Eén dag. Langer gaven Mike Kerr en Ben Thatcher de festivalgangers van Pukkelpop niet de tijd om zich voor te bereiden. Pas de dag voordien kondigde het duo uit Brighton via sociale media een verrassingsoptreden aan. Op vrijdag 21 augustus 2026 stond Royal Blood in de Marquee, zoals gewoonlijk met niet meer dan een bas en een drumstel. Tussen de oude bekenden gooiden Kerr en Thatcher voor het eerst “Swallow the Bomb” en “Ten Over Ten” in de set. Beide nummers vinden we terug op Dead Company, de vijfde plaat van Royal Blood. Al na één luisterbeurt is duidelijk waar de Britten naartoe willen: terug naar 2014.
Twee jaar lang lag de band stil. Vorig jaar trok ze zonder plan de studio in en nam ze de productie opnieuw zelf in handen. ‘We hebben een paar shows gespeeld en de spinnenwebben weggeblazen’, zegt Kerr. Die schoonmaakbeurt was grondig. De toetsen van Back to the Water Below en de dansbare elektronica van Typhoons gingen bij het grofvuil. Wat overblijft, is het geraamte waarmee het duo ooit doorbrak: een vervormde bas met octaafeffect en de rechttoe rechtaan drums van Thatcher. Ook op de stem van Kerr lijkt de tijd geen vat te hebben. Het duo liet alvast optekenen zeer tevreden te zijn met het resultaat: ‘Ik prijs iedereen die het tot het einde haalt, echt. Het is behoorlijk bruut’, zegt Kerr.
Ook tekstueel houdt Kerr zich niet in. Zelfdestructie en isolatie lopen door de plaat, terwijl de titeltrack meteen de toon zet met een giftige relatie bovenop een loodzware riff. De bas klinkt hier meer als een bluesgitaar die aan Wolfmother doet denken. We schreven het al bij de single: zo klonk Royal Blood ook op het debuut. Wie op vernieuwing hoopte, komt dus bedrogen uit. Meer spanning zit in “Mother Never Told You”. Kerr draait de vervorming in de coupletten terug en laat in het refrein powerchords vallen alsof er plots toch een gitarist in de studio staat. Wie nog twijfelde aan het tweekoppige tijgerbeest op de hoes, hoort hier beide koppen grommen.
Daartegenover staat Kerrs koppigheid. Met “Ten Over Ten” loste de band een eerste introductie tot Royal Blood versie 2026. Kerr schreef het nummer vanuit zijn marathontraining, al klinkt het allesbehalve als een rustige duurloop. Thatcher mept harder dan waar ook op de plaat. Kerr zingt dat hij all-in gaat, alleen houdt het drumgeweld dat tempo niet de hele track vol. “Swallow the Bomb” krijgt dan weer een punkrandje en een opgejaagd tempo, met een tekst die morgen gerust aan de kant schuift om vandaag nog iets te proeven. Elders schakelt “Take ’Em All” naar versnelling lager zonder zijn vaart kwijt te raken, terwijl “Tapping Out” een breed refrein ophangt aan een vette baspartij.
Het verleden laat Kerr evenmin los. “Rear View Mirror” gaat over vastzitten in wat geweest is en levert meteen het sterkste moment van de plaat op. “Nowhere All Along” schuurt dan weer meer tegen prog aan en duwt Kerr naar de bovenkant van zijn bereik. Een band die teruggrijpt naar het geluid van haar eerste plaat en vervolgens een nummer schrijft over een achteruitkijkspiegel: het verleden ligt zo veel dichterbij dan je zou vermoeden.
Toch begint de formule te knellen. Natuurlijk zit net in die beperking de kracht van Royal Blood, maar na tien tracks op dezelfde octaafbas verlang je af en toe naar een zijsprongetje. The White Stripes en The Black Keys voorzagen hun rock altijd met de nodige knipogen. Royal Blood kijkt hier van begin tot eind bloedserieus en die kwinkslag is nergens te bespeuren. Afsluiter “The Closer” legt die grens het duidelijkst bloot. Als lange jam over uitputting en doorzetten toont het nummer hoe blind Kerr en Thatcher op elkaar zijn ingespeeld. Tegelijk wil het uitgroeien tot een epos van Muse-formaat, en daarvoor bieden een bas en een drumstel nu eenmaal weinig speelruimte. Live kan dat anders uitpakken. Elk van de tien nummers lijkt gemaakt voor het podium en de productie klinkt breed en groot ‘Meedogenloos’, zo noemen Kerr en Thatcher hun plaat zelf. Wie de tien rondes uitzit, begrijpt waarom en verlangt tegen het einde stilaan naar de bel. Dood is Royal Blood allerminst. Verrassend helaas evenmin.
Royal Blood staat op 25 februari 2027 in de Lotto Arena en op 26 februari 2027 in AFAS Live.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Rear View Mirror”, ons favoriete nummer van Dead Company, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
