© CPU – Bert Savels
Jon Spencer is een van de coolste muzikanten van de laatste pakweg drie decennia. Frontman van topbands als Pussy Galore, Boss Hog en uiteraard het magnifieke The Jon Spencer Blues Explosion. Als muziektips geven we graag de volgende platen mee: Orange en Now I Got Worry van Blues Explosion en Boss Hog van het gelijknamige Boss Hog. Maar als je van heel stevige, smerige blues houdt met tentakels naar hardrock en noiserock, ben je sowieso aan het juiste adres bij Jon Spencer. Solo heeft de Amerikaan met de nog steeds fantastische haarsnit ook al twee albums uitgebracht en er wordt gewerkt aan een derde lp, alstublieft. “Orange Slice Blues” mag de boeken openen.
Twee minuten van onversneden, kloeke, stoere bluesrock, dat krijgen we van die goeie, ouwe Jon Spencer. Vanaf de eerste noot zitten we in die harde bluesgroove en zo cool wanneer we op de achtergrond heel even die korte kreun horen. De kat doet van miauw, pissen in de douche en schijten op de vloer, aldaar waar de artiest graag over zingt. Bassen die aan de ballen blijven kleven en met een beetje oefenen kan je er verdorie nog lekker op swingen ook. Na een dikke minuut de drums die rollen als een aankomende locomotief en ‘yeahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh’ en ‘weeeeeeelllllllll’. Spencer is nog steeds een van de allercoolste bluesmuzikanten van de voorbije drie decennia en doe het heden er maar direct bij. Cowboybotten aan, Stetson afgestoft, versleten jeansjasje over de schouder en van beide handen de wijsvinger en de pink omhoog!
Songs of Personal Loss and Protest mag verwacht worden op 12 juni. Op 4 juli staat de man in Haarlem in Patronaat. Op 5 juli in Utrecht in dB’s. Geloof ons vrij: dikke, dikke, dikke feest!
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
