigen focus krijgt. Het zou de perfecte visualisatie zijn van een concert van Lewis Del Mar. De mannen uit New York weten als de beste te experimenteren met klanken en komen zo tot een fascinerend geheel. In de Witloof Bar bleek dit vooral een exotische ondertoon te krijgen met af en toe wat harde uithalen. Met de muziek zweepten ze de volledige zaal op en door af en toe een intens slot te forceren, werd de kracht van het concert alleen maar sterker. Lewis Del Mar, sympathiek en down to earth maar o zo betoverend om naar te kijken.

Op zeven oktober kwam het titelloos debuut van Lewis Del Mar uit. Voor de fans was er dus tijd genoeg om de songs uit het hoofd te leren. Als klap op de vuurpijl hadden de toeschouwers in de Botanique dit ook effectief gedaan. Bij nagenoeg ieder nummer hoorden we mensen meezingen en soms meebrullen. Het toont meteen ook het potentieel van deze band. Met synths, drie gitaren en een drum proberen ze een eigen genre te maken en dat lukt hen verrassend goed. Toch klinkt het niet experimenteel, maar werkt het aanstekelijk, waardoor veel mensen makkelijk voor dit soort muziek kunnen vallen.

Lewis Del Mar

In de studio bestaat Lewis Del Mar uit twee man, live doen ze het met vijf. Ze beginnen vrij gezapig maar laten wel meteen de zon binnen in de donkere zaal. “Such Small Scenes” is een korte intro die het publiek lauw maakt maar met “14 Faces” gaat het al snel richting kookpunt. Frontman Danny Miller haalt zijn akoestische gitaar boven en geeft de muziek van Lewis Del Mar zo een eigen smoel. Het doet ons bij momenten denken aan Crystal Fighters, vooral dan de energie waarmee hij deze exotische muziek speelt. De zwoele beats doen dan weer denken aan Alt-J en zo kan je Lewis Del Mar het best omschrijven. Een cross-over tussen zomerse, springerige dansmuziek en experimentele electronica.

Na een explosief begin, neemt Lewis Del Mar wat gas terug met “Wave(s)”. Iets minder snel maar wel nog steeds even sexy. Het sexappeal van de band ligt niet denderend hoog maar door hun muziek zo opwindend te spelen, tart hij alle verbeelding. Vooral bij “Live That Long” en “Puerto Cabezas, NI” waarin de band naar een apotheose komt. Een climax waarbij alle instrumenten zich laten gaan en alles uit zich laten komen. Door de inleving smijt de zanger zijn statief net niet het publiek in. Dat publiek merkt dit waarschijnlijk helemaal niet want van begin tot eind staan ze zelf ook niet stil.

Lewis Del Mar

“Laten we het beste voor op het eind bewaren”, moeten die van Lewis Del Mar gedacht hebben want vanaf ze “Painting (Masterpiece)” inzetten, is er geen houden meer aan. De enthousiaste drummer zet het nummer vrolijk in waarna Danny Miller zich vol inleven aan de microfoon hangt. De melodiek en opgewektheid nemen het hier over en iedereen krijgt een lach op zijn gezicht getoverd. Nu iedereen zo wat aan het borrelen is, laat Lewis Del Mar ons van de kraan drinken.

“Tap Water Drinking” begint nog eerst heel bescheiden maar explodeert al snel. Eerst laat de frontman het publiek de handen weg en weer wuiven waarna hij in het publiek verdwijnt. Eenmaal hij de merch tafel bereikt, kruipt hij er op en zingt hij daar het rustige deel van de song verder. Net wanneer je denkt dat het hierbij wel genoeg is, komt hij terug op het podium, neemt zijn gitaar in hand en is de vernietiging compleet. De bassen penetreren het oor en de gitaren knallen alles aan gort. Een outro om U tegen te zeggen! Vol passie en inleving laten ze met een orkaan het nummer tot een eind lopen. Alsof dit hoogtepunt nog niet genoeg was, hebben ze nog “Loud(y)” in petto. De bassen gaan hierbij nog luider en de stille gitaar zorgt voor het nodige weerwerk tegen dit geweld. Dit contrast geeft het nummer kracht en slaat ons enkele keren raak in het gezicht.

Lewis Del Mar

Bij de bis songs hoeft Lewis Del Mar enkel nog maar olie op het vuur te gooien om het te laten branden. Met “Memories” maar toch vooral bij “Malt Liquor” gaat het vuur door de zaal alsof iedereen licht ontvlambaar is. Nog een laatste keer alles geven en een danske placeren waarna de kolkende massa weer voor een paar weken de kast in kan. Lewis Del Mar is ons er eentje, het is een band die weet te experimenteren maar evengoed weet te intrigeren. Ze brengen fantastische indie rock die zich als een tornade door het publiek jaagt en hen meeneemt richting een wereld vol passie. Niet te veel denken en gewoon doen, een levensmotte die perfect bij Lewis Del Mar past. Alle details zijn goed ingevuld en alle kleuren komen perfect samen tot een kleurenpallet. Lewis Del Mar is een waanzinnig mooi kunstwerk.

Setlist:
1. Such Small Scenes
2. 14 Faces
3. Wave(s)
4. H D L
5. Puerto Cabezas, NI
6. Live That Long
7. Islands
8. Needed Me (Rihanna Cover)
9. Painting (Masterpiece)
10. Tap Water Drinking
11. Loud(y)
Bis
12. Memories
13. Malt Liquor

14 november 2016

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief