© Andy Willsher
We zijn in de jaren negentig ooit naar Londen gevlogen, heen en terug voor tweeënhalve euro en dat is de volledige waarheid! In Londen stapten we toevallig een soort operazaal in en daar ging een band spelen: Ash. De Britten maakten in 1996 een plaat met de titel 1977 en het was een album dat gesmaakt werd door iedereen die ook maar een beetje houdt van rock en Britpop. Het trio werd wereldberoemd, toerde de wereld meermaals rond en bleef nog regelmatig albums uitbrengen. Hun laatste wapenfeit, Ad Astra, vonden we zeker niet hun beste lp, maar nu is het tijd om de dertigjarige verjaardag van 1977 te vieren en hoe kan dat beter door een song uit te brengen die stof lag te happen ergens op een schap?
Nu goed, “Bittersweet Blue” werd al wel live gespeeld door de band, maar er was eigenlijk nooit een tekst bij geschreven waardoor frontman Tim Wheeler elke keer wat lyrics bij elkaar fantaseerde. Er wordt heel duidelijk teruggekeerd naar die stevige begindagen van de band toen de jeugdigheid er nog volledig van af spatte. De song is een energieke meezinger geworden en mag bijna mee in het rijtje staan met hits zoals “Oh Yeah“, “Girl From Mars” en “Kung Fu“, maar het lied mist net dat tikkeltje hitpotentieel om ons volledig over de streep te trekken. Ash maakt desondanks wel een goeie rocksong met een vette gitaarsolo en we wanen ons even terug in die rare zaal in het midden van Londen. Fijn om te horen dat het drietal na dertig jaar nog eens die jonge vitaliteit helemaal weet terug te vinden. Fijn ook dat het nummer eindelijk eens afgewerkt werd na die drie decennia. Beter laat dan nooit.
Op 10 november is het trio terug te vinden in De Helling in Utrecht. Op 15 november wordt er een beetje zuidelijker afgezakt naar Eindhoven naar De Effenaar. Alles staat netjes op hun website.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
