© CPU – Senne Houben
Het zijn drukke dagen voor Elias Rønnenfelt. Afgelopen weekend stond hij nog solo in de Botanique, nu verschijnt er met “Star” een nieuw nummer van zijn band Iceage. En zeker dat laatste is toch wel iets opmerkelijks te noemen, want het was toch ook alweer bijna vijf jaar geleden dat we daar muziek van te horen kregen. De Deense frontman bracht in die tijd weliswaar drie soloplaten uit, maar toch. Nu dringt er zich ogenschijnlijk alweer een volgend hoofdstuk op in zijn verhaal, want met “Star” steekt de band bij deze zijn neus terug aan het venster.
De comebacksingle van Iceage duurt net geen drie en een halve minuut, maar overtuigt in die tijdspanne wel van kunde. De Denen klinken nog altijd even nonchalant en ongedwongen als in onze herinnering, maar laten toch ook een zekere vorm van lichtvoetigheid toe in hun gekende donkerte. ‘You got me dying like a star’, zingt Rønnenfelt in het refrein, waarin zijn stem effectief omringt lijkt te worden door sterretjes die over de diepe baslijn en groovy riffjes worden gegoten. “Star” rammelt op die manier dus langs alle kanten, maar voelt nooit makkelijk of onafgewerkt aan. Meer nog, het klinkt eigenlijk perfect zoals Iceage vandaag de dag zou moeten klinken – of toch zoals we hoopten dat de band zou gaan klinken eenmaal ze terugkeerde. Tegen het einde zit er nog een gekke twist in verwerkt, waardoor het lijkt alsof het nummer op een soort freejazzmanier helemaal in elkaar valt. Maar ook dat is Iceage: onvoorspelbaar in het te verwachten geluid.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
