Het ontdekken van nieuwe muziek zit in het DNA van Dansende Beren en zorgt ervoor dat we bijna dagelijks nieuwe artiesten uit binnen- en buitenland in de schijnwerpers plaatsen. Sommige acts laten zelfs zo een diepe indruk achter, dat we hen een extra duwtje in de rug willen geven. In januari stellen we daarom naar jaarlijkse gewoonte onze ‘Grote Beren van Morgen’ voor, een reeks waarmee we acts met veel potentieel in de schijnwerpers zetten en doorheen het jaar wat nauwgezetter volgen.
Het concept is doorheen de jaren uitgegroeid tot een waar begrip, waardoor ons adressenboekje intussen serieus begint uit te puilen. Van themadagen in Trix tot fotoshoots in Gent… Onder meer BLUAI, Camille Yembe, Dressed Like Boys, Ão, Uwase, ise en Ciska Ciska mochten we in het verleden al een duwtje in de rug geven. En daarom breiden we ook dit jaar met plezier ons vriendenboekje uit. Letterlijk. Voor deze editie schotelden we acht artiesten en bands een reeks vragen voor, waardoor we ze op een originele manier aan jullie kunnen voorstellen. Vandaag is het de beurt aan de Brusselse soulstem Nuna.
Hey! Ik ben Nuna, maar je mag me ook Arunee noemen, enkel als je het juist kan uitspreken.
Mijn band/project heet Nuna, omdat het mijn bijnaam is en het gemakkelijk klinkt.
Ik kom uit Merchtem!
Als kind wilde ik mijn eigen restaurant/jazzbar uitbaten, maar dat is (gelukt/mislukt/misschien nog een optie voor later).
Sinds jongs af aan is muziek een deel van mijn leven. Dat komt omdat we in de lagere school elke week een uurtje mochten zingen en dat is me altijd bijgebleven, omdat iedereen kinderliedjes meenam, maar ik Depeche Mode of Michael Jackson kwam zingen.
Sindsdien is mijn levensmotto: Never try, never know.
Naast muziek maken zijn mijn hobby’s dansen en masseren. Masseren is mijn hoofdberoep en dansen met andere vrouwen vind ik altijd een heel magisch gebeuren.
Mijn lievelingsdier is mijn twee liefste katten Oishi en Yumi en daarom mogen die de mascotte zijn op het podium.
Daarnaast mogen de volgende vijf zaken ook zeker niet ontbreken op mijn rider:
- Gember
- Citroen
- Honing
- Een vuurtje
- Nat wc papier
Die neem ik mee naar Couleur Café, want dat is de plek waar ik het allerliefst zou willen optreden.
Eerst laat ik me echter tot rust brengen door de oplossing voor alles: tijgerbalsem en lippenbalsem. Altijd een standaardroutine voor ik het podium op ga.
Ik denk dan nog even na over het beste concert dat ik ooit zag, namelijk Solange op Pukkelpop 2017.
De playlist in de backstage bestaat uit artiesten als Toni Estess, Sade en Angie Stone, want dat zijn mijn grote voorbeelden, maar evengoed uit Tai Orathai en Gunna (guilty pleasures).
Die artiesten hebben trouwens Soul Awards of Grammy’s, en dat is iets dat ik ook enorm graag zou willen bereiken in mijn leven. En als dat niet lukt, dan hoop ik op z’n minst dat er een nummer van ons in een Vlaamse serie eindigt. Of dat ik toch op z’n minst eens mag samenwerken met Nali, want da’s iemand die me al een tijdje inspireert.
Die mag dus zeker op de guestlist, in tegenstelling tot… nee nee, eigenlijk mag iedereen van mij op de guestlist! Behalve mijn leraar Werner, want klassieke AML was mijn slechtste vak op school. Maar gelukkig ben ik zelfs met slechte AML-punten artiest kunnen worden en heb ik hopelijk een mooie toekomst voor me.
Ik ga dat waarmaken in 2026 door veel samen te spelen, te creëren en omringd te zijn met de juiste mensen, en als ik héél groot mag dromen zelfs een label dat in mij gelooft.
Het zal echter moeilijk worden om 2025 te overtreffen, want daarin mocht ik meedoen aan de finale van Sound Track in de grote zaal van de AB!
Ik heb daaruit wel geleerd dat muziek niet gehaast kan worden. Creatie groeit met tijd, aandacht en connectie.
Ik wil daarom nog volgende boodschap meegeven: take your time but be on time, want dat is echt hetgeen waarvoor ik sta.
Ik wens je daarom ook geen glutenintolerantie en alle liefde.
