© CPU – Toon Miermans
Enkele jaren geleden gaf Danielle Ponder haar succesvolle carrière als advocate op om haar passie als voltijdse job te gaan uitvoeren: muziek. Met een album, een ep en een verbluffende liveprésence onder de arm overtuigt ze keer op keer, zo ook op Rock Werchter drie jaar geleden. De laatste keer dat we echter van Danielle Ponder hoorden, dateert alweer van 2024, toen ze een track mocht inzingen voor de reeks Manhunt. Die tijd is de Amerikaanse enkel ten goede gekomen, want zo tekende ze recent bij Dead Oceans (Mitski, Phoebe Bridgers) en nu brengt ze ook nog eens het sterke “Power” uit, dat zelfs na het luisteren nog even zal blijven hangen.
Danielle Ponder haalde haar inspiratie voor “Power” uit een trip naar Senegal die ze op zeventienjarige leeftijd ondernam. Daar werd ze verrast door een zekere hoop en opgewektheid, en viel het haar vooral op dat elke persoon met macht een zwarte huidskleur had. Vanuit die kracht en hoop schreef ze “Power”, een liefdesbrief aan haar jongere zelf waarin ze systematisch racisme aanklaagt, maar ook zichzelf steunt om zich niet te laten neerhalen. Muzikaal vertaalt dit zich naar gezellige drums, subtiele synths en natuurlijk die prachtige stem van Ponder. Ergens in het midden zorgt een piano voor een abrupte pauze, maar dan moet het sterkste stuk nog komen. Artivist Reenah Golden neemt het woord om een gedicht als een mantra in onze oren te spreken. Golden is de oprichter van The Avenue Blackbox Theater, een organisatie die een stem geeft aan artiesten uit minderheidsgroepen die vaak gemarginaliseerd of niet gehoord worden.
“Power” is zoveel meer dan een lied; het is een kunstwerk waarin twee artiesten elk op hun eigen manier laten horen hoe het is om een zwarte vrouw te zijn, wat in heel wat landen geen evidentie meer is.
Danielle Ponder: Facebook / Instagram / Website
Reenah Golden: Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
