© Leen Hoogmartens
Patches zag in 2020 het muzikale levenslicht. In korte tijd verblijdde zij ons met twee ep’s en een handvol singles. Toen werd het stil rond het persoonlijke project van Lotte Lauwers, akelig stil. Maar gelukkig verschijnt op 6 november het debuutalbum Pickery Performance. In ons openhartig gesprek stelt ze zelfs dat dit ‘de eerste stap is in een nieuw begin.’ Daar willen we natuurlijk meer van weten. ‘Ja’, knikt Lotte, ‘Ik heb best een lange pauze genomen. Maar nu de plaat er is, voelt het heel natuurlijk. Alsof het zo moest gebeuren. Het voelt echt als een nieuw begin. Vroeger zette ik alles in op de muziek, op wat ik wilde maken als artiest.’ Dat was in de tijd dat ze met Aram Santy de ep’s Hot Enough (2020) en And Then (2021) maakte. ’Nu kijk ik juist meer naar mijzelf als persoon.’ Die nieuwe focus ging zeker niet vanzelf. Lotte had een tijdje haar poppunkband Sweats, verzorgde gastvocals bij Arsenal en was volwaardig lid van Porcelain ID. ‘Op een gegeven moment wist ik niet meer wat er écht van mij kwam, wat ik wilde zeggen als Patches. Ik had wel een beeld in mijn hoofd, maar het werd maar niet concreet. Dat verklaart ook die lange pauze. Tot ik ging samenwerken met Jess Jacob. Hij is songwriter en producer, hier in Gent.’ Lotte fleurt zichtbaar op als ze dit vertelt. ‘We hadden niet meteen de bedoeling om een plaat uit te brengen. Maar we wilden gewoon stilletjes aan opnieuw muziek maken. Het klikte meteen zo goed dat we zijn blijven schrijven. En ja, nu is er uiteindelijk toch een plaat.‘ Het klinkt haast alsof ze een periode van twijfel heeft overwonnen. Of Patches überhaupt ooit nog een vervolg zou krijgen. ’Dat was inderdaad zo. Daarom was het zo goed om met Jess eerst voorzichtig te beginnen. Om zo de liefde voor muziek weer terug te vinden.’
© CPU – Joost Van Hoey
In de woorden van Lotte is Pickery Performance ‘echt een teamwork van Jess en mij geworden. Hij kon mijn ideeën heel goed vertalen in kleurrijke arrangementen. Ik wilde iets met het verleden en de grandeur, zoals je voelt in steden als Brugge en Venetië. Maar dan wilde ik juist de overromantisering ervan belichten. Dat kun je natuurlijk ook toepassen op personen, vandaar de albumtitel Pickery Performance. Pickery is de achternaam van mijn grootmoeder. Zij vertelde vaak over vroeger en dan klinkt dat toch allemaal beter en simpeler. Maar het verleden heeft een bepaalde glans, waardoor je haar nooit echt leert kennen. Dat hoor je in songs als “Get Back” en “Silence”.’ Pickery Performance lijkt daarmee aan te sluiten bij Lotte’s levensfase. ‘Ik had dit album een jaar of zes geleden inderdaad niet kunnen schrijven.’ Ze glimlacht: ‘Ik ben misschien wat minder naïef geworden, maar ik wil die romantisering wel behouden. Dat houdt je on edge en jong, denk ik. Hoewel ik ouder worden dan ook weer heel boeiend vind, hoor.’
Haar teksten bewegen natuurlijk mee met haar levenswandel. ‘In het begin van Patches was ik nog echt zo’n heel jonge vrouw en bekeek ik alles vanuit mijn eigen perspectief. Je bent verliefd, je hart wordt gebroken, dat soort dingen. Op Pickery Performance vertel ik graag vanuit een verzonnen personage. Ik wilde een wereld creëren waar ik in kon duiken, zonder super persoonlijk te hoeven zijn. Maar waarin ik wel iets van mijzelf kwijt kon. Zo gaat “Get Back” over mijn eigen overromantisering van een persoon. In “Right Mind” zit mijn rol als een muze. “Pick Up” is een uitvergrote droom, waarin ik met al mijn alter ego’s op een zo’n truck zit. Best eng, hoor!’, lacht ze. ‘En ook “Forever a Faint Idea” is persoonlijk. Het gaat over ouder worden: Je kent iemand vanuit een bepaalde leeftijd, met die blik, in een bepaalde setting. En eigenlijk wil je dat dat altijd zo blijft.’ Het nummer wordt deels door Jess gezongen, in het Frans. ‘Hij heeft eraan meegeschreven en kon zijn gevoel zo het beste uitdrukken. En in het Frans klinkt het ook gewoon heel romantisch.’ Als we het toch hebben over gastrollen op de plaat, dan komen we terecht bij Stien Bovijn. Haar eigenzinnige elektronische popmuziek is beter bekend onder de artiestennaam Piffy. ‘Stien zingt mee op “Mission Baby” en heeft ook het refrein geschreven. Daarnaast zorgde ze voor die grootse vioolarrangementen op het einde. Waardoor het opvallend genoeg eerder een Patches- dan een Piffy-song is geworden.’ En dan is er nog het opvallende nummer “Laguna”: heel kort, instrumentaal, met een vrij monotoon, rustgevend geluid. Lotte glimlacht: ’Dat is een intermezzo. Het voelt alsof je in Venetië aan het water staat, met zijn kanalen en zijn lagune. Je hoort de wind en kijkt uit over het water. Je laat even alles bezinken en gaat dan weer door met de plaat.’
© Leen Hoogmartens
Lagune, rustgevend, bezinken… Op Pickery Performance is het muzikale gevoel belangrijk. ‘Jess en ik hebben goed gekeken wat elk nummer nodig had.’ Dit leidde tot een breed palet aan klankkleuren. Zo zijn er de meer poppy singles “Get Back” en “Right Mind”, maar klinken andere songs juist veel gedurfder. ’We gingen voor zowel nostalgie als grootsheid, maar wel met een melancholische ondertoon. Op voorhand hebben we niet gezegd wat wel en niet zou mogen. We hebben gewoon veel uitgeprobeerd. Daardoor is de plaat zo divers geworden. Maar dat mag ook voor mij, voor een eerste plaat.’ Hoe divers Pickery Performance ook is, het lukt Lotte om de drie meest karakteristieke nummers te kiezen, die staan voor wat Patches nu is.’Ik kies sowieso voor “Asking For a Friend”. Dat is de opener van de plaat. En ook onze concerten beginnen we hiermee. Het is een van de eerste nummers die Jess en ik samen maakten. We hadden meteen het gevoel dat dit ‘de sound van de plaat’ zou worden. Het gaat over het einde van de wereld, maar dan op een positieve manier. Waarin iedereen is verenigd en we allemaal vertrekken naar een nieuwe, betere wereld. Daarnaast zou ik kiezen voor het nummer met Piffy: “Mission Baby”. Juist omdat ik voel dat ik echt moet samenwerken met mensen. Om zo het beste in mezelf naar boven te brengen. Tenslotte kies ik voor “Get Back”. Dat weerspiegelt de nieuwe wind. Dat is wat ik in de toekomst meer wil gaan doen: niet meer zo zwaar en niet alleen maar over mijzelf. Er mag meer schwung in zitten, iets meer uptempo.’ Lotte kijkt peinzend, maar zelfbewust. ‘Kijk, Pickery Performance heeft me de energie gegeven om weer muziek te maken. Daarom heb ik nu vooral zin om vooruit te kijken. Om met nieuwe mensen weer andere dingen te gaan doen.’
Maar eerst gaan we natuurlijk genieten van Pickery Performance. Waarmee Patches weer helemaal terug is van nooit weggeweest. Of, om Lotte’s stellige uitspraak aan te halen: Pickery Performance lijkt inderdaad een nieuw begin van een mooie muzikale toekomst.
