Zet twee getalenteerde songwriters bij elkaar en ze gaan vanzelf samen een liedje schrijven. Als ze dan ook nog een liefde voor The Beatles delen dan weet zelfs een beginnend scheikundige wat het eindresultaat zal opleveren. Bertolf Lentink en Diederik Nomden ontmoeten elkaar bij een concert van Paul McCartney en van het een kwam het ander. Samen speelde ze in Her Majesty, maar nog nooit maakten ze samen een album met eigen nummers tot nu. Bertolf zat ooit in de begeleidingsband van Ilse de Lange en maakte de laatste jaren zeer gewaardeerde solo albums. Nomden zat de laatste jaren in The Analogues, een band die The Beatles zo waarheidsgetrouw mogelijk op het podium bracht. Toen die band stopte was er pas weer ruimte in zijn agenda. Er verscheen vorig jaar in eigen beheer een soloplaat en hij besloot samen met Bertolf dan eindelijk dat album te maken.
All Good Things is wat je ervan hoopt dat het is. Een samensmelting van twee songwriters die elkaar weten te vinden in hun liefde voor dat Engelse bandje uit Liverpool en dan met name McCartney. Het titelnummer zet wat dat betreft de toon. De manier waarop de strijkers inzetten en de rest van het nummer ondersteunen komen zo uit de koker van George Martin – de producer die ook wel de vijfde Beatle wordt genoemd. Ook hun stemmen passen heerlijk bij elkaar. Het album wisselt ingetogen nummers af met wat meer powerpop-achtige nummers. Het zijn vooral die nummers die oorwormen blijken te zijn. Je raakt ze moeilijk kwijt uit je geheugen. Bij zowel “Ain’t No Running Around It” als “Hysteria” spring je op een rijdende trein die zich met een meer dan gemiddeld tempo door een heuvelachtig landschap slingert. De drums bepalen kordaat de kadans van het denkbeeldige spoor.
“The Sixties Are Yet To Come” is zo’n verborgen parel die je na een aantal keren in de herhaling nog steeds blijft verrassen. Uptempo en in het refrein vol met melodieuze wendingen die maar blijven komen. Daarnaast zijn Bertolf & Nomden hier samen vocaal in duel wat het spannend maakt. Naarmate het album vordert volgt een country uitstapje op “Whisper Your Name” dat tegen CSNY en The Byrds aanschurkt. Strakke samenzang en een huilende gitaar. Zand tussen je tenen en een ondergaande zon. Met “Whole Again” wordt die afslag vervolgd, en als verrassend hoogtepunt een break met blazers.
Je bent fan van The Beatles of niet dus eindigt het album met een suite. “Suite: Paper Dreams” bestaat uit een paar losse muzikale ideeën waarin het titelnummer ook nog eens voorbij komt. Het klinkt wat al te gekunsteld, alsof er nog wat ideeën ongebruikt waren. Daar hadden beide heren wat ons betreft toch wat meer uit mogen halen.
Bertolf & Nomden zijn een gedroomde combinatie. Dat hoor je er op dit album echt aan af. De nummers zitten goed in elkaar, het luistert lekker weg, oneerbiedig gezegd. Hun stemmen passen goed bij elkaar en muzikaal kleuren ze keurig tussen de lijntjes. Geen vuiltje aan de lucht zou je zeggen. Toch denken wij dat ze er nog meer uit hadden kunnen halen. Nergens krijgen wij het gevoel dat ze elkaar naar een hoger niveau duwen. Zoals Lennon en McCartney dat bij elkaar te weeg brachten. Misschien behoren ze beide te veel tot de Paul McCartney school en mist er een John Lennon om het randje op te zoeken.
Vanaf 6 februari gaan Bertolf & Nomden uitgebreid op tournee langs Nederlandse concertzalen. Check voor data hun website.
Ontdek “The Sixties Are Yet To Come” , ons favoriete nummer van All Good Things in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
