FeaturesInterviewsUitgelicht

Interview Maite Louisa: ‘Ik noem Efforts ook de ‘best of’ van mijn leerproces als muzikant.’

© Bob Minne

Maite Louisa is als muzikant absoluut geen nieuweling. De Nederlandse verhuisde ooit zelfs van Den Haag naar Gent voor de muziek. En nu is er dan eindelijk haar debuutalbum, die zij met reden de titel Efforts meegeeft. Daar zullen we het in dit gesprek zeker over gaan hebben, als Maite zich lekker knus voor heeft genesteld in haar thuisstudio. Maar eerst willen we een mogelijke verwarring voorkomen: ‘Maite is mijn voornaam en Louisa is mijn tweede naam. Samen is het dus Maite Louisa als artiestennaam. Mijn achternaam gebruik ik niet.’ Tot zover de droge feiten. Want we gaan liever de diepte in met Maite. Ze is gelukkig heel openhartig en praat graag over haar album. ‘Ik ben zo’n drie jaar geleden begonnen met de opnames voor Efforts. Maar ik was eigenlijk helemaal niet van plan om een volledig album te maken. Ik wilde gewoon wat nummers schrijven. En weer heel graag met Frederik Segers samen werken.’ Frederik kennen velen van STADT en De Beren Gieren. Maar hij werkte ook met het Gentse ondergrondpopcollectief Zonen Met Vaders, waar Maite de zangeres en toetseniste was. ‘Met Frederik hebben we als Zonen Met Vaders een ep en het album Ogen Voor Een Andere Blik (2020) opgenomen. Het klikte altijd al goed tussen ons twee en samen hebben we daarna drie singles opgenomen onder de naam Maite Louisa: “Haunting” (2023), “(s)Mother” (2024) en “Push Me” (2024).’ Maar ik bleef nummers opnemen, waarmee ik steeds weer naar Frederik ging. ‘Misschien moet je gewoon zo doorgaan: steeds een single en een visueel aspect. Dat is dan je tweede kunstenaarsonderdeel’, zei hij. ‘Ik ben immers van huis uit visueel kunstenaar. En ik ben inderdaad blijven doorschrijven, waardoor ik uiteindelijk toch een heel album had: Efforts.’

Op het album staat ook een nummer met de titel “Efforts”, een cruciaal nummer voor de plaat. ‘Dat heb ik vlak na corona geschreven, toen ik heel erg op mezelf was teruggeworpen. Ik kreeg toen zo’n signaal van ‘volwassen worden’: je moet echt op jezelf rekenen, je eigen keuzes maken en geen verwachtingen hebben van anderen. Dat was enerzijds misschien een verdrietig moment, maar vooral ook een krachtig moment. Het betekent immers dat ik vrij ben om te kiezen wat ik wil en hoe ik mijn leven wil inrichten. Dan hoef ik dus ook niet meer aan de verwachtingen van anderen te voldoen. Dat gaf me ook de vrijheid om volledig voor de muziek te gaan en om nummers uit te gaan brengen. Dit album is dus het resultaat van die beslissing, die ik toen voor mezelf maakte. Dit zijn mijn inspanningen, efforts, om een weg te kiezen die voor mij authentiek aanvoelt. Dit album is mijn effort, zeg maar, gemaakt op mijn eigen voorwaarden. Welke dat zijn?’ herhaalt Maite de vraag. ‘Ik moet de dingen echt voelen. Zo van: nu wil ik dit album uitbrengen, of deze videoclip met dit onderwerp.’ Glimlachend: ‘Ik kan mezelf heel moeilijk forceren om dingen te doen die ik niet leuk vind of die mij als kunstenaar niet bewegen. Het moet vanuit het creatieve proces ontstaan. Dat heb ik ook met mijn pr en met de socials. O ja, en ik moet er zelf ook iets van leren. Ik hou gewoon niet van herhaling.’ Zo heeft Maite het album zelf ontworpen en tevens een artworkboekje gemaakt. ‘Ik vind het belangrijk om er iets visueels aan toe te voegen. En daarmee kan ik de teksten nog eens extra onder de aandacht brengen. Want teksten vind ik heel belangrijk. Daarin zit mijn kern als zangeres, als tekstschrijver en verhalenverteller. Dat is wat ik al mijn hele leven al doe, al van jongs af aan. Ik zit op de fiets of loop door het huis en plots komt er een melodieus idee of een tekst in mijn hoofd. Die schrijf ik meestal helemaal af voordat ik ook maar een instrument aanraak. Vaak merk ik pas achteraf wat precies de betekenis was van wat ik opving, opvallend, hè? Ten slotte ga ik dan altijd op zoek naar een universele overdracht, om het minder persoonlijk te maken en meer de algemene gevoelens te raken. Gevoelens die iedereen heeft en niet ik alleen.’

© Bob Minne

Een op Efforts vaak terugkerend universeel thema is rouw. ‘Mijn mama is al 15 jaar geleden overleden en veel van de teksten heb ik in de eerste acht tot tien jaar na haar overlijden geschreven. Het zijn kleine stukjes ervaringen, verschillende kanten hoe je naar rouw kunt kijken. Soms zijn de nummers ook ontladingen van mijn emoties. Het schrijven is zeker ook een deel van het verwerkingsproces, een soort heling, waardoor ik het los kan laten. Zo ook in het nummer ‘HIT’. Mijn moeder was MS-patiënte en ik heb haar van mijn zevende tot mijn vierentwintigste verzorgd als mantelzorger. Met veel liefde en toewijding, maar het was ook zwaar. “HIT” gaat over die duistere kant. Ik zing: ‘Sometimes I hit you in my head.’ Heel heftig, maar zelfs dat denk je weleens als je iemand verzorgt van wie je heel veel houdt. Want je wil ook gewoon je vrijheid behouden. Ik ben totaal niet agressief, maar innerlijk voel je toch iets van ’Help, ik kan dit niet meer aan’. Toch is “HIT” zeker ook dansbaar. ‘Daar ben ik ook vaak naar op zoek. Mensen willen ontspannen, dansen en genieten. Maar ik wil daar ook altijd een duistere kant aan hangen. Die tegenstellingen vind ik spannend. Dat heb ik ook met de combinatie tussen akoestisch en elektronica. Vroeger speelde ik akoestisch, maar tijdens mijn opleiding leerde ik synthesizers kennen. Daar had ik meteen raakvlak mee. Het was juist dat technische dat me zo aantrok. Synthesizers kunnen een hele koude en steriele kant hebben, maar dat ligt er maar aan hoe je ze gebruikt. Ik vind juist dat moduleren fantastisch. Daar kan ik hetzelfde mee doen als mijn stem. Het is juist die combi van stem en synth die samengaan. Efforts is misschien elektronischer dan ik aan het begin had gedacht. Maar Frederik is er sturend in geweest om ook akoestische instrumenten te gebruiken zoals akoestische drums en piano.’

Efforts heeft de kenmerken van een echte debuutplaat: zo’n album waar je je hele leven al naar uitkeek om er al je ideeën in kwijt te kunnen. ‘Ja, het zijn heel verschillende nummers geworden. Ik noem het ook de ‘best of’ van mijn leerproces als muzikant. Toen ik naar België kwam, speelde ik eigenlijk helemaal geen instrument. Ik zong en schreef teksten. En daarmee begin ik trouwens nog steeds. Hier in Gent ben ik muziek, gitaar en piano gaan studeren. Later ben ik overgestapt op muziekproductie. Het werken in Digital Audio Workstation (DAW) gaf mij de mogelijkheid om te knippen en plakken en met samples te spelen. Zo leerde ik als zangeres en tekstschrijver om muzikaal een heel nummer in elkaar te puzzelen, te knutselen als het ware. Voor mij hoeft een nummer dan ook niet standaard verse – chorus – bridge – chorus te zijn. Ik houd ook heel erg van gekke samples. Misschien komt dat door mijn visuele achtergrond, maar voor mij zijn dat ook een soort concepten die je in nummers wil verwerken.’

© Bob Minne

We struinen samen nog even door de tracklist. Naast persoonlijke onderwerpen als rouw en moeder-dochterrelatie, komen we ook meer maatschappijkritische observaties tegen, zoals het nummer “Hardware” over consumptiedrang en maatschappelijke manipulatie. ’I’ve been feeling like a hardware store with my inside outside on the floor’. Ik ben inderdaad enorm begaan met wat er in de wereld gaande is. Maar ook dan zal ik het altijd vanuit het persoonlijke perspectief beschrijven.’ Maite knikt even: ‘Mag ik er nog één nummer uit pakken: “Golden Year”? Dat is de song die mij uiteindelijk nog het meest raakt. Ik heb het geschreven in de coronaperiode, toen ik zelf op het allerdiepste punt zat. Ik ben zeker geen suïcidaal persoon, maar toen verafschuwde ik mijzelf en alle keuzes die ik had gemaakt. Een belangrijke zin is: ‘I will tell you when I am free.’ Ik wilde niet opgeven en wist dat er een moment van vrijheid zou komen. Maar laat me nu vooral met rust en ik vertel je wel als ik vrij wil zijn.’ En je voelt je nu vrij, Maite? ‘Ja hoor’, lacht ze, ‘Ik ben er blijkbaar goed doorgekomen. Zeker ook door zo’n beslissing te nemen om Efforts te maken.’ Het was inderdaad een beslissing met resultaat: een integere en persoonlijke plaat, met alle liefde in elkaar ‘geknutseld’. Luister zelf maar.

Sinds vrijdag 13 november is Efforts officieel op cd te verkrijgen, via Bandcamp en als exclusieve set artworkkaarten met downloadcodes. De release gaat op de streamingdiensten stapsgewijs: op 13 november 6 nummers, overige 3 tracks in de maanden daarna met elk hun eigen visuele uitwerking. De officiële albumreleaseshow vindt plaats op vrijdag 11 december in het Lakenmetershuis te Gent.

Facebook / Instagram

Related posts
Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Nieuwe single Maite Louisa – “Hardware”

Maite Louisa is een nieuwe vangst voor de Dansende Beren. De Nederlandse singer-songwriter verruilde in 2014 haar geboortestad Den Haag voor, zoals…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Maite Louisa - "F.T.A."

Kwaliteit boven kwantiteit, zeker wanneer er dagelijks zo’n 100.000 nieuwe nummers op Spotify worden geüpload. De in Gent wonende Maite Louisa bracht…
Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Debuutsingle Maite Louisa - "(s)Mother"

De Nederlandse Maite Louisa woont sinds 2014 in Gent, waar ze enkele jaren bij Zonen Met Vaders speelde. Dat collectief bracht begin…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *