© CPU – Nathan Dobbelaere (archief)
Eind september verscheen het langverwachte debuutalbum van Adult DVD, een zeskoppige band uit Leeds die de afgelopen jaren steeds meer aandacht wist te trekken met zijn geweldige elektropunk. Na twee ep’s en een reeks singles was het eindelijk tijd voor een volwaardige plaat dus, waarop de Britten hun liefde voor stevige gitaren en elektronische muziek zonder terughoudendheid combineren. De muziek is dansbaar, behoorlijk luid en bij momenten absurd, waardoor het niet moeilijk is om te begrijpen waarom de band live zo’n sterke reputatie heeft opgebouwd. Of die reputatie ook helemaal terecht was, mocht blijken in een uitverkochte Rotonde van de Botanique.
Voor het zover was, mocht Miss Tetanos de avond op gang trekken. Het duo uit Charleroi, bestaande uit Katia Andina Kermaire en Fabrice Dion, bewees meteen dat leeftijd weinig uitmaakt wanneer het op een stevig potje techno aankomt. Stel je voor dat dit je grootouders waren! Vanaf de eerste seconden werd de zaal overspoeld door harde elektronische beats, terwijl Dion onverstaanbare teksten door een zwaar vervormde microfoon riep. Vermoedelijk gebeurde dat in het Frans, al viel er amper een woord van te onderscheiden. Kermaire zorgde ondertussen met haar theremin voor vreemde, buitenaardse geluiden die de muziek een extra dimensie gaven. De lange nummers steunden voornamelijk op repetitieve ritmes en kleine tempowisselingen, waardoor de aandacht soms wat verslapte. Een ‘rustiger’, melodieuzer stuk bracht gelukkig wat afwisseling, waarna het optreden steeds meer richting een stevig feest evolueerde. Het duo mocht zelfs tien minuten langer doorgaan en gebruikte die extra tijd om het publiek nog wat verder op te warmen. Muzikaal had het allemaal wat gevarieerder gemogen, maar als opwarmer deed Miss Tetanos meer dan behoorlijk zijn werk.
Adult DVD begon vervolgens met “Do As I Please”, dat muzikaal meteen goed zat, al leek de band zelf nog niet bijzonder veel zin te hebben om op het podium te staan. De synthesizers pompten erop los en de gitaren zorgden voor de nodige scherpte, maar van veel beweging was voorlopig geen sprake. Bij “Coffin Dodger” kwam er gelukkig al wat meer leven in de brouwerij. De eerste bezoekers begonnen te dansen en niet veel later ontstond er voorzichtig een kleine moshpit in het midden van de Rotonde. Ook “Doomsday Prepper” hield het tempo hoog, terwijl “Dogs in the Sun” vooral tegen het einde hard uit de hoek kwam. Die combinatie van stevige drums, elektronische ritmes en scherpe gitaren werkte enorm goed, waardoor het publiek steeds uitbundiger werd. Op het podium bleef het enthousiasme daarentegen wat achter, al deed dat weinig af aan de muzikale kwaliteit.
Met “Cold Caller” en vooral “Cowboy on Aisle Three” kwam Adult DVD vervolgens steeds meer los. Dat laatste nummer groeide misschien uit tot een van de sterkste momenten van de avond, waarbij de zang van Harry Hanson steeds nadrukkelijker werd en de instrumentatie langzaam naar een explosieve ontlading toewerkte. De uiteindelijke uitbarsting kwam hard binnen en maakte duidelijk hoe goed de band spanning kan opbouwen. Ook “Jesus Christ Supercar” en “World’s Best Boss” hielden het tempo erin, waarna “All I Need” een donkerdere, meer rock gerichte kant liet horen. De gitaren kregen meer ruimte en tegen het einde begaf de gitarist zich zelfs tussen het publiek. Zulke momenten mochten gerust vaker voorkomen, want de Britten beschikten duidelijk over voldoende muzikaal talent om een indrukwekkende show neer te zetten.
Toch bleef er een zekere afstand bestaan tussen Adult DVD en het publiek. Af en toe volgde er een bedankje en de band benadrukte meermaals dat iedereen na afloop welkom was aan de merchstand, maar veel verder ging de interactie niet. Dat was jammer, want bij zo’n uitbundige muziek mocht er gerust wat meer contact zijn. Soms was het zelfs interessanter om naar de springende mensen in de moshpit te kijken dan naar de muzikanten op het podium. Ook muzikaal begon de set naar het einde toe wat aan onderscheid te verliezen. Vooral “Real Tree Lee” en “Rolling Face” vloeiden qua geluid zo sterk in elkaar over dat de nummers minder indruk maakten dan de eerdere hoogtepunten. Het waren zeker geen slechte uitvoeringen, maar de aanhoudende stroom van elektronische ritmes begon wat voorspelbaar te worden. Gelukkig wist Adult DVD met een stevige uitbarsting telkens opnieuw de aandacht te grijpen. Toen Hanson aankondigde dat er nog twee nummers zouden volgen, was het publiek dan ook duidelijk nog niet uitgedanst.
Met “Do Something” en afsluiter “Billy Murray” kreeg de avond alsnog een energiek einde. De drums sloegen harder, de synthesizers draaiden overuren en de moshpit ging nog een laatste keer volledig los. Adult DVD bewees daarmee dat de muziek van het zestal live uitstekend tot haar recht komt, al bleef het contrast tussen de energie op en voor het podium opvallend. De Britten speelden een sterke set met enkele uitstekende hoogtepunten, maar wat meer variatie en een grotere betrokkenheid bij het publiek hadden het optreden nog een stuk memorabeler kunnen maken. Aan muzikaal talent ontbrak het alleszins niet en ook de bezoekers leken zich te amuseren. Samen met het eigenaardige Miss Tetanos maakte Adult DVD er een vooravond van de feestdag van, waarbij vooral de dansbenen op de proef werden gesteld.
Setlist:
Do As I Please
Coffin Dodger
Doomsday Prepper
Dogs In The Sun
Cold Caller
Cowboy On Aisle Three
Jesus Christ Supercar
World’s Best Boss
All I Need
Real Tree Lee
Rolling Face
Do Something
Billy Murray
