Franz Ferdinand @ Vorst Nationaal: Vol op het gaspedaal

Jammer voor de geschiedenisliefhebbers onder ons, maar we zullen het hier niet hebben over kroonprins Franz Ferdinand die werd neergeschoten voor Wereldoorlog 1. Integendeel, we hebben het over de band uit Glasgow die zich vernoemd heeft naar de vooraf vermelde prins. De Schotten schoten met hun eerste album al direct in de roos en kabbelden daarna wat verder op deze hoogtes. Nu ligt de recentere meerwaardezoeker niet altijd meer wakker na het horen van de band, maar menig muziekliefhebber lust er wel nog van. Na een passage in De Roma voor recentste langspeler The Human Fear, dat vorig jaar uitkwam, kan het vijftal nu een stapje hoger met Vorst Nationaal. Hoewel de zaal niet uitverkocht was, lagen de verwachtingen hoog.

Om kwart na zeven kon de avond al van start gaan met The Great Leslie. Voor een halfvolle zaal kon de band haar gitaargeleide alternatieve rock inzetten. Dat de Vorst nog niet enorm gevuld was, kun je misschien wijten aan het feit dat dit de eerste van de twee voorprogramma’s was. Desondanks zette de band haar beste beentje voor om toegankelijk en entertainend te zijn. Met een ietwat scherpere stem kon de frontman vocaal niet uitblinken, maar wel charmeren. Nummers als “Under Your Skin”, van het aankomende album, gingen vlot binnen. Goed begonnen is dan ook al half gewonnen.

Als tweede avondinzetter zorgde de Franse band Irnini Mons dan voor funky, maar toch stevige, Franstalige rock. In Brussel bracht de groep dan natuurlijk ook in het Frans de boodschap dat ze blij was om hier te spelen. Muzikaal legde de band met twee zangstemmen een extra laag op de instrumentatie, die sowieso ook wel vermakelijk was. Die meerstemmigheid werd positief doorgetrokken in een a cappela-intro bij “Montréal”, dat zich daarna bij de hevigere nummers van de set mocht rekenen. Met een dikke knipoog naar de hoofdact van de avond vorderde de set vlotjes en werd het muzikaal alsmaar sterker om zo in een hoogtepunt te eindigen.

Geen spannende, opzwepende opwachting nodig voor de leden van Franz Ferdinand. Al bij de eerste noten van het introliedje kwam frontman Alex Kapranos het podium opgewandeld om dan “The Dark Of The Matinée” in te zetten, dat meteen op enthousiasme kon rekenen. Al springend met zijn gitaar zette de zanger de sfeer van de avond. “Night or Day” kon dan de synthkant van de rockers wat meer naar boven halen, terwijl de frontman het publiek liet zwaaien om vervolgens mee te klappen.

Als er een band is die iets afweet van groovy riffs, is het wel deze. Met “Evil Eye” ging Franz Ferdinand verder met overtuigen en inpalmen. Met een enigszins simpele opstelling op het podium, kon de coole lichtenconstructie wel een extra dimensie geven aan de funky gitaarlijntjes van de Schotten. “Walk Away” gaf dan rustigere verses die ademden tussen de energie van de refreinen. In een Griekse stijl kregen we niet veel later het recentere “Black Eyelashes” dat door enthousiasme van de band wel binnenkwam.

Wanneer je zou denken dat het wat rustiger aankon met een tussenstuk, smeet Kapranos er bruggetje naar “Do You Want To” tegenaan, dat op volle aandacht van het publiek kon rekenen. Mede door energie dat het nummer uitstraalt en live teweeg brengt. Zonder snelheid te verliezen, kon de vijfkoppige band blijven entertainen. “40” kwam dan op zijn grootse manier betoverend binnen zonder dat typische funky gehalte te laten vallen. De band staat standvastig genoeg binnen zijn genre om dit gegeven op haar manier de voorgrond te blijven geven zonder te vervelen of energie te laten varen.

Met de tonen van de legendarische intro van “Take Me Out” kon de band een enorm enthousiasme uitlokken. Als je het hele vloergedeelte van Vorst Nationaal aan het springen krijgt, weet je dat je nummer impact verworven heeft. Alhoewel de groep het nummer relatief vroeg uitspeelde, bleef het verder energie leveren en ontvangen, maar we moeten hopelijk niet meer uitleggen hoe hitjes werken. Kapranos vreest dan ook geen publieksinteracties met een soort Mexican wave van dienst op de lange intro van “Outsiders”.

Waar een encore meestal maximaal uit een drietal nummers bestaat, vond Franz Ferdinand dat maar flauw. Daarom gooide het er uiteindelijk nog zes tegenaan. Beginnen deed het daarbij met “Hooked” vanop The Human Fear, dat ook synthgewijs indruk maakte. Met “Jacqueline” nam Kapranos nog even het voortouw voordat het vijftal weer alles gaf. Afsluiten gebeurde dan sterk met een sitdown op “This Fire”.

Een band als Franz Ferdinand, die misschien niet meer de meeste groei ervaart, weet met een upgrade in zaal als deze toch wel te bewijzen dat ze relevant blijft. Met muzikale sterkte in aanstekelijke grooves zette het vijftal gewoon kwaliteit neer zonder op de rem te duwen. Door ook een afwisseling tussen oude en nieuwe nummers kwam de set afwisselend en sterk binnen. Dat Kapranos en zijn kameraden nog lang mogen meegaan in de muziekwereld.

Franz Ferdinand komt ook in de zomer naar België, en wel op de zaterdag van Rock Werchter. Tickets voor die festivaldag zijn uitverkocht, maar combitickets voor het hele festival zijn op dit moment wel nog beschikbaar.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

The Dark of the Matinée
Night or Day
No You Girls
Evil Eye
Walk Away
Black Eyelashes
Do You Want To
Audacious
Michael
40′
Build It Up
Love Illumination
Take Me Out
Ulysses
Outsiders

Hooked
Right Action
Jacqueline
Bar Lonely
Evil and a Heathen
This Fire