Muizen moeten verdorie niet te hoog van de toren blazen en gewoon braaf piepen, punt. Ach, Modest Mouse is zo een van die bands uit de jaren negentig die de roeispanen ter hand nam om de kolkende rivier achterwaarts te bevaren. Denk aan bands zoals Butthole Surfers, Ween, Violent Femmes en They Might Be Giants, bands waar de spreekwoordelijke hoeken er helemaal af zijn en zelfs nergens meer teruggevonden worden. We hebben ook altijd goed kunnen gniffelen met de titels van de liedjes en de platen van die bescheiden muis. Genre Baron Von Bullshit Rides Again, een plaat uit 2004 die we wel een beetje bleuh vonden. Binnenkort nieuw werk van de Amerikaanse band, dus nu al een tweede single na “Look How Far…” die naar voren wordt geduwd.
Goed singletje wel, “Picking Dragons’ Pockets”. Zalig baslijntje in het prille begin van het nummer en dan een lekker funky deun die van nergens lijkt te komen. Want dat is Modest Mouse wel; het lijkt wat op aanmodderen en zien waar we terechtkomen, maar die modder is dan wel roze gekleurd, heeft een doctoraat in de filosofie en ruikt als tulpen waar net op gescheten is. Snap je? Neen? Wij ook niet, maar dat is nu eenmaal de band. De drums verdoven de oren, de gitaar snijdt als een mes door een stuk gesmolten fetakaas en opeens wordt alles eventjes peis en vree zodat Isaac Brock aan zijn zangstonde kan beginnen. Hmm, het is zelfs enigszins dansbaar, maar dan wel neurotisch dansen op een manier die je beter gewoon thuis doet wanneer vrouw en kroost het huis uit zijn. Leuke melodie, leuke harmonie, tralalalie! Zouden we het durven zeggen? Yep, een van de tofste nummers dat Modest Mouse al uitgebracht heeft. Wie had dat gedacht daarstraks?
An Eraser And A Maze wordt boven de doopvont gehouden op 5 juni, amen.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
