Zoals heel veel countryartiesten is Charley Crockett een echte veelschrijver. De Amerikaan neemt nog maar een dikke tien jaar platen op, maar wel regelmatig aan een tempo van twee lp’s per jaar. Uiteraard zitten daar veel covers bij van traditionals en Amerikaanse rootsmuziek, maar hij componeert ook dikwijls zijn eigen songs. We durven hem nu al een heel klein beetje de nazaat te noemen van wijlen Hank Williams en de grandioze Willie Nelson. Crockett maakte trouwens een knappe schijf met Nelson twee jaar geleden, “That’s What Makes The World Go Around” – dit even terzijde. Een nieuwe lp, deel drie van een trilogie, komt binnenkort uit.
Crockett krijgt het altijd voor elkaar om zware akkoorden te kiezen die zijn muziek onheilspellend laten klinken. Cool dat hij die sinistere sfeer op “Kentucky Too Long” ondersteunt door de pedal steel en, helemaal in de diepste krochten van het nummer, een orgeltje. Dat is terwijl ook het grootse aan Crockett: het feit dat hij zijn nummers vol instrumenten durft te duwen, maar dat hij dat allemaal heel subtiel en spaarzaam doet. Het blijft country uiteraard, een genre dat het muzikaal nogal eens moet hebben van fijnzinnige nuances. Op “Kentucky Too Long” gaat de Texaan weer op reis. Het blijft een terugkerend thema in zijn nummers. Die reis zal aflopen op 3 april. Of begint hij dan pas?
Zijn Sagebrush Trilogy, waarvan Lonesome Drifter en Dollar a Day al in 2025 werden uitgegeven, wordt binnenkort vervolledigd met Age of the Ram. Dat laatste deel van het drieluik komt uit op 3 april.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
