© CPU – Ymke Dirikx
Alles laten vallen! The War on Drugs is terug! Nu ook effectief met nieuwe muziek, en daarvoor moesten we toch ook alweer vijf jaar terug in de tijd, toen Adam Granduciel en zijn band I Don’t Live Here Anymore uitbrachten. Een nieuw hoofdstuk voor de Amerikanen dus, al kunnen we niet zeggen dat dat geheel onverwachts komt. Eerder dit jaar stond de groep nog op de Main Stage van Rock Werchter om ons terug warm te maken, nu kijken we alweer reikhalzend uit naar die nog aan te kondigen langspeler. Opdracht volbracht dus, al is dat ook niet zo heel moeilijk. Oké, The War on Drugs is bij ons iets populairder dan in andere delen van de wereld, maar laat dat allerminst wegnemen dat het simpelweg een fenomenale band is. Weinig andere groepen kunnen nummers zo laten ontplooien, tot een klein kwartier lang, zonder dat woordjes als ‘saai’ of ‘langdradig’ nog maar éven door je hoofd flitsen.
“Who’s That” duurt ‘slechts’ iets meer dan vijf minuten, en dat is voor een band als The War on Drugs dus toch aan de ietwat korte kant. Maar geen paniek, deze nieuwste creatie voelt allesbehalve gehaast aan. Sterker nog, je krijgt geleidelijk aan alle ingrediënten subtiel voorgeschoteld, waardoor je achteraf zonder je het goed en wel beseft een prachtige hoofdschotel hebt verorberd. Al vanaf de eerste tonen word je haast gehypnotiseerd door de reverb op de synths, de dramatische strijkers en de dromerige stem van Adam Granduciel. Het is meteen ook die laatste die de rest van de single bij de hand neemt richting het refrein en zo voor een stroomversnelling zorgt. Zeker in combinatie met de steeds verder aanzwellende rol voor de strijkers, zou je zeker wel van een magisch effectje kunnen spreken. Zoals dat bij The War on Drugs gaat, neemt een fenomenaal melancholische gitaarsolo het heft iets over de helft nog eens in handen, waarna het geheel in een definitieve plooi kan vallen.
“Who’s That” is dus onmiskenbaar The War on Drugs, maar voelt langs de andere kant toch meer dan ooit aan als de start van een nieuw hoofdstuk. De Amerikanen klinken fris, zonder hun eigenheid te verliezen. En dat brengt ons alweer een stapje dichter bij een nieuwe, prachtige nog aan te kondigen plaat.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
