De Internationale Grote Beren van Morgen 2026

Naar jaarlijkse gewoonte verzamelen we begin januari een hoop nationale en internationale namen in onze rubriek ‘De Grote Beren van Morgen’, waarvan wij van mening zijn dat ze een gouden toekomst tegemoet gaan. De afgelopen dagen lieten we je zo onder meer kennismaken met WIJF, Frans Kalf, Big Muffin’ en Kiki Abels, maar vandaag zoeken we het opnieuw buiten de landsgrenzen. Voor het tweede luik schotelen we je vijf internationale, veelbelovende namen voor van wie wij heel wat moois verwachtingen in 2026.

James Emmanuel

In winterse omstandigheden komt het als geroepen als er een warme soulstem je oren doet ontdooien. In de meeste gevallen grijpen we daarvoor terug bij de veilige keuzes zoals Aretha Franklin, Marvin Gaye of recentere namen Black Pumas en Lee Fields, maar we gooien met de Schot James Emmanuel graag een nieuwe stem in de mix. Het stemwonder werd in Nigeria geboren, maar groeide uiteindelijk in Edinburgh op als zoon van een predikant. Gospel kreeg hij met de paplepel binnen en door op jeugdige leeftijd verschillende jamsessies in de Schotse hoofdstad bij te wonen, ontstond er al snel een drang om zijn eigen verhaal te vertellen in muziek. Dat deed hij afgelopen herfst met veel gevoel op zijn ep A Time To Heal waarop hij met vier nummers vol passie en expressie helemaal onder je huid kruipt. Met zoveel overgave en vooral een frisse stem zal hij in 2026 nog heel wat meer oren verwennen, daar zijn we tamelijk zeker van.

Keo

De Keogh-gebroeders trokken naar Londen om er gelijkgestemde zielen te zoeken en samen een band op te starten. En zo geschiedde. Intussen is Keo een van die Britse bands waar momenteel een behoorlijke ‘buzz’ rond hangt. Dat heeft voor een groot stuk te maken met de kwaliteit van de ep Sirens, maar ook aan de manier waarop ze zich zelf positioneren. In de media worden ze her en der afgestempeld als een kruising tussen Jeff Buckley en Radiohead, maar moderne zielen zullen vooral bands als Wunderhorse en Fontaines D.C. herkennen als invloeden en vergelijkbare bands. Afgelopen zomer mocht het viertal reeds invallen op Pukkelpop als vervanger van Maruja en het lijkt niet onrealistisch dat ze komende zomer nog eens de oversteek naar een Belgisch festival maken. Het jaar van de grote doorbraak zou dus zomaar eens 2026 kunnen worden voor Keo.

Keo sluit hun grootste Europese tour tot dusver af met een concert in Trix en dat op donderdag 23 april.

People I’ve Met

New York is altijd al een muzikale stad geweest. Bands als The Strokes, LCD Soundsystem en recentelijk Geese zijn echte paradepaarden die de koers voor heel wat bands uitzetten. Ook People I’ve Met mag de stad die nooit slaapt als thuisbasis beschouwen, al zijn ze goed op weg om de stadsmuren snel te ontgroeien. Als DANCER waagden ze al een eerste poging tot werelddominantie, maar het is pas onder de nieuwe bandnaam People I’ve Met en de geweldige debuutsingle “Promise” dat de bal echt aan het rollen is. Hun sound brengt flarden indie, elektronica en NY-cool samen in iets dat zowel donker als licht overkomt. Een spannende spagaat tussen contrasten die niet zouden mogen werken, maar dat dus wel doen. Ondertussen staan ze ook getekend door Interscope Records en staan ze in het illustere gezelschap van onder andere Billie Eilish, boygenius en Tame Impala. Oh ja en dan hebben we het nog niet gehad over de muzikale genen van Moses Martin, want voor advies kan hij gewoon bij zijn vader Chris Martin (uiteraard de frontman van Coldplay) terecht.

Radio Free Alice

Het is terug cool om een band te starten en dat zie je ook als je deze lijst raadpleegt. Nog eentje die je dit jaar absoluut in de gaten moet houden is Radio Free Alice. Dit olijk gezelschap komt uit een van onze favoriete muzieklanden – Australië – en toch is hun succes niet louter beperkt tot Down Under. In 2025 maakten ze reeds ettelijke kilometers in de Verenigde Staten en ook doorkruisten ze enkele keren Europa om aan een pijlsnel tempo ettelijke zaalformaten reeds te ontgroeien. 2026 gaat naar alle schijn nog meer van dat bieden, want met single “Rule 31” lijken ze stilaan werk te maken van een debuutalbum. Met hun sound brengen ze alvast iets behoorlijk verfrissend dat zowel toegankelijk, maar tegelijk ook bijzonder eigenzinnig en uniek klinkt. Hopelijk komen ze dit jaar voor het eerst naar België, want met een goede liveshow zullen ze ook in onze contreien snel mee zijn met de alsmaar groeiende hype rond Radio Free Alice.

Westside Cowboy

Westside Cowboy is de favoriete band van je favoriete band en ook wij geven onverbloemd toe al een tijdje een boontje te hebben voor deze bende cowboys uit Manchester. Als vaandeldragers van een nieuw in het leven geroepen genre genaamd ‘britainicana’ hebben ze niet alleen voor heel wat gefronste wenkbrauwen gezorgd, maar misschien nog meer voor absolute luisterparels (“Don’t Throw Rocks”, “Drunk Surfers”, “Can’t See”, “I’ve Never Met Anyone I Thought I Could Really Love (Until I Met You)”, …) die oren en brein met een bevredigend gevoel opzadelen. Voor vers nieuw luistervoer zorgen ze toevallig vandaag, want met So Much Country ‘Till We Get There is er sinds vandaag een nagelnieuwe ep te beluisteren. En het jaar wordt zowaar nog mooier, want Westside Cowboy mag binnen enkele weken de tourcaravan van Geese – dé band van het moment – vergezellen.