Het succes van Winona Oak reduceren tot haar samenwerkingen met flitsende namen, zou de Zweedse oneer aandoen. Ze timmerde namelijk lang en hard – én met succes – aan de weg om haar muziek die meandert tussen indie en elektronische pop naar een publiek te brengen. Gooi daar nog een zanglijn bij die je meer dan eens bij de keel grijpt en je hebt het succesrecept waarvan de artieste haar geheime ingrediënt niet prijs wil geven. Nadat we recent nog “Do You Hate Me Now” te horen kregen, lijkt ze nu echt aan een nieuw hoofdstuk te bouwen en dat met de release van het nieuwe “Horses”.
Een subtiel doch waarneembaar effectje geeft de zang van Winona Oak een lichtelijk vervreemdend effect. Toch went dat opvallend snel en lijken we mee te deinen op een golf die tevens vertrouwd als onstuimig aanvoelt. De minimale instrumentale begeleiding zorgt dan weer voor een opvallend luchtig geheel, wat de artieste ademruimte geeft en de woorden tijd en ruimte om betekenis te krijgen. Terwijl ze benadrukt dat ze wat ze ook voelt gewoon even wil voelen, zonder dat een naam te geven, gaat de Zweedse door merg en been. Iets wat verdacht veel als een engelenkoor klinkt, onderstreept het dromerige karakter van de song en wanneer een a capella gedeelte de song concludeert, kunnen we niet anders dan zeggen dat deze song zonder uitdrukkelijk hoogtepunt een diepe indruk nalaat. De laatste woorden hebben even tijd nodig om te landen, maar met ‘I can still have hope / When I’m running with horses / Getting lost in the forest / I can find myself’ trekt Winona Oak een streep onder haar eerste song van het nieuwe kalenderjaar.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
